thumb| Yue fu gu ti 樂府 古 题 é un compendio da dinastía Tang da anterior música da corte das dinastías Han e Jin 汉晋 para o Departamento de Música Imperial. Esta é unha proba orixinal da edición da dinastía Ming de placas talladas. Atópase na Biblioteca Central Nacional de Taipei, parte das coleccións recuperadas de Tokyo en 1946. Orixinalmente na colección 群 碧 搂.
Os yue fu (chinés tradicional: 樂府; chinés simplificado: 乐府; pinyin: Yuè Fǔ; Wade-Giles: Yüeh4 Fu3), traducido como "oficio musical", "canto musical" ou "canto arcaico", son poemas cantados da literatura chinesa, desenvolvidos no período Han.
Historia O seu nome remóntase ao oficio de música, que foi establecido no 114 a.C. baixo Han Wudi. A tarefa do gabinete de música era recoller cantigas para usos sagrados e cortesáns, xunto coas que tamén se recolleron as cantigas e baladas do pobo sinxelo. As melodías do yue fu hoxe xa non se poden reconstruír e só algúns textos permaneceron intactos. Os poemas cantados recollidos conteñen tanto cancións para cerimonias de sacrificio e árbores xenealóxicas, como cancións para banquetes imperiais.
A maior colección de yue fu é a Yue fu shiji ('Colección de cancións musicais'), composta no século XII por Guo Maoqian.
Tipos Os sinólogos occidentais distinguen no contexto do yue fu entre himnos sagrados, fríos e formais, e cancións mundanas, máis inmediatas e espontáneas, que falan das necesidades e preocupacións da época.
Recollida Inicialmente os yue fu foron recollidos de forma anónima, non obstante aparecen entre 190 e 266 poetas coñecidos, que dan ao yue fu unha nota individual. Como textos, os yue fu adquiriron a súa propia autonomía cara ao final do período Han.
Temática A diferenza do fu do período Han, o tema de moitos yue fu xa non é a glorificación do poder do emperador, senón as preocupacións e necesidades dos individuos. O taoísmo relixioso tamén exerceu unha influencia, xa que os yue fu adoitan facerse sobre a cuestión da mortalidade e da vida eterna dos homes.
As cancións transmitidas como yue fu conteñen múltiples tradicións locais e son pouco ortodoxas desde o punto de vista confuciano, testemuñando, en comparación con períodos posteriores, a atmosfera máis aberta da primeira Idade Media chinesa.
Métrica A métrica do yue fu tamén difire do fu do Han. Constan de tres a sete caracteres por liña de forma non homoxénea e moitos yue fu teñen trazos característicos das baladas. As baladas representan unha forma mixta de elementos épicos, líricos e dramáticos e usan moitas frases formais. A balada máis coñecida en Occidente é Mulan Shi (木蘭詩). Máis tarde, durante a era Han occidental, os yue fu foron escritos en verso de cinco caracteres.
Influencia Os yue fu teñen grande importancia para o desenvolvemento da poesía posterior na China, xa que os poemas shi están baseados formal e tematicamente neles. O yue fu impregnaba a cultura das clases constituídas e os poetas yue fu, nos que estes expresaban algúns pensamentos, estados de ánimo e sentimentos, distinguíanse posteriormente do anónimo yue fu do gabinete de música.
Véxase tamén
Outros artigos Escrita chinesa Poesía Poesía chinesa Formas da poesía clásica chinesa Historia da China Han Wudi Bibliografía Wolfgang Kubin: Geschichte der Chinese Literatur; Band 1 Die chinesische Dichtkunst. KG Saur, München 2002. ISBN 3-598-24541-6 Helwig Schmidt-Glintzer: Geschichte der Chinese Literatur. Berna 1990.
Categoría:Cultura da China Categoría:Poesía