O barrio histórico de Roma foi declarado Patrimonio da Humanidade pola Organización das Nacións Unidas para a Educación, a Ciencia e a Cultura en 1980. Abarca 19,91 km² e está incluído en 22 rioni (distritos) con 186.802 habitantes. Hai 25.000 sitio arqueolóxicos e localizacións importantes.

Historia

Fundación ata os tempos modernos Roma construíuse a partir de asentamentos humanos prehistóricos, pero a propia cidade parece xurdíu gradualmente a través do sinecismo a mediados do século VIII a.C., especialmente arredor do Outeiro Palatino. Non obstante, a tradición romana atribúe á lenda de Rómulo e Remo a fundación de Roma no ano 753 a.C. Roma evolucionou dunha monarquía a unha república e, máis tarde, a un imperio, converténdose no centro político e cultural do mundo mediterráneo. Ao longo dos séculos, Roma pasou da centralidade imperial á relixiosa como sede do papado e finalmente converteuse nun centro importante da cultura do Renacemento e Barroco. En 1871, converteuse na capital da Italia unificada tras a Rotura da Porta Pia, e expandiuse rapidamente na era moderna.

Patrimonio da Humanidade da UNESCO O centro histórico de Roma chegou a ser protexido tanto a través de esforzos nacionais de conservación como de recoñecemento internacional. O centro histórico, que cumpre cinco dos dez criterios, inscribíuse na Lista do Patrimonio da Humanidade da UNESCO en 1980, recoñecendo a importancia arqueolóxica, artística e relixiosa da zona. A zona protexida ampliouse entón en 1990 para incluír as murallas de Urbano VIII, certas propiedades extraterritoriais da Santa Sé e a Basílica de San Paulo Extramuros.

Datos demográficos Rioni (1-11)Poboación (2015)Rioni (12-22)Poboación (2015)Monti2,484Ripa2,447Trevi2,249Trastevere17,115Colonna1,467Borgo2,763Campo Marzio4,722Esquilino22,709Ponte2,981Ludovisi1,379Parione1,790Sallustiano1,365Regola3,148Castro Pretorio3,709Sant'Eustachio1,027Celio3,224Pigna4,784Testaccio6,536Campitelli4,195San Saba4,227Sant'Angelo2,578Prati14,759

Orixes étnicas O distrito de Roma experimentou grandes cambios xenéticos cara a ascendencia do Mediterráneo oriental e do Oriente Próximo durante a era imperial cando Augusto César asumiu o poder como primeiro emperador (27 a.C.). Durante este período, Roma expandiuse para abarcar a rexión mediterránea; así, facilitouse o asentamento e o movemento de individuos de orixe oriental a Roma. Ademais, as evidencias arqueolóxicas mostran que despois do latín, as inscricións atopáronse a miúdo en grego, hebreo e arameo.

Despois do ano 330 a.C., durante o período da Antigüidade, comprobouse que os cidadáns de Roma tiñan unha maior ascendencia centroeuropea e setentrional. Non obstante, a composición xeral da poboación mantívose variable. Durante este período, a poboación de Roma diminuíu e Constantinopla converteuse no centro do comercio internacional. Esta tendencia continuou na era moderna. A extrema variabilidade pódese explicar polo seu status anterior como principal punto comercial, a escravitude e a conquista.

Relixión O centro histórico de Roma está asociado coas orixes do cristianismo. Actualmente, dentro do distrito histórico de Roma, o 48 % dos residentes identifícanse como relixiosos non practicantes, o 18,5 % practican unha relixión e o 31 % identifícanse como non relixiosos. Das persoas que se identifican como relixiosas, o 58 % identifícase como católicas, o 2,7 % identifícase como protestantes, o 2,5 % identifícase como budistas, o 2,3 % identifícase como cristiás ortodoxas e menos do 1 % identifícase como xudías ou outras. Historicamente, a poboación xudía residiu no undécimo rione, Sant'Angelo, por mor do Gueto xudeu que estableceu o Papa Paulo IV en 1555.

Xeografía

Localización O distrito histórico de Roma está situado na rexión do Lacio da Italia central, ás beiras do río Tíber. A xeografía da cidade está definida por outeiros: o Aventino, o Celio, o Capitolino, o Esquilino, o Palatino, o Quirinial e o Viminal. Estas cristas volcánicas proporcionaron vantaxes defensivas estratéxicas para a cidade antiga. O distrito histórico atópase principalmente na beira leste do Tíber, aínda que inclúe unha parte do distrito de Trastevere na ribeira oeste. A zona caracterízase polo seu clima mediterráneo e a súa localización dentro da Campagna romana, aproximadamente a 24 km terra dentro desde o mar Tirreno.

Monumentos antigos O Coliseo, situado na Piazza del Colosseo, é o anfiteatro máis grande do mundo. Antes dos danos causados ​​polos terremotos, a estrutura tiña unha capacidade de 50.000 espectadores. Usábase para espectáculos públicos como execucións e dramas inspirados na mitoloxía romana. Hoxe en día, é unha das atraccións turísticas máis famosas do centro histórico.

O Foro Romano está situado entre os outeiros Palatino e Capitolino. O Foro alberga edificios gobernamentais e un mercado. Serviu como espazo central para as actividades cotiás na sociedade romana, así como como lugar para anuncios públicos e procedementos xudiciais. Hoxe en día, o Foro consta de restos arqueolóxicos de estruturas antigas e é visitado anualmente por numerosos turistas e arqueólogos.

Os Foros Imperiais (Fori Imperiali) están situados preto do Foro Romano, entre os outeiros Palatino e Capitolino. Os Foros Imperiais constan de catro foros: o Foro de César, o Foro de Augusto, o Foro de Nerva e o Foro de Traxano. Os Foros tamén albergan o Templo da Paz, que non se consideraba un foro oficial debido á súa falta de función civil.

Prazas públicas e fontes A Piazza del Popolo é unha praza pública situada dentro das antigas Murallas Aurelianas na entrada norte de Roma, orixinalmente coñecida como Via Flaminia. A praza, anteriormente utilizada para execucións públicas, estaba unida ao Outeiro Pincio por Valadier. O outeiro serve como miradoiro principalmente como a Terraza do Pincio.

A Piazza Navona é unha praza pública situada no corazón do centro histórico. Coñecida polos antigos romanos como "Circus Agonalis" ("arena de competición" en italiano). Exemplo de arquitectura barroca, a Piazza Navona alberga tres fontes famosas: a Fonte dos Catro Ríos, a Fontana Del Moro e a Fonte de Neptuno.

A Piazza della Rotonda é unha praza pública coñecida polo seu mercado de paxaros na antiga Roma. Agora é máis coñecida polo Panteón, un templo construído para honrar os deuses. Desde o século VII, utilizouse como igrexa dedicada a Santa María.

A Piazza di Spagna é unha praza pública que leva o nome do Palazzo di Spagna. A praza está conectada á Trinidade dos Monti a través da Escaleira Española, que consta de 135 chanzos en total, que foron financiados polo diplomático francés da Santa Sé Étienne Gueffier despois da súa morte en 1660.

A Fontana di Trevi, situada no distrito de Trevi, é a fonte barroca máis grande da cidade. A fonte énchese tradicionalmente con moedas que os visitantes lanzan por riba do ombreiro, segundo un costume que se cre que asegura o regreso a Roma ou a perspectiva de atopar o amor.

Palacios e monumentos modernos O Monumento a Vítor Manuel II está situado entre a Piazza Venezia e o Capitolio, construído para honrar o primeiro rei dunha Italia unificada, Vítor Manuel II. O monumento coñécese como "A máquina de escribir" ou "O pastel de voda" debido ao seu tamaño e cor. Tamén se lle pode chamar Altare della Patria, polo altar que conserva o monumento. O altar alberga a Tumba do Soldado Descoñecido.

O Palazzo Senatorio, situado no Outeiro Capitolino e deseñado por Miguel Anxo, alberga o Concello romano.

O Palazzo Nuovo, situado no Outeiro Capitolino, construíuse fronte ao Palazzo dei Conservatori e coa súa imaxe exacta para garantir a simetría do Campidoglio.

O Castelo de Sant'Angelo é un mausoleo encargado polo emperador romano Adriano para el e a súa familia. Noutro tempo a estrutura máis alta de Roma con decoracións, agora funciona como museo, e gran parte da súa ornamentación orixinal perdeuse co paso do tempo.

Turismo O distrito histórico de Roma sufriu varias remodelacións nos séculos XX e XXI para comercializar os rioni para o turismo. A introdución de visitas guiadas, o desenvolvemento de complexos comerciais e mercados artesanais, a xentrificación de tendas vintage e a aparición de bares e vida nocturna moderna producíronse en moitos rioni como Campo Marzio, Monti, Pigna e Trastevere.

A restauración e urbanización en Celio e Borgo axudaron aínda máis ao turismo nestes rioni. O Parco archeologico del Celio de Celio sufriu importantes renovacións como parte do proxecto máis amplo CArMe (Centro Arqueolóxico Monumental) do Concello de Roma. Reabriu en xaneiro de 2024 con novos museos, estruturas arquitectónicas e espazos ambientais. A finais de 2024, a Piazza Pia de Borgo remodelouse significativamente para converterse nunha importante praza só para peóns para o Xubileu de 2025, de tal xeito que conectaba o Castelo de Sant'Angelo coa praza de San Pedro. Incluía melloras na iluminación das rúas e nos espazos verdes, melloras nas vías de accesibilidade e nova arquitectura, como fontes e escaleiras.

Notas

Véxase tamén

Outros artigos Roma

Ligazóns externas Rioni del centro histórico de Roma (en italiano)

Categoría:Patrimonio da Humanidade en Italia Categoría:Patrimonio da Humanidade na Cidade do Vaticano Categoría:Roma Categoría:Distritos históricos