thumb|upright|Canaima, Venezuela thumb|upright|As cataratas do Anxo son ​​as fervenzas máis altas do mundo.

O Parque Nacional de Canaima é un parque de 30000 km² no sueste de Venezuela que ocupa aproximadamente a mesma área que a rexión da Gran Sabana. Está situado no Estado Bolívar, chegando ata as fronteiras con Brasil e Güiana. O parque nomeouse Patrimonio da Humanidade pola UNESCO.

Historia O Parque Nacional de Canaima estableceuse o 12 de xuño de 1962. Xa en 1990, os países que participan no Tratado de Cooperación Amazónica recomendaran expandir o Parque Nacional de Canaima cara ao sur para conectalo co Parque Nacional do Monte Roraima no Brasil, cunha xestión coordinada do turismo, a investigación e a conservación.

En 1994, o Parque Nacional de Canaima nomeouse sitio Patrimonio da Humanidade pola UNESCO. A Unión Internacional para a Conservación da Natureza realizou unha avaliación de conservación en 2017, que clasificou o Parque Nacional Canaima como unha área de importante preocupación, citando unha protección e xestión ineficaces.

Localización

O Parque Nacional Canaima é o segundo parque máis grande de Venezuela, despois de Parima-Tapirapecó, e o sexto parque nacional máis grande do mundo. Ten aproximadamente o mesmo tamaño que Bélxica ou Maryland. O parque protexe parte da ecorrexión dos bosques húmidos das Terras Altas de Güaiana.

Arredor do 65% do parque está ocupado por mesetas rochosas chamadas tepuís, que son unha especie de montaña en forma de mesa de millóns de anos de antigüidade, con paredes verticais e cumios case planos. Estes constitúen un ambiente biolóxico único e tamén son de gran interese xeolóxico. Os seus cantís escarpados e fervenzas, incluíndo o Salto do Anxo, que é a fervenza máis alta do mundo, con 979 m.

Os tepuis máis famosos do parque son o Monte Roraima, o máis alto e doado de escalar, e o Auyantepui, o lugar do Salto do Anxo. Os tepuis son de arenito e datan dunha época na que América do Sur e África formaban parte dun supercontinente.

O parque alberga os indios indíxenas pemón, que forman parte do grupo lingüístico caribe. Os pemóns teñen unha relación íntima cos tepuis e cren que son o fogar dos espíritos "mawari". O parque é relativamente remoto, con só unhas poucas estradas que conectan as cidades. A maior parte do transporte dentro do parque realízase en avioneta desde as pistas de aterraxe construídas por varias misións capuchinas, ou a pé e en canoa.

Fauna

Canaima ten unha fauna variada, que se distribúe por todo o parque segundo múltiples factores ambientais como a altitude e o tipo de vexetación. Entre as especies atopadas están:

Armadillo xigante (Priodontes maximus) Lontra xigante (Pteronura brasiliensis) Oso formigueiro xigante (Myrmecophaga tridactyla) Puma (Puma concolor) Xaguar (Panthera onca) Preguiceiro de dous dedos de Linneo (Choloepus didactylus) Saki de cara branca (Pithecia pithecia) Saki barbudo de lombo marrón (Chiropotes israelita) Rato de Roraima (Podoxymys roraimae) Opossum rato Tyleria (Marmosa tyleriana) Aguia harpía (Harpia harpyja) Guacaia de ombreiros vermellos (Diopsittaca nobilis) Papagaio escuro (Pionus fuscus) Ra velenosa de banda amarela (Dendrobates leucomelas) miniatura|Mapa coa localización e extensión do Parque Nacional Canaima. 2: Estado Bolívar, 1: Parque Nacional Canaima. Iguana verde (Iguana iguana) Colibrí (Trochilinae) Tucáns (Ranfástidos) Cobra do monte suramericano (Lachesis muta) Acuchi verde (Myoprocta pratti) Can de monte (Speothos venaticus) O Parque Nacional de Canaima é unha das varias ducias de rexións de Venezuela que foi identificada como Área importante para a conservación das aves (IBA) por BirdLife International, unha cooperativa global de organizacións non gobernamentais centradas na conservación das aves do mundo e os seus hábitats naturais.

Flora

Hai máis de 300 especies botánicas endémicas só de La Gran Sabana. Algunhas especies vexetais endémicas clasifícanse como "carnívoras", que son, polo tanto, o alimento (principalmente insectos) que son tan escasos nas montañas. A flora endémica inclúe Achnopogon, Adenanthe, Chimantaea, Mallophyton, Quelchia, Tepuia. * As plantas carnívoras endémicas inclúen a Heliamphora (plantas odres suramericanas) e a Brocchinia (un tipo de bromelia), así como varias especies locais de Drosera (droseras), Genlisea (plantas de talo retorcido) e Utricularia'' (vexilíferas).

Hidrografía

O parque inclúe toda a bacía da marxe dereita do río Caroní e dúas das fervenzas máis altas do mundo, o Salto Ángel e o Kukenán, así como moitas fervenzas de menor altitude.

Formas do terreo thumb|right|Canón do Demo no Parque Nacional Canaima A única forma do terreo son os tepuís, que son mesetas con características únicas, entre as que se atopan os seus cumios verticais e case planos, aínda que hai varios tepuís que non cumpren estas regras. Xeoloxicamente son restos dunha cuberta sedimentaria composta por arenito moi antigo que se superpón a unha base de rochas ígneas (principalmente granito) que é aínda máis antiga (case tres mil millóns de anos).

Os seus cumios albergan unha cantidade substancial de especies endémicas específicas, tanto vexetais como animais. Estas teñen formacións xeolóxicas que oscilan entre 1.500 e 2.000 millóns de anos, o que as converte nunha das formacións máis antigas do mundo.Lindsay Elms. "Mount Roraima: An Island Forgotten by Time". Accessed 11 de decembro de 2022.Otto Huber and John J. Wurdack (1984) History of Botanical Exploration in Territorio Federal Amazonas, Venezuela. Smithsonian Institution Press, City of Washington.

Atraccións turísticas

Sector occidental Lagoa de Canaima Fervenzas El Sapo e El Sapito Fervenza Yuri Rápidos de Mayupa Pozo da Felicidad (Saró Marú) Illa Orquídea Illa Ratón Salto do Anxo ou Korepakupai Vená Ayan-tepui Aldea india Kavac Cova Uruyén Aldea india Kamarata Comunidade indíxena Wareipa Fervenzas do Encanto Comunidade india Avak Praia de Roberto Comunidade india Kanwaripa Río Caroní Aldea india La Maloca Fervenzas de Kukenán (no Tepui Kukenán ou Matawí)

Sector Oriental A Pedra da Virxe Fervenzas El Danto A Arenaria Monumento ao Soldado Pionero Río Aponwao I Baños de Tarotá Barranco de Toroncito Fervenzas Toron merú Fervenzas de Karuay Fervenzas Chinak Merú (Caídas Aponwao) Parupa Anotén Fervenzas de Chivatón Misión de Kavanayen Rápidos de Kamoirán Fervenzas Kama merú Arapán merú (Barranco de Pacheco) Río Soruapa ou Woimeri Comunidade india San Francisco de Yuruaní (Kumaracapai). Quebrada Jasper (Kako Parú ou Jaspe Ravine) Urué merú Río Ponte Kukenán Comunidade india Paraitepui de Roraima Comunidade india Wonkén Monte Roraima.

En 1993, informouse de que o Parque Nacional de Canaima recibía aproximadamente 100.000 turistas cada ano, dos cales o 90 % visitaba os seus altiplanos. Só uns poucos dos seus tepuis son accesibles aos visitantes, entre os que se inclúen o Roraima e o Auyán-tepui. O Salto do Anxo tamén é un lugar turístico popular, onde os visitantes poden navegar en canoa pola vasta selva tropical do parque.

Arqueoloxía Atopouse arte rupestre pictográfica pertencente a unha cultura descoñecida. Estímase que os sitios teñen entre 4.000 e 7.000 anos de antigüidade, moito antes da chegada dos pemóns.

Cultura popular Canaima é o nome que se lle dá á ficticia cidade costeira californiana (que se filmou en Cambria, California) onde se supón que ten lugar a película Arachnophobia. As escenas introdutorias e da selva da película filmáronse no parque nacional.

Galería

Notas

Véxase tamén

Outros artigos Patrimonio da Humanidade en Venezuela Gran Sabana Ligazóns externas Official information about the Canaima National Park Páxina oficial da UNESCO

Categoría:Patrimonio da Humanidade en Venezuela