A lingua pijao (tamén coñecida como piajao ou pinao) é unha lingua indíxena americana sen clasificar que foi falada polo pobo pijao até a década de 1950, momento no que se extinguiu. Era falada nas vilas de Ortega, Coyaima (Koyai, Tupe) e Natagaima, no val do río Magdalena. O pijao está clasificado como extinto polo Libro Vermello das Linguas Ameazadas da UNESCO.
En 1943, recolleuse unha pequena lista de vocabulario, composto de 30 palabras e expresións, que son as únicas que se coñecen da lingua. Algunhas das palabras que semellan ser caribes parecen ser préstamos, e os topónimos do territorio pijao tamén son caribes.
Vocabulario Sociedade Galego Pijao muller nuhúgi home oréma man ñáma arco homéro beber sumén canoa čaguála casa nasés vermello orái
Animais Galego Pijao can kahírre crocodilo alamán xaguar yaguáde cobra toléma
Natureza Galego Pijao árbore amé auga tána estrela hoté lúa núna sol huíl mandioca golúpa tabaco ténu pedra tápe
Anatomía Galego Pijao dente tínki ollo lún orella oléma pé pegil
Notas
Véxase tamén Bibliografía
Categoría:Linguas de Colombia Categoría:Linguas mortas de América do Sur