Naiqama Tawakecolati Lalabalavu, nado en Fiji o 23 de decembro de 1953, é un político fijiano, que exerce como presidente de Fiji dende 2024. Anteriormente foi líder da oposición e presidente do Parlamento de Fiji.
Traxectoria En 1999 sucedeu ao seu defunto pai, Glanville Lalabalavu, como o Tui Cakau, ou Xefe Supremo de Cakaudrove e da Confederación Tovata, unha das tres confederacións ás que pertencen todas as tribos de Fiji. Foi recusado no tribunal por Epeli Ganilau, fillo do ex Presidente de Fiji Penaia Ganilau, que ostentara o título de Tui Cakau antes da súa morte en 1993, pero en 2001 o Tribunal Supremo fallou a favor de Lalabalavu.
Lalabalavu foi elixido para representar a circunscrición aberta de Lau-Taveuni-Rotuma na Cámara de Representantes en 1999 como candidato do partido gobernante Soqosoqo ni Vakavulewa ni Taukei (SVT), sendo un dos únicos 8 candidatos da SVT en gañar un escano. Derrotou ao seu principal rival, Epeli Ganilau da Alianza Demócrata Cristiá, por unha marxe do 58% ao 32%. Foi nomeado Ministro de Asuntos de Fiji por George Speight tralo golpe de estado de 2000.
Cando se celebraron as eleccións de 2001 para restaurar a democracia, xa se produciran algúns movementos políticos importantes. Agora membro destacado da Alianza Conservadora, un partido nacionalista que incluía moitos partidarios e asociados de George Speight, o principal instigador do golpe de estado de 2000, Lalabalavu gañou a circunscrición comunal de Cakaudrove East Fijian, unha das 23 reservadas para fijianos étnicos na Cámara de Representantes. No goberno de coalición que se formou posteriormente, Lalabalavu foi nomeado Ministro de Terras e Recursos Minerais. O nomeamento foi duramente criticado posteriormente pola senadora Koila Nailatikau, filla do expresidente Kamisese Mara, que fora deposto no golpe de estado. Ela acusouno de ter ordenado o incendio da granxa de cana de Matailakeba en Seaqaqa (propiedade de Mara) no medio dun motín do exército no cuartel de Sukanaivalu en Labasa o 29 de xullo de 2000.
O 6 de abril de 2003, informouse de que Lalabalavu pedira unha reforma das institucións constitucionais do país. Afirmou que a autoridade política debería ser devolta aos xefes de Fiji. Argumentaba que, como foron os xefes os que cederon as illas ao Reino Unido en 1874, a autoridade suprema debería térselles devolto cando se concedeu a independencia en 1970. Como primeiro paso, propuxo a abolición do Senado, cuxas funcións poderían ser asumidas polo Gran Consello de Xefes. Opinou que restaurar a autoridade dos xefes levaría á derruba das barreiras raciais de Fiji, xa que os xefes serían entón os líderes non só dos pobos indíxenas, senón de todas as razas. A súa proposta foi rexeitada por Epeli Ganilau, que era entón o presidente do Gran Consello.
Foi ministro de Terras e ministro de Recursos Minerais no gabinete do primeiro ministro Laisenia Qarase, pero viuse obrigado a dimitir despois de ser condenado por asemblea ilegal e encarcerado polas súas accións durante o golpe de estado. Posteriormente foi posto en liberdade baixo unha orde de supervisión obrigatoria, despois de cumprir só 11 días da súa condena de oito meses.
O servizo de noticias Fiji Village informou o 23 de febreiro de 2006 que algúns xefes desexaban nomear a Lalabalavu para o cargo de presidente ou vicepresidente nas eleccións presidenciais de 2006. Non obstante, cando o Gran Consello de Xefes se reuniu o 8 de marzo, reelixiu sen oposición a Josefa Iloilo ea Joni Madraiwiwi como presidente e vicepresidente, respectivamente.
Tras as eleccións parlamentarias celebradas do 6 ao 13 de maio de 2006, volveu ser nomeado Ministro de Asuntos de Fiji, así como Ministro de Terras e Desenvolvemento Provincial. Foi deposto en decembro de 2006 polo golpe de estado de Fiji de 2006.
Presentouse como candidato polo Partido Liberal Socialdemócrata nas eleccións de 2014, obtendo 6668 votos, sendo o sexto candidato máis votado. Tras as eleccións foi nomeado Ministro na Sombra de Terras e Recursos Minerais.
En maio de 2015 foi remitido ao comité de privilexios por facer comentarios despectivos sobre a presidente do Parlamento, Jiko Luveni, nunha reunión de circunscrición. Foi suspendido do Parlamento durante dous anos. O 15 de xullo de 2015, Naiqama presentou unha impugnación constitucional, escoitada polo presidente do Tribunal Supremo Anthony Gates, contra a presidenta da Cámara Jiko Luveni e o fiscal xeral Aiyaz Sayed-Khaiyum pola súa suspensión. O caso foi debatido en setembro de 2015, pero a suspensión expirou antes de que se tomase unha decisión.
En xuño de 2015 foi elixido presidente da SODELPA. Foi reelixido en xuño de 2017. Lalabalavu planeara retirarse da política, pero cambiou de opinión e presentouse á reelección nas eleccións de 2018. Conseguiu un escano, obtendo 2.165 votos.
O 22 de outubro de 2024 foi nomeado pola Alianza Popular para a presidencia de Fiji. O 31 de outubro foi elixido presidente nas eleccións presidenciais de 2024, derrotando a Meli Tora por 37 votos a favor e 16 en contra. Xurou o cargo o 12 de novembro.
Notas
Categoría:Nados en 1953 Categoría:Nados en Fiji Categoría:Presidentes de Fiji Categoría:Políticos de Fiji Categoría:Wikipedia:Páxinas con traducións non revisadas