O death-doom (ou death/doom) é un estilo que combina os tempos lentos e a atmosfera pesimista do doom metal coas voces guturais profundas e a batería de dobre bombo do death metal. Influenciado na súa maioría polos primeiros traballos de Hellhammer/Celtic Frost, o estilo xurdiu a finais dos anos 1980 e gañou certa popularidade durante a década dos anos 1990. Os pioneiros deste xénero foron grupos como Winter, Disembowelment, Paradise Lost, Autopsy, Anathema e My Dying Bride.
Notas
Categoría:Subxéneros do heavy metal