Unha codificación de caracteres é un código que emparella un grupo de caracteres dunha lingua natural (coma un alfabeto ou silabario) cun grupo de números ou pulsos eléctricos. Os exemplos máis comúns serían o código Morse e o código ASCII.
Codificacións de caracteres máis correntes ISO 646 ASCII EBCDIC ISO 8859: ISO 8859-1, ISO 8859-2, ISO 8859-3, ISO 8859-4, ISO 8859-5, ISO 8859-6, ISO 8859-7, ISO 8859-8, ISO 8859-9, ISO 8859-10, ISO 8859-11, ISO 8859-13, ISO 8859-14, ISO 8859-15, ISO 8859-16 Grupos de carecteres de DOS: CP437, CP737, CP850, CP852, CP855, CP857, CP858, CP860, CP861, CP863, CP865, CP866, CP869 Grupos de carecteres de Windows: Windows-1250, Windows-1251, Windows-1252,Windows-1253, Windows-1254, Windows-1255, Windows-1256, Windows-1257, Windows-1258 KOI8-R, KOI8-U ISCII VISCII Big5 HKSCS Guobiao GB2312 GB18030 ISO 2022, Shift JIS, EUC Unicode UTF-8 UTF-16
Véxase tamén Outros artigos BCD
Ligazóns externas Grupos de Caracteres Rexistrados pola Internet Assigned Numbers Authority Informe Técnico do Unicode #17: Modelo da Codificación de Caracteres Sopa de Letras Cirílicas Unha Completa Introdución á Codificación de Caracteres Xaponeses
Categoría:Semiótica