Lyoko é un mundo virtual ficticio da serie animada francesa Código Lyoko.
Historia Segundo o diario de Franz Hopper, Lyoko e XANA foron creados orixinalmente para destruír o proxecto Carthago (Carthage project), un plan militar deseñado, nun principio, para lograr a paz mundial e evitar accións do inimigo. Máis tarde, Franz Hopper descubriu que o proxecto era, con todo, o dunha arma moi potente que nada tiña que ver coa paz, e abandonou a súa investigación. A rexión Carthago parece ser a representación tridimensional dese proxecto.
Lyoko foi adaptado máis adiante ao servizo como santuario para el e a súa filla Aelita, aínda que non acabou de programalo porque tivo que irse precipitadamente ao mundo virtual ao ser perseguido polos homes de negro. El repartiu as chaves de Lyoko entre el e Aelita, converténdose nos “amos absolutos de Lyoko”. O goberno atopouno finalmente, forzándoo a fuxir a Lyoko con Aelita. Ao chegar ao mundo virtual, Aelita e Franz foron atacados por XANA. Franz tentou razoar co virus, pero fracasou. Desde ese momento, pasan a ser os escravos do malvado XANA. Como unha tentativa de paralo, Franz pechou o supercomputador, que continuou apagado durante nove anos ata que Jeremie reactivouno. Unha vez aceso, XANA tomou control del e utilizouno para atacar o mundo real.
Unha cuadrilla: Jeremie Belpois, Odd Della Robbia, Ulrich Stern e Yumi Ishiyama foron a Lyoko e atoparon a Aelita, aínda que estaban convencidos de que, como XANA, era un programa informático. Dese modo fixéronse amigos dela e ela axudoulles desactivando as torres para evitar que XANA fixese máis dano na Terra. Despois de escapar do supercomputador no final da segunda tempada, XANA suprimiu os sectores de Lyoko un por un posuíndo a Aelita e forzándoa a introducir o código “XANA” na torre principal; da mesma maneira en cada sector. Isto axudou a XANA a ir destruíndo os sectores pouco a pouco.
A cuadrilla coñeceu a William Dunbar, que lles fixo tantos favores que lle propuxeron que fora a Lyoko, posto que, ademais, necesitaban a outro guerreiro, pois as batallas estaban a deixalos sen tempo para estudar, preparar exames e descansar. Entrando no sector 5 con Aelita descubriu que era máis forte que todos os guerreiros de Lyoko (Odd, Yumi, Jeremie, Ulrich e Aelita). A súa arma era unha espada enorme capaz de lanzar fortes campos de enerxía. Estaba a loitar contra os vermes cando de súpeto a Scyphozoa posuíuno transformándoo en esbirro de XANA (William-XANA), e Aelita non puido facer nada para evitalo. No final da terceira tempada XANA utilizouno para destruír o núcleo de Lyoko. A destrución acabou con Lyoko, aínda que non co supercomputador, polo que Jeremie conseguiu restaurar Lyoko xunto con Aelita, que xa recuperara a súa memoria (unha das chaves de Lyoko).
Na última tempada tamén conseguen desvirtualizar a William e neutralizar e acabar para sempre con XANA. Para iso, tiveron que utilizar a enerxía que Franz Hopper lles cedeu, sacrificándose. O pesadelo terminara, xa podían apagar o supercomputador, pero tan só Yumi quería apagalo. Ao final, os cinco amigos decidiron, de forma algo dubidosa, apagar o supercomputador para sempre e empezar unha nova vida. Unha vida sen XANA, e por desgraza, tamén sen o pai de Aelita.
Con todo, máis tarde a aventura continúa (en Código Lyoko: Evolución). Aelita perdeu aos seus pais, e aínda ten moitos misterios por resolver. XANA resucita e aparece un novo antagonista, o profesor Tyron.
Descrición Lyoko contense dentro dun supercomputador dentro dunha fábrica abandonada. Divídese en cinco sectores separados, todos coas súas características únicas. Os primeiros catro sectores están ao redor do quinto, como os radios dunha roda. Cada sector esta illado dos outros polo Mar dixital (excepto o sector 5).
En Lyoko, as leis da gravidade e a física non se aplican completamente, permitindo que os Guerreiros de Lyoko alcancen facilmente grandes fazañas de acrobacia que case serían consideradas (senón totalmente) imposibles para o atleta máis experto. Como tal, calquera persoa que vai a Lyoko gaña un aumento en velocidade, forza, e axilidade; e na práctica, un ou máis superpoderes específicos, a maioría inspirados nos de persoas que os posúen individualmente (Ulrich, por exemplo, pode moverse a supervelocidade).
A fatiga é practicamente inexistente en Lyoko. A maioría dos Guerreiros de Lyoko só se cansan ou esgotan cando son golpeados por un refacho de disparos de armas tales como o láser elíptico dun megatanque, e recupéranse rapidamente. A fatiga mental, con todo, é un gran problema. Isto ocorre especialmente con Yumi e a súa enerxía telecinética. En Lyoko soamente existen dous do cinco sentidos: a vista e o oído. Tampouco existen os espellismos nin o sono. Con todo, isto incúmprese nalgúns episodios: no episodio 75 (Unha choiva moi quente), unha vez no deserto, Ulrich di: “Que calor”; cada vez que alguén volve de ser teletransportado a unha Replika no mundo real (4ª tempada) queda inconsciente un tempo; no episodio 94 (Loitar até o final), Aelita salouca no sector 5, cando vencen a XANA e Aelita perde ao seu pai para sempre; Odd sentiu náuseas varias veces, e tamén fame; no episodio 77 (Perdida no mar), Jeremie asegura que o cheiro existe en Lyoko, aínda que o menciona referíndose a un rastro dixital e non a un verdadeiro cheiro.
Torres Hai 41 torres dispersadas sobre Lyoko; dez en cada un dos sectores principais e unha no sector 5, que no episodio 49 (Franz Hopper) descubriuse que había unha torre no sector 5. As torres actúan como módulos de proceso de datos, transporte dun sector a outro (excepto o sector 5), saída do sector 5 por calquera dos túneles da cúpula e como paso ao mundo real. É a través destas torres por onde XANA ou quen use o supercomputador, poden atacar a terra. A través do catro sectores principais, os arames xigantes enrolan a súa saída do sector 5 a cada unha das torres en cada un dos sectores, actuando como condutos de datos. A enerxía vermella pode ser considerada pulsación a través dos arames sempre que XANA active unha torre. Estes arames pódense separar, que illarán a torre, como desconectar un cable da rede nun computador tradicional. As torres activadas por Jeremie son verdes, as activadas por Franz Hopper son brancas, as activadas por XANA son vermellas, e as desactivadas azuis (ata ao final da 2ª tempada, logo son brancas) e ademais cada vez que William entra ou sae dunha torre, produce ondas vermellas, mentres que Aelita e os seus amigos producen ondas azuis (aínda que isto é debido a que neses momentos William estaba baixo o control de XANA).
As torres que hai en Lyoko poden ser de diferentes cores: Vermello: Isto quere dicir que esa torre está activada por XANA. Verde: Isto quere dicir que esa torre está activada por Jeremie. Branca: Isto quere dicir que esa torre está desactivada (nas tempadas 3 e 4), ou activada por Franz Hopper. Azul: Isto quere dicir que esa torre está desactivada (só nas tempadas 1 e 2). Sen cor: Isto quere dicir que a torre está danada, visto no episodio 25 (Código: Terra).
Sectores
Sector 1: Xeo Facendo honra ao seu nome, este sector é frío, xeado e cun fondo nocturno. Unha greta na terra xeada e nas mesetas poden causar un tremor. Integrado por grandes e finas traxectorias de glaciares cubertas por unha capa delgada de neve, este sector ten algunhas superficies lisas como calquera área de xeo cuberta no mundo verdadeiro. As 10 torres deste sector ocúltanse moi ben, e son a miúdo alcanzables soamente por tobogáns de xeo, o que significa que un debe practicamente surfear polo interior destes. Nos tobogáns, as estalactitas e estalagmitas expoñen unha ameaza a velocidades moi altas. Nunha ocasión, o grupo tivo que atravesar labirintos para atopar as torres. A auga simulada existe neste sector, e como a auga real pódese atravesar nadando (ou mergullando, como fai Odd) nalgúns lugares, pero non pertence ao Mar dixital, polo que ao tocala os personaxes non quedan virtualizados para sempre. Este sector foi suprimido por Aelita no episodio 61 (Sabotaxe) (aínda que nese episodio ela non estaba posuída por XANA, fíxoo unicamente para salvar o supercomputador), pero foi reconstruído por Jeremie. O Koloso só aparece neste sector, na 4ª tempada.
Sector 2: Deserto O sector do deserto é un lugar seco, árido e canicular, está composto por formacións compostas e de area sen fin. XANA ten a capacidade de crear tormentas de area neste sector (visto soamente no episodio 4 Diario de abordo), así como os tremores que fan as mesetas romper. Ademais, no episodio 11 (A praga), XANA podía inclinar unha meseta a un ángulo de noventa graos. Aelita, Odd, e Ulrich estaban na meseta nese entón e caerían no baleiro dixital se Aelita non usase a súa sintetización para salvalos. Os cangrexos poden atravesar as mesetas facilmente grazas ás súas patas afiadas. No episodio 2 (Ver é crer) descubriuse un oasis neste sector que realmente era falso. Este sector foi suprimido por Aelita no episodio 58 (O pretendente), pero tamén é reconstruído por Jeremie.
Sector 3: Bosque O sector ten un clima tépedo e húmido. Neste ambiente crepuscular o misterio reina; pódese dicir que este é o sector máis fermoso de Lyoko. As árbores, flotantes a media altura, deixan á vista as súas raíces sobre grandes extensións de pasto, e a luz do sol traspasa entre os seus troncos pechados. Na primeira tempada este sector parecía coma se estivese a atardecer, pero desde a segunda ata a cuarta tempada parece coma se fóra de día. Este sector foi suprimido por Aelita no episodio 54 (Lyoko menos un), pero tamén é reconstruído por Jeremie.
Foi o primeiro sector no que se virtualizaron Aelita, Franz Hopper, Odd e Ulrich.
Sector 4: Montañas Polos seus picos escarpados, parécese a China e as súas grandes pedras, calquera movemento en falso pode conducir ao baleiro dixital. A montaña está chea de plataformas móbiles e obstáculos difíciles, o que significa que pode ser complicado utilizar os vehículos alí, e sábese que pode haber outras plataformas por baixo do “banco de néboa”, escurecendo o baleiro dixital nalgunhas áreas. Estas nubes fan difícil apuntar sobre as mesetas máis baixas. Se cae un dos personaxes desde unha altura suficiente, sen importar se aterra ou non, pérdense exactamente vinte puntos de vida polo impacto. Un lugar brumoso con pontes moi estreitas entre pedras e rocas. Os traslados aí son perigosos. Non existe vexetación, só pequenas árbores e grandes pedras que poden ser moi perigosas para os nosos heroes. Ademais este foi o único sector que se viu como sobe a marea do Mar dixital, no episodio 55 (Maremoto) e tamén é o único sector no que XANA fai que as mesetas sexan invisibles e só se vexa néboa, isto sucede no episodio 47 (En plena forma) e no episodio 51 (A gran revelación) ocorre algo similar que no 47 pero coa diferenza que as mesetas están visibles, o único igual é que hai moita néboa. Este sector foi suprimido por Aelita no episodio 64 (Un problema por duplicado), pero tamén é reconstruído por Jeremie.
Sector 5: Carthago