Heráclides (en , en ) foi un almirante siracusano que liderou as forzas mercenarias de Dioniso o Mozo. Traxectoria Foi desterrado de Siracusa, aparentemente segundo o relato de Plutarco, por conspirar con Dión de Siracusa e outros para derrocar o tirano, e probabelmente fuxiu da cidade con Dión e Megacles ou pouco despois. Uniuse a outros exiliados no Peloponeso e preparou o derrocamento de Dión.
Cando Dión partiu para Siracusa, Heráclides permaneceu no Peloponeso para reunir máis tropas. Plutarco di que atrasou a súa partida por inimizade con Dión, pero o certo é que máis tarde se reuniu con el en Siracusa con barcos e soldados; foi recibido con aclamacións polos cidadáns que o proclamaron comandante en xefe das forzas navais, cousa que molestou a Dión, que fora investido do poder supremo, pero cando o pobo revogou o nomeamento, entón Dión nomeouno para o mesmo cargo, pero baixo a súa propia autoridade.
Nesta época, Dioniso estaba asediado na illa de Ortigia e dependía das subministracións por mar. Filisto achegouse á illa con 60 trirremes e Heráclides atopouse con el cunha forza similar, derrotando a Filisto tras unha loita teimuda. Filisto foi feito prisioneiro e executado, e Dioniso evacuou axiña a illa, deixando a Apolocrates ao mando da cidadela (-356).
Heráclides e outros 25 xenerais foron nomeados comandantes e Dión tivo que abandonar o poder supremo e retirarse cos seus mercenarios a Leontinos; pero as disensións entre tantos xenerais e a chegada de Hipsio a Ortigia con reforzos aconsellaron aos siracusanos que volvesen chamar a Dión. Heráclides fora ferido, pero tamén solicitou o regreso de Dión e, cando chegou, púxose ao seu servizo. Dión foi confirmado no cargo de xeneral autócrata e nomeou a Heráclides almirante supremo.
Segundo Plutarco, historiador oposto a Heráclides, fuxiu coa frota a Mesana e entrou en negociacións con Dioniso, pero finalmente someteuse de novo a Dión, quen lle perdoou a vida e lle devolveu o seu favor. Cando Apolocrates deixou Ortigia (-354), Dión quedou co poder absoluto en Siracusa e logo depuxo a Heráclides acusado de conspiración de novo, e unha banda de homes armados foi á súa casa para atopalo e matalo. A indignación dos siracusanos foi tan grande que Dión tivo que decretar un espléndido funeral para el.4.Heracleides en: William Smith (editor), A Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology. Vol. II Boston: Little, Brown & Comp., 1867, p. 387-388.
Notas
categoría:Personalidades de Siracusa na Antigüidade Categoría:Personalidades sen imaxes Categoría:Finados en -354 Categoría:Militares da Grecia antiga Categoría:Nados no século -IV