Juan Vicente Gómez nado en Hacienda La Mulera o 24 de xullo de 1857 e finado en Maracay o 17 de decembro de 1935, foi un xeneral, político e ditador venezolano, presidente de Venezuela en tres ocasións entre 1908, até a súa morte en 1935.
Traxectoria De criador case analfabeto, converteuse nunha figura destacada na escena política venezolana, apoiando a Cipriano Castro durante o seu exilio en Colombia. Converteuse no conselleiro xefe de Castro, e en 1902, como xefe do exército, distinguiuse por esmagar as rebelións contra o goberno. Gómez tomou o poder o 19 de decembro de 1908, mentres Castro estaba en Europa para ser tratado.
Presidencia Como presidente, Gómez logrou reducir a esmagadora débeda venezolana vendendo concesións a petroleiras estranxeiras. Isto garantiulle o apoio dos Estados Unidos e Europa, e garantiu a estabilidade económica do país. Aínda que utilizou o diñeiro que recibía para financiar un programa masivo de obras públicas, recibiu sobornos substanciais, aumentando moito a súa riqueza. Grazas ás súas contribucións ao desenvolvemento do país, recibiu a honra de El Benemérito do Congreso. Pola súa banda, os seus adversarios, que denunciaban os seus xestos brutais, adoitaban chamalo El Bagre (bagre), cunha evidente referencia ao seu gran bigote.
O 19 de abril de 1914, Gómez dimitiu, dando paso ao presidente provisional Victorino Márquez Bustillos, aínda que seguiu gobernando o país desde a súa casa en Maracay . Regresou oficialmente ao poder o 24 de xuño de 1922, gobernando até o 22 de abril de 1929. Aínda que foi reelixido para outro mandato polo Congreso, negouse, decidindo regresar á capital, e Juan Bautista Pérez asumiu a presidencia, aínda que o poder permaneceu en realidade en mans de Gómez. O 13 de xullo de 1931, o Congreso obrigou a Pérez a dimitir e elixiu de novo a Gómez como presidente, quen mantivo o cargo até a súa morte.
Períodos de gobernos e represión Os períodos de goberno de Gómez sobre Venezuela son tempos controvertidos na historia do país. Despois do descubrimento de petróleo nas profundidades do lago de Maracaibo en 1918, a riqueza do país aumentou. Usou esa riqueza para construír infraestruturas modernas, pero tamén para enriquecerse enormemente mentres tanto. Gañou a reputación de tirano pola súa eliminación desapiadada de opoñentes por medio da policía secreta.
Houbo intentos, aínda que esporádicos, de revolución en Venezuela contra a súa ditadura, como desembarco do sardo Silvio Mastio en 1931.
Prole e nepotismo Tamén foi acusado de tentar transformar Venezuela nun dos seus feudos. Aínda que nunca casou, Gómez tivo dúas parellas coñecidas, coa primeira tivo sete fillos e coa segunda oito, e pode que tivese máis de sesenta fillos ilexítimos, moitos dos cales nomeou para cargos públicos, provocando críticas ao nepotismo.
Legado político Na política venezolana, Juan Vicente Gómez converteuse nun símbolo de apego ao poder e de mentalidade caudilista.
Notas
Véxase tamén
Outros artigos Xeración do 28
Ligazóns externas
Categoría:Presidentes de Venezuela Categoría:Nados en 1857 Categoría:Finados en 1935 Categoría:Nados en Venezuela