Latino sine flexione (latín sen flexión, abreviado LSF), tamén chamado Interlingua de Peano (abreviado IL), é unha lingua auxiliar presentada polo matemático italiano Giuseppe Peano no ano 1903. É unha versión simplificada da lingua latina, libre de flexións nominais e verbais: a nivel de vocabulario, utiliza unicamente a forma ablativa dos nomes e a forma imperativa dos verbos; a nivel de gramática, utiliza preferentemente partículas gramaticais (por exemplo, a preposición de expresa xenitivo).
O esbozo inicial foi publicado na Rivista dei Matematica / Revue de Mathématiques, baixo o título Latino sine Flexione, Lingua Auxiliare Internationale. Peano argumenta que outras linguas auxiliares son innecesarias, xa que xeralmente a lingua latina xa achega a terminoloxía científica internacional. O artigo empeza en latín clásico, e gradualmente suprime as diversas flexións gramaticais, mostrando así a aplicación práctica da idea.
Véxase tamén Bibliografía Publicacións de Peano
Ligazóns externas Instituto pro Latino sine flexione - Sitio en latino sine flexione; os escritos orixinais de Peano sobre esta lingua, blog en latino sine flexione, etc. Blog en Latino sine Flexione (Latino sine flexione) 100 exemplo de Interlingua, ab Giuseppe Peano (Latino sine flexione) Revista "Discussiones", de Academia Pro Interlingua (1909-13) Nuntios: Latino sine Flexione in http://nuntios.blogspot.com/
Categoría:Linguas artificiais