Alice Kuperjanov (rođ. Johanson; 5. novembar 1894, Aru, Tartumaa – 17. juli 1942, Sosva, Sverdlovska oblast) bila je estonska društvena djelatnica i učesnica Estonskog rata za nezavisnost.
Bila je supruga Juliusa Kuperjanova, jednog od poznatih estonskih vojnih zapovjednika. Tokom ratnih godina bila je uključena u podzemne i organizacijske aktivnosti povezane s estonskim nacionalnim otporom, a nakon povlačenja njemačkih snaga 1918. učestvovala je i u poslovima podrške jedinicama povezanim s Kuperjanovim bataljonom.
U međuratnoj Estoniji djelovala je u ženskim i društvenim organizacijama. Bila je među osnivačicama pokreta Naiskodukaitse, dobrovoljne ženske organizacije usmjerene na nacionalnu odbranu i društveni rad, a obavljala je i vodeće dužnosti unutar te organizacije. Pored toga bila je aktivna i u dobrotvornim i građanskim inicijativama u Tartuu.
Sovjetske vlasti uhapsile su je 14. juna 1941. godine. Deportirana je u SSSR, a potom pogubljena 17. jula 1942. u Sosvi. Među žrtvama sovjetskog terora spominje se i kao jedna od vodećih žena estonskog dobrovoljnog odbrambenog pokreta.
Godine 1937. objavila je memoarsku knjigu Julius Kuperjanovi kaaslasena Saksa okupatsioonist Paju lahinguni, posvećenu ratnom razdoblju i ulozi njenog supruga.
Reference
Kategorija:Rođeni 1894. Kategorija:Umrli 1942. Kategorija:Biografije, Estonija