Alfredo Calderón Arana, nado en Madrid o 5 de febreiro de 1850 e finado en Valencia o 19 de decembro de 1907, foi un escritor, xornalista e publicista español, de ideoloxía republicana.
Traxectoria esquerda|miniatura|266x266px|Caricatura da revista Don Quixote (1902) Nado en Madrid o 5 de febreiro de 1850, era irmán de Laureano Calderón e Salvador Calderón. Tivo como mestres a Julián Sanz do Río e Fernando de Castro. Fixo o doutoramento na Facultade de Dereito da Universidade Central e figurou como catedrático da Institución Libre de Enseñanza, aínda que remataría por se converter en xornalista e publicista.
Como xornalista colaborou na prensa republicana, sendo redactor dos xornais La Propaganda (1870); así como director de La Justicia até 1880 e redactor até 1892. Tamén participou en El País de Madrid, La República de Bilbao, El Mercantil Valenciano de Valencia e El Diluvio de Barcelona e El Combate, de A Coruña.
De pensamento krausista, foi membro da Asociación da Prensa e colaborador de numerosas publicacións de provincias. Eduardo Gómez de Baquero considerábao, cara a 1896, un dos principais xornalistas republicanos de España.
Foi autor de obras como La punta de pluma, De mis campañas ou Nonadas, unha recompilación de artigos.
Faleceu o 19 de decembro de 1907 en Valencia.
Recoñecementos Dedicóuselle unha rúa en centro de Valencia. Aquela rúa é agora a Rúa de Correos, mentres que o nome de Alfredo Calderón trasladouse ao barrio de Campanar.
Notas
miniatura|Tumba no cemiterio xeral de Valencia.
Véxase tamén
Bibliografía
Categoría:Profesores da Institución Libre de Enseñanza Categoría:Alumnos da Universidade Central de Madrid Categoría:Nados en Madrid Categoría:Nados en 1850 Categoría:Finados en 1907 Categoría:Escritores en lingua castelá Categoría:Krausistas