Heinrich Isaac, také zvaný Ysaac, Ysaak, Henricus, Arrigo d'Ugo a Arrigo il Tedesco (kolem 1450–55 pravděpodobně Flandry – 26. března 1517 Florencie) byl renesanční hudební skladatel franko-vlámské školy jihonizozemského původu. Působil v Německu, Rakousku a Itálii a měl velký vliv zejména na další vývoj německé hudby.

Život O mládí Heinricha Isaaca je jen málo známo. Narodil se patrně ve Flandrech a hudbu začal komponovat v sedmdesátých letech 15. století. První písemné zmínky o jeho osobě pocházejí z roku 1484, kdy se stal dvorním skladatelem v Innsbrucku.

Následujícího roku vstoupil do služeb Lorenze I. Medicejského ve Florencii, kde plnil povinnosti varhaníka, sbormistra, dvorního skladatele a hudebního pedagoga. Jako zpěvák a skladatel působil v kostelech Santa Maria del Fiore, Chiesa Santissima Annunziata a v křestní kapli Baptisterium San Giovanni. Dochovaly se zápisy o výplatě za služby v katedrále Santa Maria del Fiore z července roku 1495. Po 1. říjnu 1486 působil v kostele Chiesa Santissima Annunziata.

Lorenzo Medicejský si Isaacových služeb velice vážil. Dokonce zaranžoval jeho sňatek s dcerou místního řezníka Bartolomeou Bello, aby Issaca ve Florencii udržel. V souvislosti se sporem mezi Isaacem a Lorenzem Giambertim kvůli peněžitému dluhu v únoru 1489 je známo, že Isaac žil ve čtvrti San Lorenzo, kde byl i palác Medici. Isaac v roce napsal hudbu na text duchovního dramatu Sv. Jan a sv. Pavel Lorenze Medicejského.

8. dubna 1492 Lorenzo I. Medicejský zemřel a jeho následník Petr Medicejský si ponechal Isaaca ve svých službách. Společně cestovali do Říma na korunovaci papeže Alexandra VI. V roce 1494 získal ve městě velkou moc fanatický dominikánský mnich Girolamo Savonarola a Petr Medicejský byl vyhnán z Florencie a Isaac přišel o svého ochránce.

Jako mnoho florentských hudebníků i Isaac opustil Florencii a v roce 1496, poté co nějaký čas strávil s manželkou v Pise, odešel do Vídně a vstoupil do služeb císaře Maxmiliána I. 3. dubna byl jmenován jeho dvorním skladatelem. Doprovázel Maxmiliána na cestách po Evropě a oficielně zastával funkci dvorního skladatele až do své smrti v roce 1517 i když nebyl na vídeňský dvůr vázán.

Na svých cestách po Německu získal velký vliv na německou hudbu té doby. Stal se zakladatelem první německé polyfonní skladatelské školy. Jeho žákem byl i nejslavnější německý renesanční skladatel Ludwig Senfl.

V roce 1502 se Isaac vrátil do Itálie. Zpočátku žil ve Florencii a později ve Ferraře. Ve Ferraře soutěžil s Josquinem Desprezem o místo u dvora rodu d’Este. V posudku k volbě mezi těmito dvěma skladateli píše Gian d'Artiganova, "dodavatel" zpěváků a hudebníků pro italské a francouzské dvory: „Isaac má lepší charakter než Josquin. I když je ve skutečnosti Josquin lepší skladatel, pracuje jen tehdy, když sám chce, a ne tehdy je-li o to žádán. Isaac bude pracovat kdykoliv ho o něco požádáte.“ http://www.rai.it/dl/portali/site/articolo/ContentItem-23f2b609-501c-4fdf-98c2-0819253eb76d.html

V roce 1514 se Isaac vrátil do Florencie a 26. března 1517 tam zemřel.

Dílo náhled|Začátek Isaacova čtyřhlasého motetu Palle, palle. Kompozice i zobrazený rukopis pravděpodobně pocházejí z Florencie 80. let 15. století. Palle (italsky „míče“) odkazuje na erb Medicejů, tehdejších Isaacových zaměstnavatelů.|400px

Heinrich Isaac byl jedním z nejplodnějších skladatelů své doby, ale jeho dílo zůstávalo dlouho ve stínu tvorby Josquina Despreze. Komponoval širokou škálu hudebních žánrů včetně mší, motet, německých a italských písní i instrumentálních skladeb. V posledních letech svého života pracoval na cyklu mší pro celý rok nazvaným Choralis Constantinus. Cyklus zahrnuje okolo sta skladeb. Nestihl ho však dokončit. Celou serii završil jeho žák Ludwig Senfl. V úplnosti byl vydán až v roce 1555.

Kompletní vydání Isaacova díla: Henrici Isaac Opera omnia, ed. E. L. Lerner, Neuhausen-Stuttgart 1974–1998 (= Corpus mensurabilis musicae LXV/1–8)

Mše Missa „Argentum et aurum“ zu vier Stimmen Missa „Chargé de deul“ zu vier Stimmen (vor 1485) Missa „Comme femme desconfortée“ zu vier Stimmen Missa „Coment poit avoir joie“ („Wohlauff gut Gsell von hinnen“) zu vier Stimmen Missa „Coment poit avoir joie“ („Wohlauff, gut Gsell von hinnen“) zu sechs Stimmen Missa de Apostolis (Magne Deus) zu vier Stimmen Missa de Apostolis zu fünf Stimmen Missa de Apostolis zu vier Stimmen Missa de beata virgine zu vier Stimmen Missa de beata virgine (I) zu fünf Stimmen Missa de beate virgine (II) zu fünf Stimmen Missa de beate virgine zu sechs Stimmen Missa de confessoribus zu vier Stimmen Missa de confessoribus zu fünf Stimmen Missa de martyribus zu vier Stimmen Missa de martyribus zu fünf Stimmen Missa de virginibus zu fünf Stimmen Missa „Een vrolic wesenn“ zu vier Stimmen Missa „Et trop penser“ zu vier Stimmen Missa ferialis zu vier Stimmen (nur Kyrie, Sanctus u. Agnus Dei) Missa „La mi la sol / O Praeclara“ zu vier Stimmen Missa „La Spagna“ zu vier Stimmen (de Bassadanze, Castila) Missa „Misericordias Domini“ zu vier Stimmen Missa paschalis zu 4 Stimmen Missa paschalis ad organum zu vier Stimmen Missa paschalis zu fünf Stimmen Missa paschalis zu sechs Stimmen Missa „Quant j’ay au cueur“ zu vier Stimmen Missa „Salva nos“ zu vier Stimmen Missa solemnis zu vier Stimmen Missa solemnis zu fünf Stimmen Missa solemnis zu sechs Stimmen Missa „T’meiskin was jonck“ zu vier Stimmen Missa „Une Musque de Biscaye“ zu vier Stimmen Missa „Virgo prudentissima“ zu sechs Stimmen Gloria zu vier Stimmen 13 selbständige Credo-Sätze zu je vier Stimmen Sanctus „Fortuna desperata“ zu vier Stimmen

Proměnlivé části mše náhled|300px|Tenorový part Choralis Constantinus Části mše dle Choralis Constantinus, Band 1, Nürnberg 1550 „Asperges me / Domine hysopo“ De Sanctissima Trinitate (vier Teile: Introitus, Alleluja, Sequenz und Communio) Dominica I. post Pentecosten (drei Teile: Introitus, Alleluja und Communio; so auch alle folgenden mit drei Teilen) Dominica II. post Pentecosten (drei Teile) Dominica III. post Pentecosten (drei Teile) Dominica IV. post Pentecosten (drei Teile) Dominica V. post Pentecosten (drei Teile) Dominica VI. post Pentecosten (drei Teile) Dominica VII. post Pentecosten (drei Teile) Dominica VIII. post Pentecosten (drei Teile) Dominica IX. post Pentecosten (drei Teile) Dominica X. post Pentecosten (drei Teile) Dominica XI. post Pentecosten (drei Teile) Dominica XII. post Pentecosten (drei Teile) Dominica XIII. post Pentecosten (drei Teile) Dominica XIV. post Pentecosten (drei Teile) Dominica XV. post Pentecosten (drei Teile) Dominica XVI. post Pentecosten (drei Teile) Dominica XVII. post Pentecosten (drei Teile) Dominica XVIII. post Pentecosten (drei Teile) Dominica XIX. post Pentecosten (drei Teile) Dominica XX. post Pentecosten (drei Teile) Dominica XXI. post Pentecosten (drei Teile) Dominica XXII. post Pentecosten (drei Teile) Dominica XXIII. post Pentecosten (drei Teile) Dominica I. Adventus (drei Teile) Dominica II. Adventus (drei Teile) Dominica III. Adventus (drei Teile) Dominica IV. Adventus (drei Teile) Dominica infra octavam Epiphaniae (drei Teile) Dominica I. post octavam Epiphaniae (drei Teile) Dominica II. post octavam Epiphaniae (drei Teile) Dominica in Septuagesima (drei Teile) Dominica in Sexagesima (drei Teile) Dominica in Quinquagesima (drei Teile) In die cinerum (Aschermittwoch) (drei Teile) Dominica Invocavit (drei Teile) Dominica Reminiscere (drei Teile) Dominica Oculi (drei Teile) Dominica Laetare (drei Teile) Dominica Judica (drei Teile) Dominica Palmarum (drei Teile) Dominica Quasimodo geniti (Introitus, Communio) Dominica Misericordia Domini (drei Teile) Dominica Jubilate (drei Teile) Dominica Cantate (Introitus, Communio) Dominica Vocem iucundidatis (drei Teile) Dominica Exaudi (Introitus, Communio)

Části mše dle Choralis Constantinus, Band 2, Nürnberg 1555 Nativitas Domini (vier Teile: Introitus, Alleluja, Sequenz, Communio; ebenso alle folgenden mit vier Teilen) Circumcisio Domini (vier Teile) Epiphania Domini (vier Teile) Purificatio Mariae (vier Teile) Annuntiatio Mariae (drei Teile) Resurrectio Domini (fünf Teile) Ascensio Domini (vier Teile) Sancti Spiritus (vier Teile) Corporis Christi (vier Teile) Joannis Baptistae (vier Teile) Joannis et Pauli (vier Teile) Petri et Pauli (vier Teile) Visitatio Mariae (vier Teile) Mariae Magdalenae (vier Teile) Assumptio Mariae (vier Teile) Sancti Geberhardi (vier Teile) Sancti Pelagii (vier Teile) Nativitas Mariae (vier Teile) Dedicatio templi (vier Teile) De sancta cruce (vier Teile) Omnium sanctorum (vier Teile) Sancti Martini (vier Teile) Praesentatio Mariae (vier Teile) Sancti Conradi (vier Teile) Conceptio Mariae (vier Teile)

Části mše dle Choralis Constantinus, Band 3, Nürnberg 1555 In vigilia unius apostoli (Introitus, Gradus, Alleluja, Sequenz, Communio) Commune Apostolorum (Introitus, drei Alleluja, Sequenz, zwei Communios) Commune martyrum (sieben Introiten, neun Allelujas, zwei Sequenzen, sieben Communios) Commune unius martyris (sechs Introiten, vier Allelujas, zwei Sequenzen, fünf Communios) Commune confessoris (vier Introiten, sechs Allelujas, zwei Sequenzen, drei Communios) Commune virginum (vier Introiten, drei Allelujas, Sequenz, vier Communios) Tractus (alle fünf Sätze) Annuntiatio Mariae (Introitus, Alleluja, Sequenz) De Sancta Maria, a Nativitate usque ad Purificationem (Introitus, Alleluja, Sequenz) Commune festorum Beatae Mariae Virginis (Introitus, Alleluja, Sequenz, Communio) Sanctorum apostolorum Philippi et Iacobi (Introitus, Communio) Inventio sanctae crucis (Introitus, Alleluja, Sequenz, Communio) In vigilia Sancti Joannis Baptistae (Introitus) Nativitas Sancti Joannis Baptistae (Introitus, Alleluja, Sequenz, Communio) In vigilia sanctorum apostolorum Petri et Pauli (Introitus, Communio) Sanctorum apostolorum Petri et Pauli (Introitus, Communio) Commemoratio Sancti Pauli apostoli (Introitus, Communio) Visitatio Beatae Mariae Virginis (Alleluja, Sequenz) In divisione apostolorum (Sequenz) Mariae Magdalenae paenitentis (Sequenz, Communio) In vigilia Sancti Laurentii martyris (Introitus) Sancti Laurentii martyris (Introitus, Alleluja, Sequenz) Assumptio Beatae Mariae Virginis (Alleluja, Sequenz) Nativitas Beatae Mariae Virginis (Alleluja, Sequenz) In dedicatione Sancti Michaelis archangeli (Introitus, Alleluja, Sequenz, Communio) Sanctarum Ursulae ac sociarum virginum et martyrum (Sequenz)

Další jednotlivé části mše Sequenz „Agnus redemit oves“ zu sechs Stimmen Tractus „Beatus vir qui timet“ zu vier Stimmen Sequenz „Benedicta semper / Pater filius“ zu sechs Stimmen Introitus „Benedicta / sit Sancta Trinitas“ zu vier Stimmen Introitus „Benedicta / sit Sancta Trinitas“ zu sechs Stimmen Sequenz „Botrus Cypri reflorescit“ zu vier Stimmen Alleluja „Christus resurgens“ zu vier Stimmen Introitus „Cibavit eos / ex adipe“ zu sechs Stimmen Introitus „Ecce / advenit dominator“ zu sechs Stimmen Tractus „Gaude Maria virgo“ zu vier Stimmen Sequenz „Haec domus aulae coelestis“ zu fünf Stimmen Alleluja „Hic est discipulus“ zu vier Stimmen Communio „Laetabitur iustus / in Domino“ zu vier Stimmen Alleluja „Laetabitur iustus in Domino“ zu vier Stimmen Introitus „Loquebar / de testimoniis“ zu vier Stimmen Sequenz „O Narcisse fons eloquio“ zu vier Stimmen Communio „Pascha nostrum / immolatus est“ zu vier (?) Stimmen (Fragment) Sequenz „Pater Filius Sanctis Spiritus“ zu sechs Stimmen Introitus „Puer natus est nobis / et filius“ zu vier Stimmen Sequenz „Quantum potes“ zu vier (?) Stimmen (Fragment) Introitus „Resurrexit et adhuc / tecum sum“ zu sechs Stimmen Introitus „Rorate / coeli desuper“ zu sechs Stimmen Introitus „Salve / sancta parens“ zu sechs Stimmen Sequenz „Sed nunc urbem Augustinam“ zu vier Stimmen Sequenzteil „Sol occasum nesciens“ zu drei Stimmen Introitus „Spiritus Domini / replevit orbem“ zu sechs Stimmen