Talavera de la Reina é unha cidade do interior de España, a segunda de Castela-A Mancha en poboación, por detrás de Albacete. Está situada no noroeste da provincia de Toledo, provincia da que é a cidade máis poboada. É a capital, económica e de servizos, dunha ampla comarca que abarca o occidente de Toledo, o sur de Ávila e o nordeste de Estremadura.
Xeografía Poboación Trátase da primeira cidade da provincia de Toledo en número de habitantes, a segunda cidade de Castela-A Mancha e a 71ª de España, cunha poboación de 88.856 habitantes (INE 2009).
Situación miniatura|esquerda|O río Texo ao seu paso por Talavera de la ReinaLimita ao norte cos municipios de Mejorada, Segurilla e Pepino, ao nórdes co municipio de Cazalegas, ao leste cos municipios de Lucillos e Montearagón, ao sueste co municipio de La Pueblanueva, ao sur co municipio de Las Herencias, ao suroeste co municipio de Calera y Chozas, ao noroeste co municipio de Velada e atópase a 79 km de Toledo, 114 km de Madrid e de Ávila e 120 km de Plasencia e a 64 km de Navalmoral de la Mata.
Xeograficamente asentase na marxe dereita do río Texo nun ensanche do mesmo debido á desembocadura no seu territorio de varias afluentes como o Alberche, o Papacochinos, ou o arroio da Portiña. O río forma un esteiro no que hai dúas illas principais a do Chamelo e a Illa Grande, estando a primeira protexida como espazo natural pola súa riqueza faunística e vexetal. A cidade está flanqueada polo sur polo Cerro Negro, e polo norte pola serra de Mejorada. Á parte do núcleo central, Talavera de la Reina ten dous EATIM denominadas Talavera la Nueva e Gamonal e outros barrios fóra do núcleo urbano tales como o Chaparral Bajo e El Casar de Talavera.
A cidade está partida en dous polo río Texo sendo a zona norte a máis poboada e unida aos barrios do sur por tres pontes dos cales un é de orixe romano (malia que disque, os restos que se conservan son de orixe árabe).
Clima O clima é continental suavizado polo influxo do río. Os invernos adoitan ser fríos e moi húmidos con frecuentes bancos de néboa e os veráns extremadamente calorosos. A veiga talaverana é moi fértil e a vexetación está composta por bosque mediterráneo ao norte con sabinas, aciñeiras e sobreiras e bosque fluvial. Na lomba negro hai gran variedade de coníferas froito de repoboación.
Historia Fundación miniatura|Restos arqueolóxicos romanos e árabes de Entretorres Existen indicios de restos neolíticos no val do Texo, aínda que o primeiro asentamento parece ser de orixe celtas na zona situada entre o arroio da Portiña e os ríos Alberche e Texo. Zona de gran valor ecolóxico e agrícola que os romanos souberon explotar, dotando á zona de cultivos como a vide e o cereal. Existen restos de varias culturas prerromanas, salientando os celtas, como varios verracos situádevos no casco da actual cidade e en Talavera la Nueva.
Historia antiga Imperio Romano e Época Visigoda Durante o Imperio Romano o nome da cidade era Caesarobriga no ano -182 Quinto Fulvio Flaco conquistou a cidade, enclavándoa na provincia de Lusitania como cidade estipendiaria como capital dun extenso territorio, incluído no convento xurídico de Emerita Augusta. Na época romana Talavera desenvólvese como cidade de mercados e intercambios comerciais. Cuñou moeda propia e contou con templos, anfiteatro, circo e un gran foro do que quedan restos na Praza do Pan. A cidade pasou a denominarse posteriormente Aibura ou Ebora. O cristianismo chegou pronto á Talavera romana e é coa caída do imperio e a chegada dos Visigodos cando se asinta na cidade.
Historia medieval Créase en Talavera, a sede do bispado Aquense (Aküis) Eborense, e no ano 602 o rei Liuva II, regala a estatua da Virxe do Prado á cidade, co fin de cristianizar os últimos redutos pagáns, convertendo a festa pagá da deusa Ceres na festa primaveral dedicada á Virxe e denominada Mondas.
O poder musulmán miniatura|Torre-forte do primeiro recinto amurallado. Os musulmáns chegaron a Talavera no ano 712 xuntándose preto da cidade os caudillos Tariq ibn Ziyad e Musa ibn Nusayr. Os musulmáns dotaron a esta cidade cunha muralla, o alcázar de Abderramán III, regadíos, fontes e muíños de auga a cidade que non deixara de cultivar cereais e vide principalmente seguiu coa súa tradición comercial e comezouse a afianzar a tradición alfareira principalmente pola poboación feixón, que convivía con islámicos e cristiáns. Medina Al Talavayra, participou activamente nas numerosas guerras civís entre reinos e taifas, principalmente polo seu enfrontamento con Toledo aliándose indistintamente con Córdoba e Badaxoz segundo a conveniencia. Talavera foi capital dun efémero reino de Taifa antes de caer definitivamente baixo poder do reino de Toledo. Trala conquista da cidade no século XI en 1083 por Afonso VI, a cidade pasaría a denominarse Talavayra, nome que co paso dos tempos converteuse en Talavera. A partir desta época Talavera foi medrando, converténdose nun dos principais centros económicos da zona central da península, sobre todo en agricultura e gandería. Proba diso son os mercados de gando que se celebraban na localidade.
Baixa idade media O rei Sancho IV outorgou a Talavera o privilexio real da organización de dúas feiras agrícolas ao ano, o que por aquel entón era un grandísimo privilexio do que poucas localidades podían presumir, é o que hoxe derivou nas feiras de san Sidro en maio e de san Mateo o Apóstolo en setembro.
Historia moderna Século XV e XVI
miniatura|Cerámica na Basílica da Nosa Dona do Prado Durante os séculos XV e XVI, Talavera acadou gran fama grazas á súa cerámica. Filipe II soubo apreciala e proba diso é que no Mosteiro de San Lorenzo de El Escorial existe cerámica de Talavera en forma de azulexos utilizádevos como zócolos nas paredes do mosteiro, e vajillas desta localidade.
Na Catedral Vella de Salamanca (século XIII) consérvase un curioso altar realizado con esta cerámica.
Outra mostra da súa importancia atópase na azulexaría presente en parte dos solos da Igrexa do Real Mosteiro de Santa María la Real de Las Huelgas en Burgos (século XIII), construída durante o reinado de Fernando III de Castela.
Talavera e os seus fillos ilustres participaron activamente na Conquista de América. Personaxes como Francisco de Aguirre, Juan de Orellana ou Jofrén de Loaisa, participaron en diversas xestas no novo continente.
Outros talaveranos influíron notablemente en política como Frei Hernando de Talavera, confesor de Isabel I a Católica ou o Almirante Francisco Verdugo polas súas xestas en Flandres. Outros feitos importantes foron o outorgamento a Guadalupe de carta de xurisdición. E o asentamento do grande alfoz de Talavera, coñecido como Antigas Terras de Talavera que abarcaba en 1455 os territorios que ían desde Castilblanco, Guadalupe, Alía e o Val do Ibor en Estremadura ata o norte de Toledo. Hoxe día a identidade rexional talaverana é aínda sensible en todos eses territorios. A comezos do século XVI publícase a máis importante obra de teatro da literatura castelá, A Tragicomedia de Calixto e Melibea, ou A Celestina. Escrita polo veciño e Alcalde de Talavera, aínda que nado en La Puebla de Montalbán, Fernando de Rojas.
O século XVII Durante este século a cidade vive unha época de ouro cultural que comeza co pai da Historia española, Juan de Mariana, que cos seus estudos políticos influíu notablemente e adiantouse ás teses da Revolución Francesa.
Talavera no século XVIII e as Reais Fábricas Morto o rei Carlos II de España en novembro de 1700 dúas poderosas nacións dispútanse a coroa de España. Talavera abrazou desde un comezo a causa de Filipe V entrando os rexementos franceses na cidade o 23 de setembro de 1703. Filipe V visitou Talavera. Non sería esta a única vez, xa que o Rei agradeceu moito á cidade o seu soporte fronte a Toledo quen apoiou a causa comuneira.
Pero será a partir do ano 1750 cando esta localidade acade o seu pleno apoxeo, coa chegada á cidade das Reais Fábricas de Seda nas que había empregádevos máis de 4.000 traballadores, o que para a época era algo inmenso e que funcionarían durante aproximadamente un século.
Historia contemporánea Talavera de la Reina no século XIX miniatura|Rúa San Francisco A Guerra da Independencia ten grandes consecuencias sobre Talavera de la Reina, o 27 e 28 de xullo de 1809 prodúcese a Batalla de Talavera entre tropas angloespañolas e francesas, sobre a lomba de Medellín, ao norte da cidade. Ao final as tropas ao mando do xeral Arthur Wellesley logran expulsar aos franceses á outra beira do río Alberche. En 1833 prodúcese a mans de Javier de Burgos, o repartimento provincial de España, Talavera, depauperada por mor da guerra, perde a oportunidade de converterse en Provincia e pasa a pertencer á provincia de Toledo, se ben o sentimento comarcal é amplo nas súas antigas terras.
Durante o século XIX, prodúcese unha nova revolución en Talavera de la Reina, coa aparición de grandes mestres artesáns ceramistas na localidade co que se recuperaba a tradición oleira, e a chegada do ferrocarril á cidade a finais do século XIX, supuxo un avance impresionante para esta localidade, que foi das primeiras cidades españolas en contar cunha estación de ferrocarril. A cidade experimentará a partir de entón un aumento de poboación, procedentes sobre todo dos pobos das periferia, convertendo a Talavera nunha das cidades máis poboadas do centro da península.
Tamén se orixina na cidade de Talavera de la Reina unha das famosas Guerras Carlistas.
Talavera de la Reina ata a Guerra Civil O século XX continua como unha época de expansión para esta cidade, a poboación segue aumentando e xa que logo é necesario proceder á ampliación da localidade, con barrios de nova creación. Talavera vai gañando prestixio como centro comercial importante da zona centro.
Tamén aparece un ceramista moi coñecido, Juan Ruiz de Luna, en honor do cal hoxe existe na localidade un museo, o Museo de Cerámica Juan Ruiz de Luna. A cerámica deste oleiro pode verse na Basílica da Nosa Dona do Prado, na Praza do Pan, e na fonte de placa vibratoria da Escola Juan Ramon Jiménez. Durante a II República a cidade verá aparecer aínda que só fóra en planos a posibilidade de converter unha zona ata agora de secaño nunha zona de regadío. Talavera de la Reina, permanece fiel á República ao producirse o golpe de Estado do 18 de xullo de 1936, durante ese período produciuse un represión contra relixiosos e partidarios do exército sublevado. O 3 de setembro as tropas rebeldes entran en Talavera ao mando do tenente coronel Yagüe e o comandante Castejón, quen continuaron co represión neste caso contra o bando derrotado, así pois Talavera de la Reina queda baixo o mando das tropas nacionais.
Talavera de la Reina durante o Franquismo Durante o Franquismo recupérase o proxecto republicano de converter en regadíos a zona de Talavera; para iso créase o Canle Baixo do Alberche, que pon en regadío unha extensa zona, e créanse na zona novos pobos: Talavera la Nueva e Alberche del Caudillo.
Tras isto prodúcese unha explosión demográfica en Talavera de la Reina. A poboación comeza a medrar con xentes vidas de todos os pobos da provincia, do sur de Ávila e do leste de Cáceres. A finais da ditadura, a poboación era aproximadamente de 55.000 habitantes, superando a Toledo en número de habitantes.
Talavera de la Reina na actualidade miniatura|Praza de La Trinidad