Cidade Vella de Salamanca é o nome que recibe o conxunto patrimonial situado no casco vello da cidade española homónima que está protexida para o título de Patrimonio da Humanidade, conferido pola Organización das Nacións Unidas para a Educación, a Ciencia e a Cultura en 1988.
Lugares de interese Os principais lugares de interese da cidade, clasificados como Patrimonio da Humanidade, moitos deles dentro do "casco vello", son: Código Nome Dirección coordenadas 381-001 casco vello da cidade 381-002 Colexio dos Irlandeses c./ Fonseca, 2 381-003 Igrexa de San Marcos c./ Zamora - Praza do Exército 381-004 Igrexa de Sancti Spiritus Ladeira de Sancti Spiritus, 34 381-005 Convento das Claras c./ de Santa Clara, 2 e 12; c/ do Lucero 2 e 18 381-006 Casa-Convento de Santa Teresa c./ Crespo Rascón, 19 381-007 Igrexa de San Juan de Barbalos Praza de San Juan Bautista, 2 - c./ Luis Sevillano, 2 381-008 Igrexa de San Cristóbal Praza de San Cristóbal, 8
Prazas e espazos públicos
A Praza Maior: de estilo barroco, proxectada polos arquitectos Alberto e Nicolás Churriguera, é o espazo público máis importante. e corazón da cidade. (ver tamén: Historia da Praza Maior de Salamanca). Campo de San Francisco: Primeiro xardín público da cidade nos terreos do antigo convento de San Francisco el Real . Xardín de Calixto e Melibea: xardín próximo ás catedrais, onde, segundo algúns, está ambientada a trama da novela La Celestina de Fernando de Rojas. Ao seu carón atópanse restos da muralla do Imperio Romano. Praza do Corrillo: pequena praza anexa á Praza Maior. Á esquerda atópase a románica igrexa de San Martín e á dereita unha serie de casas con soportais formadas por columnas de pedra rematadas en zapatas que representan os días da semana (unha lúa para o luns, un Marte para o martes etc.).
Edificios relixiosos Capela da Vera Cruz: Templo barroco de fachada renacentista, sede da quincuenta Confraría da Vera Cruz de Salamanca . Alberga innumerables obras de arte. miniatura|A Torre do Gallo, cúpula da Catedral Vella.|alt=Catedrais: Salamanca ten dúas catedrais, a Catedral Vella, do século XII e de estilo románico, e a moito máis grande Catedral Nova, iniciada no século XVI en estilo gótico e rematado no século XVIII. O lugar onde ambos se atopan é coñecido como Patio Chico e é un dos recunchos con máis encanto da cidade. miniatura|Fachada de La Clerecía.La Clerecía: actualmente sede da Universidade Pontificia. A construción comezou no ano 1617 e completouse 150 anos despois como Real Colexio do Espírito Santo, da Compañía de Xesús. É de estilo barroco. Diferénciase o colexio, cun interesante claustro, e a igrexa, cunha impresionante fachada de tres partes, dúas torres xemelgas de 50 metros de altura e unha enorme cúpula. O nome de Clerecía débese a que pertenceu á Real Clerecía de San Marcos tras a expulsión dos xesuítas. Colexio de Calatrava: construído no século XVIII, por iniciativa da Orde de Calatrava, actualmente alberga a Casa da Igrexa. Convento das Agustinas e Igrexa da Purísima: na igrexa hai un cadro da Purísima Concepción pintado por José de Ribera. É a única construción totalmente italiana de espazo e decoración en España. Convento das Dueñas (século XV): destaca o claustro renacentista de planta irregular. Convento das Isabeles Convento de San Antonio o Real (1736): de estilo barroco, os seus restos están repartidos entre o Teatro Liceo e unha tenda onde se pode visita.thumbnail|Convento de San Esteban. Convento de San Esteban, dos pais dominicos (século XVI): a fachada plateresca, coa súa forma de arco triunfal, é unha auténtica xoia do Renacemento de Salamanca. Impresionante retablo barroco de José Benito Churriguera. Destaca tamén o Claustro dos Reis, renacentista. Convento da Anunciación (chamado Las Úrsulas): fundado polo arcebispo Fonseca en 1512. Destaca a ábsida exterior de estilo gótico. No seu interior, o retablo barroco e a tumba do fundador, renacentista, obra de Diego de Siloé. Convento da Trindade: Antigo Pazo de Montellano adaptado no s. XVI para acoller un convento trinitario. Ermida da Nosa Señora da Misericordia (séculos XVI–XVII): pequeno templo barroco que comezou a construírse en 1389 na Praza de San Cristóbal. Actualmente moi deteriorado, é unha imprenta, mentres que a súa espadana decora a igrexa do barrio de Pizarrales. Igrexa Vella das Bernardas obra de Rodrigo Gil de Hontañón. Prototipo dos templos de Salamanca do século XVI. Destaca a cabeceira en forma de cuncha. Hoxe atópase no interior do colexio de San José de Calasanz. Igrexa do Carmen de Abaixo: Capela da Orde Terceira do Carme integrada no Convento de San Andrés. É o único resto que queda do citado convento desaparecido no s. XIX. Igrexa de San Benito: Igrexa gótica construída baixo o patrocinio de Alonso II de Fonseca, panteón da familia Maldonado. Igrexa de San Xulián: Igrexa románica reformada posteriormente. Igrexa de San Marcos: igrexa románica próxima ao percorrido polo que percorría a muralla norte da cidade. No exterior ten planta circular con tres naves e ábsidas no interior. Igrexa de San Martín: Igrexa románica con reformas góticas, renacentistas e barrocas, anexa á Praza Maior. Igrexa de San Pablo: Templo barroco pertencente ao antigo convento dos Trinitarios, alberga a imaxe da Xesús Rescatado, moi venerado na cidade. É a sede da Parroquia, rexida pola Confraría de Sacerdotes Traballadores Diocesanos. Igrexa de Santa María de los Caballeros: Igrexa renacentista cunha fiestra de fornelo barroca que da a rúa Bordadores. Igrexa de Santiago do Arrabal: Restos da igrexa (reconstrución moderna) de estilo románico-mudéxar. Igrexa de Santo Tomás Cantuariense: Igrexa románica fundada en honra de Santo Tomás, arcebispo de Canterbury en 1175, só cinco anos despois da súa morte e dous despois da súa canonización. Consta de tres ábsidas e unha nave con cuberta de madeira. Forma unha parroquia xunto a San Pablo, rexida pola Confraría de Sacerdotes Obreiros Diocesanos.
Edificios universitarios Universidade: conxunto de edificios que conformaban a antiga Universidade de Salamanca, entre elas as Escolas Maiores, coa famosa portada plateresca do Estudo, as Escolas Menores e o Hospital do Estudo (actual reitorado). Estes edificios sitúanse arredor da praza denominada Patio de Escolas. Nesta mesma praza atópase a casa do doutor Álvarez Abarca ou dos Doutores da Raíña (século XV), cuxa fachada é gótica con detalles renacentistas e que hoxe é o Museo de Salamanca. Casa-Museo de Unamuno (s. XVIII): antiga casa dos reitores da Universidade. Consérvase tal e como o tiña Miguel de Unamuno cando ocupaba este cargo. Colexio Maior de Santiago el Zebedeo, tamén chamado "Arcebispo Fonseca" ou "dos Irlandeses" (século XVI) miniatura|Colexio de San Ambrosio, hoxe Arquivo Xeral da Guerra Civil Española.Colexio de San Ambrosio (1719): actualmente é o Arquivo Xeral da Guerra Civil Española. Alberga documentos e obxectos incautados polas tropas franquistas e os seus aliados durante e ao final da Guerra Civil Española. Aínda que durante toda a posguerra o seu obxectivo básico foi conservar a información relacionada con organizacións e persoas potencialmente contrarias ao franquismo e, en consecuencia, utilizar esta información con fins represivos, dende a volta da democracia este edificio pasaría a ser un dos os arquivos máis importantes que existiron en España para investigar o período histórico da II República. Moitos dos documentos e obxectos que aínda permanecen no arquivo están relacionados coa Masonería, incluíndo varios mobles cos que se reconstruíu unha loia masónica. Escola Trilingüe: fundada en 1554 para o ensino do latín, do grego e do hebreo. Proxectado por Rodrigo Gil de Hontañón, consérvase parte do patio orixinal, reconstruído a partir de 1829, na Facultade de Física. Palacio de Anaya que foi a última sede do Colexio Miyor de San Bartolomé ou Colexio Maior de San Bartolomé, ou Colexio de Anaya fundado no século XV por don Diego de Anaya, desaparecido a principios do século XIX. Actualmente é a Facultade de Filoloxía. Xunto ao edificio atópase a igrexa de San Sebastián, antiga capela do colexio, e a Hospedería, obra de Joaquín de Churriguera. Colexio Santa Cruz de Cañizares (século XVI): Conservatorio Profesional de Música. Só quedan restos da antiga capela, hoxe incorporada ao salón de actos do conservatorio, e da fachada principal, de estilo plateresco. Colexio San Pelayo: fundado a mediados do século XVI. Dende 1990 e tras unha ampla restauración, alberga a Facultade de Xeografía e Historia.
Pazos e casas palaciais miniatura|Casa das Conchas.Casa dos Cunchas: Construíuse a finais do século XV. De estilo civil gótico, a súa fachada está decorada cunhas 350 vieiras, selo distintivo da orde de Santiago. As rexas góticas das fiestras tamén son importantes. Na actualidade alberga unha biblioteca pública. Casa de Don Diego Maldonado: pazo plateresco do século XVI. Alberga a Fundación Cultural Hispano-Brasileira e o Centro de Estudos Brasileiros da Universidade de Salamanca. Casa de Doña María a Brava: edificio gótico do século XV, prototipo das mansións fidalgas da época. A súa propietaria, María de Monroy, era a xefa dunha das dúas faccións nas que se dividía a cidade no século XV. Cortoulle as cabezas aos asasinos dos seus fillos. Atópase na Praza dos Bandos. Casa Lis: pequena mansión modernista de 1905 con fachada de ferro. Construída sobre a muralla. Alberga coleccións art nouveau e art déco doadas por Manuel Ramos Andrade. Casa das Mortes (principios do século XVI): construída por Juan de Álava, e recibe o nome das caveiras que decoran a fachada. Casa do Rexidor Ovalle (século XVIII): alí morreu Miguel de Unamuno. Casa de Santa Teresa (século XVI): a santa quedou aquí cando visitou Salamanca en 1570 para fundar un convento e aquí escribiu o poema Vivo sen vivir en min. Casa da Terra (século XV): portada con arco de medio punto, ventá con trazaría gótica. Sede da Cámara de Comercio e Industria de Salamanca. Casa das Vellas (século XVII): antigo asilo de pobres, actualmente sede da Filmoteca Rexional de Castela e León. Exposición permanente de aparellos relacionados co cine e a súa historia, propiedade do cineasta salmantino Basilio Martín Patino. Fonda Veracruz: patio con galerías de madeira en forma de rúa sen saída. Actualmente escola de hostalería. Pazo de Arias Corvelle (século XV): fachada esgrafiada moi semellante á de San Boal. Alberga a Escola de Nobres e Belas Artes de San Eloy. Palacio de Castellanos (séculos XV–XVI): O Palacio dos Marqueses de Castellanos comezou a construírse a finais do século XV, aínda que a súa fachada data de finais do século XIX, polo que combina estilos gótico e neoclásico. Cun poderoso patio interior gótico, este edificio funciona actualmente como hotel. Palacio de Garci Grande (século XVI): Portada renacentista e fiestras achaflanadas na esquina únicas na cidade. Sede da Caixa de Aforros (Caja Duero). miniatura|Vista nocturna do pazo de Monterrei.Palacio de Monterrei: construíuse no século XVI e é de estilo plateresco. Pertence á casa de Alba e destacan as súas torres e chemineas, só se construíu un dos catro bloques que conformarían o conxunto inicialmente proxectado. Palacio de Orellana (século XVI): edificio de arquitectura clasicista con influencias manierista. Destaca o patio en L e a escaleira. Palacio Rodríguez de Figueroa (1545): Presenta interesantes fachadas que dan ás rúas Concejo e Zamora e un patio interior. Hoxe Casino de Salamanca. Palacio de la Salina (1546): Renacemento, obra de Rodrigo Gil de Hontañón. Desde 1884 é a sede da Deputación Provincial. Palacio de San Boal (século XV): fachada decorada con esgrafiados. Foi Escola de Comercio e máis tarde escola de negocios. Desde 1999 alberga o Centro Cultural Hispano-Xaponés da Universidade de Salamanca. Na mesma praza atópase a Igrexa de San Boal (século XVII).