O Parque Nacional da Chapada dos Veadeiros (en portugués: Parque Nacional da Chapada dos Veadeiros) é un parque nacional do Brasil situado no estado de Goiás, no alto dunha antiga meseta cunha antigüidade estimada de 1.800 millóns de anos. O parque creouse o 11 de xaneiro de 1961 polo presidente Juscelino Kubitschek e declarouse Patrimonio da Humanidade da UNESCO no ano 2001. Ocupa unha superficie de 2.405 km² nos concellos de Alto Paraíso de Goiás, Cavalcante e Colinas do Sul. O mantemento do parque corre a cargo do Instituto Chico Mendes para a Conservación da Biodiversidade.
Historia
A rexión da Chapada dos Veadeiros desenvolveuse por primeira vez arredor da febre do ouro no século XVIII. Cavalcante foi unha das primeiras aldeas fundadas na rexión e, nalgún momento, converteuse nun dos principais centros de extracción de ouro do Brasil. Algúns informes din que Isabel do Brasil visitou Cavalcante, converténdoa na capital do Imperio por un día. A necesidade de man de obra escrava para traballar nas minas da Chapada dos Veadeiros era tan grande que a rexión alberga agora algunhas das maiores comunidades quilombo do Brasil.
Kalungas
Os quilombos son comunidades de afrobrasileiros que conseguiron escapar da escravitude, tanto das plantacións agrícolas como das minas. As comunidades quilombos da Chapada dos Veadeiros inclúen un subgrupo coñecido como os Kalungas. A palabra Kalunga significaba "algo de menor valor" no pasado. O termo é agora un termo de orgullo para o grupo Kalunga. A súa imaxe no Brasil creceu. Co final da época dourada da minería, a Chapada dos Veadeiros só tiña un conxunto illado de aldeas, foron redescubertas e dedicáronse ao turismo para apoiar ás comunidades Kalunga.
Xeografía thumb|upright=1.2 thumb|upright=1.2|O arco da vella adorna a fervenza Salto II do "Río Negro"
Clima A temperatura media anual é de 24º–26 °C, con un mínimo de 4º–8 °C e un máximo de 40º – 42 °C.
Altitude Con altitudes entre 600 e 1650 m, é a chaira máis alta do Brasil Central. O punto máis alto do parque e do estado de Goiás é a Serra da Santana, a 1691 m sobre o nivel do mar.
Formacións rochosas As súas formacións rochosas son das máis antigas do planeta. Hai cuarzo con afloramentos de cristais. Estas rochas son exportadas e apreciadas no Xapón e Inglaterra, onde durante algunhas décadas utilizáronse para traballos industriais.
Os cristais de rocha están presentes no solo do rico cerrado, ou pasto aberto. Tamén se atopan bosques na rexión, onde se poden atopar máis de 25 especies de orquídeas, ademais doutras especies brasileiras como o pau d'arco roxo, a copaíba (árbore de copa), a pementeira falsa, a tamanqueira (Phellodendron), a terivá (unha variedade de palmeira), a buritis (palmeira de viño) e o babaçu (babasú).
O principal río do parque é o río Preto, un afluente do río Tocantins. Hai moitas fervenzas ao longo do seu curso, como as fervenzas do Río Preto (120 m de altura, 80 m na base) e as fervenzas dos Cariocas. O parque é coñecido polos seus pintorescos canóns, con paredes de ata 40 m de altura e vales de ata 300 m² de profundidade.
Lista de fervenzas O Parque Nacional da Chapada dos Veadeiros é coñecido polas súas fervenzas. Entre as que miden entre 80 e 120 metros están as de Corredeiras, o Canón I, o Canón II, a Fervenza das Carioquinhas e o Xardín de Maitréya. En sitios con acceso controlado: Águas Quentes, Morada do Sol, Banho das Crianças e Vale das Andorinhas, Salto do Raizama e Canón do Rio São Miguel, Vale da Lua, Cachoeiras Almécegas I e Almécegas II, Cachoeira de São Bento, Cataratas do Rio dos Couros, Cachoeira do Rio dos Couros, Cachoeira do Arcoaán dos Rios Cristal, Cachoeira do Río São Miguel, Cachoeira do Río São Miguel das Almas, Poço Encantado, Sertão Zen, Cachoeira do Rio Macaco, Território Kalunga, Lago Serra da Mesa, Bocaina do Faria, Cachoeira das Neves, Mirante do Pouso Alto, Alpes Goianos, Cachoeira do Santana, Cachoeira da Ave Maria, Morada do Sol, Pedra Escrita, Cachoeira das Pedras, Cachoeira das Pedras, Cachoeira Bonitas, Cachoeira das Pedras, Cachoeira Bonitas Cachoeira Candaru, Cachoeiras Barroco, Cachoeiras do Pratinha, Cachoeira Rei do Prata, Cachoeiras do Curriola, Fervenza de São Bartolomeu, Fervenzas de Veredas, e Ponte de Pedra.
A fauna local A rica fauna da rexión inclúe especies, algunhas das cales están ameazadas de extinción, como o cervo das pampas (coñecido localmente como "veado campeiro"), o cervo dos pantanos ("cervo do pantanal"), o lobo de crina ("lobo guará"), o xaguar e outras como o ñandú ("ema"), a seriema, o tapeti, o armadillo xigante ("tatu canastra"), o oso formigueiro ("tamanduá"), a capibara ("capivara"), o tapir ("anta"), o ranfástidos ("tucano de bico verde"), o zopilote e o zopilote rei.
Notas
Véxase tamén
Outros artigos Patrimonio da Humanidade no Brasil
Ligazóns externas Info on the Chapada Chapada dos Veadeiros at Webventure Brazil Ministry of the Environment page about the park Brazil Ministry of the Environment technical details about the park
Categoría:Patrimonio da Humanidade no Brasil