A rede Lightning é un protocolo de pagamentos de segunda capa que permite realizar transferencias asociadas a Bitcoin mediante canles de pagamento. As operacións ordinarias dunha canle poden efectuarse sen rexistrar cada unha na cadea de bloques; as transaccións de apertura e peche vinculan o saldo coa cadea subxacente.

O sistema procura reducir a latencia e os custos dos pagamentos frecuentes, pero o seu funcionamento depende da liquidez, do encamiñamento e da xestión segura das canles. As súas garantías e limitacións non son idénticas ás dunha transferencia confirmada directamente na cadea de Bitcoin.

Historia Joseph Poon e Thaddeus Dryja publicaron a versión 0.5 do libro branco da Rede Lightning en febreiro de 2015. Borrador, versión 0.5, anunciado na páxina do proxecto o 28 de febreiro de 2015.

O 15 de marzo de 2018, Lightning Labs publicou lnd 0.4-beta, unha versión da súa implementación que permitía operar na rede principal de Bitcoin. Unha información de Bloomberg de outubro de 2023 contrastaba arredor de 7 transaccións por segundo en Bitcoin cunha capacidade duns 24 000 pagamentos por segundo en Visa Inc.; eran cifras divulgativas daquel contexto, non unha medición da Rede Lightning. A mesma información describía unha diminución do entusiasmo inicial e recollía queixas sobre pagamentos fallados, vulnerabilidades e complexidade de uso.

O 19 de xaneiro de 2019, o usuario anónimo de Twitter hodlonaut comezou un experimento promocional da Rede Lightning enviando 100 000 satoshis (0,001 bitcoin) a un destinatario de confianza, que engadía 10 000 satoshis antes de pasalo ao seguinte. O «facho» (torch) chegou a personalidades notables como o entón director executivo de Twitter, Jack Dorsey; o creador de Litecoin, Charlie Lee; a directora executiva de Lightning Labs, Elizabeth Stark; e o director executivo de Binance, Changpeng Zhao, entre outros.

Deseño Andreas Antonopoulos denomina a Rede Lightning unha rede de encamiñamento de segunda capa. As canles de pagamento permiten que os participantes se transfiran diñeiro entre si sen teren que facer públicas todas as súas transaccións na cadea de bloques. Ao abrir unha canle, comprométense fondos mediante unha transacción de financiamento na cadea. O deseño baseado en revogacións permite penalizar a quen publica un estado revogado, non calquera participante que deixe de cooperar. As instrucións de script CHECKSEQUENCEVERIFY e CHECKLOCKTIMEVERIFY permiten establecer os bloqueos temporais empregados nas transaccións da canle.

As partes poden abrir unha canle de pagamento comprometendo fondos mediante un contrato intelixente na cadea de bloques de Bitcoin. Os pagamentos posteriores actualizan a distribución provisional dos fondos da canle sen publicar cada actualización na cadea. A canle pode permanecer aberta e reutilizarse durante numerosos pagamentos. Ao pechala publícase unha transacción que distribúe os fondos; un peche unilateral pode implicar bloqueos temporais antes de que todos os fondos estean dispoñibles.

Implementacións Entre as implementacións da Rede Lightning figuran Lightning Network Daemon (LND), de Lightning Labs; Core Lightning (CLN), de Blockstream, chamado anteriormente c-lightning; e Eclair, de ACINQ. Lightning Development Kit (LDK) é unha implementación modular promovida por Spiral, unha iniciativa de Block, Inc.

Características e limitacións Propiedades Andreas Antonopoulos describe varias vantaxes potenciais das redes de canles de pagamento fronte ás transaccións na cadea: Granularidade: o protocolo expresa importes en milisatoshis, a milésima parte dun satoshi. Os pagamentos deben respectar os mínimos aceptados polas canles; as saídas liquidadas na cadea de Bitcoin exprésanse en satoshis enteiros. Privacidade: os pagamentos poden atravesar varias canles sen que a información de encamiñamento revele directamente a ruta completa a cada intermediario. Isto non elimina todos os ataques de correlación ou de análise de tráfico. Rapidez: os pagamentos completados fóra da cadea poden resolverse en milisegundos, sen esperar un novo bloque, pero non existe unha garantía xeral de completalos en menos dun minuto. O intervalo medio entre bloques de Bitcoin é de dez minutos; o peche dunha canle e a dispoñibilidade dos seus fondos poden requirir máis tempo. Capacidade de procesamento de transaccións: os pagamentos fóra da cadea non precisan un rexistro individual nun bloque. Porén, a capacidade efectiva depende dos recursos dos nós, da liquidez das rutas e dos límites do protocolo, como o número e o valor dos contratos de pagamento pendentes en cada canle.

Limitacións A Rede Lightning (LN) funciona mediante canles de pagamento bidireccionais entre dous nós, que forman contratos intelixentes que facilitan as transaccións fóra da cadea. Se calquera das partes pecha unha canle, o estado final liquídase na cadea de bloques de Bitcoin, coas confirmacións e os bloqueos temporais que correspondan. Aínda que este deseño permite transaccións máis rápidas e baratas, a necesidade de transaccións na cadea para abrir e pechar canles introduce restricións de escalabilidade.

Encamiñamento Para preservar a privacidade e a seguridade, a rede emprega un protocolo de encamiñamento cebola, no que cada nó intermediario descifra a capa que lle corresponde e obtén as instrucións para o seguinte salto; esa información non lle revela directamente a ruta completa.

Casos de uso En febreiro de 2018, Laszlo Hanyecz realizou unha compra de dúas pizzas mediante Lightning. A operación repetía, con outra tecnoloxía, o coñecido pagamento de pizzas que fixera con Bitcoin en 2010.

Tamén se incorporou a servizos de pagamento. Square anunciou a súa integración para negocios estadounidenses que cumprisen os requisitos do servizo en novembro de 2025.

As cifras públicas describen o grafo observado e non todas as canles privadas. O rexistro de mempool.space do 22 de marzo de 2026 indicaba 40 896 canles e unha capacidade total de arredor de 4 888 BTC.

Notas

Véxase tamén Rede Lightning en Wikimedia Commons

Ligazóns externas lightning.network

Categoría:Criptomoedas