dereita|200px|Ayrton Senna gañou o seu segundo título con McLaren. dereita|200px|Nigel Mansell foi subcampión con Williams. dereita|200px|O compañeiro de Mansell Riccardo Patrese rematou terceiro. 200px|dereita|Ayrton Senna no Gran Premio de Mónaco de 1991 O Campionato Mundial de Fórmula 1 de 1991 foi a 42ª tempada de Fórmula 1 organizada pola Fédération Internationale de l'Automobile (FIA), e a 34ª Copa Internacional de Construtores de F1. O campionato contou con dezaseis Grandes Premios que se iniciaron o 10 de marzo e finalizaron o 3 de novembro.
O Campionato de 1991 foi o primeiro dende 1961 no que se introduciu unha modificación nos puntos adxudicados, ao aumentarse de 9 a 10 os puntos do gañador de cada carreira. Ademais, eliminouse o límite máximo de carreiras computables. Deste modo adxudicáronse puntos aos seis primeiros lugares de cada carreira (10, 6, 4, 3, 2, 1).
Ayrton Senna gañou o seu terceiro e último Campionato Mundial de Pilotos e McLaren-Honda gañou o Campionato de Construtores. O principal retador do título de Senna foi Nigel Mansell en Williams, quen gañou cinco carreiras no seu regreso ao equipo en comparación cos sete de Senna. O feroz rival de Senna, Alain Prost, non puido gañar unha carreira con Ferrari en marcado contraste co seu desafío polo título o ano anterior e abandonou o equipo antes do final da tempada. 1991 tamén viu o debut dos futuros campións mundiais Michael Schumacher e Mika Häkkinen.
Pilotos e construtores
Lista completa de pilotos e construtores no campionato mundial de 1991. Equipo Foto Construtor Chasis Motor Pneu. Nº Pilotor Roldas Honda Marlboro McLaren 135px McLaren-Honda MP4/6 Honda RA121E 3.5 V12 1 Ayrton Senna Todas 2 Gerhard Berger Todas Braun Tyrrell Honda 135px Tyrrell-Honda 020 Honda RA101E 3.5 V10 3 Satoru Nakajima Todas 4 Stefano Modena Todas Canon Williams Team 135px Williams-Renault FW14 Renault RS3 3.5 V10 5 Nigel Mansell Todas 6 Riccardo Patrese Todas Motor Racing Developments 135px Brabham-Yamaha BT59YBT60Y Yamaha OX99 3.5 V12 7 Martin Brundle Todas 8 Mark Blundell Todas Footwork Grand Prix International 135px Footwork-Porsche A11CFA12 Porsche 3512 3.5 V12 9 Michele Alboreto 1–6 10 Alex Caffi 1–4 Stefan Johansson 5–6 135px Footwork-Ford FA12C 9 Michele Alboreto 7–16 10 Stefan Johansson 7–8 Alex Caffi 9–16 Team Lotus 135px Lotus-Judd 102B Judd EV 3.5 V8 11 Mika Häkkinen Todas 12 Julian Bailey 1–4 Johnny Herbert Michael Bartels 9–10, 12, 14 Fondmetal Fondmetal-Ford FA1M-EFomet-1 Ford Cosworth DFR 3.5 V8 14 Olivier Grouillard 1–13 Gabriele Tarquini 14–16 Leyton House Racing 135px Leyton House-Ilmor CG911 Ilmor 2175A 3.5 V10 15 Maurício Gugelmin Todas 16 Ivan Capelli 1–14 Karl Wendlinger 15–16 Automobiles Gonfaronnaises Sportives AGS-Ford JH25JH25BJH27 Ford Cosworth DFR 3.5 V8 17 Gabriele Tarquini 1–13 Olivier Grouillard 14 18 Stefan Johansson 1–2 Fabrizio Barbazza 3–14 Camel Benetton Ford 135px Benetton-Ford B190BB191 Ford HBA4 3.5 V8Ford HBA5 3.5 V8 19 Roberto Moreno 1–11 12–16 20 Nelson Piquet Todas Scuderia Italia 135px Dallara-Judd F191 Judd GV 3.5 V10 21 Emanuele Pirro Todas 22 JJ Lehto Todas Minardi Team 135px Minardi-Ferrari M191 Ferrari 037 3.5 V12 23 Pierluigi Martini Todas 24 Gianni Morbidelli 1–15 Roberto Moreno 16 Equipe Ligier Gitanes 135px Ligier-Lamborghini JS35JS35B Lamborghini 3512 3.5 V12 25 Thierry Boutsen Todas 26 Érik Comas Todas Scuderia Ferrari 135px Ferrari 642642/2643 Ferrari 037 3.5 V12 27 Alain Prost 1–15 Gianni Morbidelli 16 28 Jean Alesi Todas Larrousse F1 Lola-Ford LC91 Ford Cosworth DFR 3.5 V8 29 Éric Bernard 1–15 Bertrand Gachot 16 30 Aguri Suzuki Todas Coloni Racing 135px Coloni-Ford C4 Ford Cosworth DFR 3.5 V8 31 Pedro Chaves 1–13 Naoki Hattori 15–16 Team 7Up Jordan 135px Jordan-Ford 191 Ford HBA4 3.5 V8 32 Bertrand Gachot 1–10 Michael Schumacher 11 Roberto Moreno 12–13 Alessandro Zanardi 14–16 33 Andrea de Cesaris Todas Modena Team 291 Lamborghini 3512 3.5 V12 34 Nicola Larini Todas 35 Eric van de Poele Todas
Pretempada
McLaren conservou a súa exitosa aliñación de de Senna e Gerhard Berger Williams contratou ao seu expiloto Nigel Mansell coa promesa de que sería o primeiro piloto do equipo logo de varios anos como o número dous de Nelson Piquet en Williams e de Alain Prost en Ferrari. Foi acompañado por Riccardo Patrese, retido de . Ferrari mantivo a Alain Prost como piloto principal e substituíu a Mansell por Jean Alesi, un novo piloto que impresionara en Tyrrell. Benetton comezou a tempada con dous experimentados pilotos brasileiros: Roberto Moreno e o triplo campión do mundo Nelson Piquet. Durante a tempada, Moreno foi substituído con polémica polo novato piloto alemán Michael Schumacher. Os ex-grande Lotus tivera un quente, cun grave accidente que supuxo o fin da carreira de Martin Donnelly (ademais de perder ao experimentado Derek Warwick) que regresou de novo ao Campionato do mundo de Sportscar), perdendo o patrocinio de Camel e a compra da xerencia. Os coches novos, brancos e verde británico logo de décadas de amarelo e negro, foron pilotados polo novato Mika Häkkinen e Julian Bailey que fixera o seu debut na F1 con Tyrrell en , aínda que Bailey foi finalmente substituído por Johnny Herbert. Orixinalmente, o equipo designara a Donnelly como o "piloto número un" (xunto a Häkkinen e Bailey) porque se esperaba que Martin volvería competir en abril de 1991, aínda que o seu accidente no Circuíto de Jerez en 1990 terminou definitivamente coa súa participación nas carreiras. Lotus tamén volveu usar o motor Judd V8 en 1991 logo dun 1990 sombrío usando o rápido pero fráxil motor Lamborghini V12.
Tres equipos que comezaron a tempada de 1990 non farían o comezo da tempada de 1991: EuroBrun non completara a tempada. Onyx Grand Prix tamén se retirou durante 1990, aínda que chegou a deseñar un coche para 1991 antes de retirarse finalmente, mentres que a ausencia de Life, un equipo que non precualificou en ningunha carreira, non sorprendeu a ninguén.
O equipo de Osella pasou a ser Fondmetal, aínda que o piloto Olivier Grouillard foi retido xunto co coche de 1989 de Osella e a maior parte do persoal.
O equipo Arrows foi rebautizado como Footwork logo dun investimento do empresario xaponés Wataru Ohashi, Presidente de Footwork Express Co., Ltd.
Houbo dous novos participantes para a tempada de 1991: Jordan Grand Prix, un exitoso equipo en Fórmula internacional 3000. Os seus pilotos foron Bertrand Gachot e Andrea de Cesaris, aínda que o encarceramento de Gachot por asalto a mediados da tempada significaría que Michael Schumacher, Alex Zanardi, Alessandro Zanardi e Roberto Moreno tamén conduciran o coche. O outro equipo novo foi Modena. Orixinalmente comezou a vida a finais de 1990 como GLAS con investimento mexicano. O expiloto de Arrows, Alfa Romeo e Spirit, Mauro Baldi, foi un dos pilotos propostos e negociaran un acordo con Lamborghini que vería á marca italiana, operando baixo o nome de Lamborghini Engineering, deseñando e construíndo un chasis para o equipo, así como fornecendo os seus motores V12. Pero, os investidores mexicanos retiráronse antes de que comezase a tempada. Lamborghini interveu e prestou asistencia financeira para salvar ao equipo e trasladou o equipo a Modena, Italia, e iniciou o posterior cambio de nome. O equipo asinou aos condutores Nicola Larini e Eric van de Poele. Aínda que o equipo foi de facto unha aposta da fábrica de Lamborghini, Lamborghini entrou no equipo baixo un nome separado para evitar ser asociado co equipo. Pero isto non impediu que os xornalistas e os afeccionados referísense ao equipo como Lambo. 1991 sería un ano moi difícil para o equipo, xa que separadamente dos pilotos que regularmente non cualificaron os seus coches, as finanzas convertéronse rapidamente nun problema logo de que Lamborghini cortara o investimento no equipo. De feito, 1991 resultaría ser a única tempada do equipo no deporte.
Ao comezo da tempada, a pre-cualificación era necesaria para cinco equipos: ambos coches dos equipos Jordan, Dallara e Modena e os participantes únicos dos equipos de Fondmetal e Coloni.
Calendario de Grandes Premios de 1991
Rolda Carreira Data Circuíto Pole Position Volta Rápida Piloto gañador Construtor gañador Resultados 1 Gran Premio dos Estados Unidos 10 de marzo Phoenix Ayrton Senna Jean Alesi Ayrton Senna McLaren-Honda Resultados 2 Gran Premio do Brasil 24 de marzo Interlagos Ayrton Senna Nigel Mansell Ayrton Senna McLaren-Honda Resultados 3 Gran Premio de San Marino 28 de abril Imola Ayrton Senna Gerhard Berger Ayrton Senna McLaren-Honda Resultados 4 Gran Premio de Mónaco 12 de maio Mónaco Ayrton Senna Alain Prost Ayrton Senna McLaren-Honda Resultados 5 Gran Premio do Canadá 2 de xuño Circuíto Gilles Villeneuve Riccardo Patrese Nigel Mansell Nelson Piquet Benetton-Ford Resultados 6 Gran Premio de México 16 de xuño Hermanos Rodríguez Riccardo Patrese Nigel Mansell Riccardo Patrese Williams-Renault Resultados 7 Gran Premio de Francia 7 de xullo Magny-Cours Riccardo Patrese Nigel Mansell Nigel Mansell Williams-Renault Resultados 8 Gran Premio do Reino Unido 14 de xullo Silverstone Nigel Mansell Nigel Mansell Nigel Mansell Williams-Renault Resultados 9 Gran Premio de Alemaña 28 de xullo Hockenheimring Nigel Mansell Riccardo Patrese Nigel Mansell Williams-Renault Resultados 10 Gran Premio de Hungría 11 de agosto Hungaroring Ayrton Senna Bertrand Gachot Ayrton Senna McLaren-Honda Resultados 11 Gran Premio de Bélxica 25 de agosto Spa-Francorchamps Ayrton Senna Roberto Moreno Ayrton Senna McLaren-Honda Resultados 12 Gran Premio de Italia 8 de setembro Monza Ayrton Senna Ayrton Senna Nigel Mansell Williams-Renault Resultados 13 Gran Premio de Portugal 22 de setembro Estoril Riccardo Patrese Nigel Mansell Riccardo Patrese Williams-Renault Resultados 14 Gran Premio de España 29 de setembro Cataluña Gerhard Berger Riccardo Patrese Nigel Mansell Williams-Renault Resultados 15 Gran Premio do Xapón 20 de outubro Suzuka Gerhard Berger Ayrton Senna Gerhard Berger McLaren-Honda Resultados 16 Gran Premio de Australia 3 de novembro Adelaida Ayrton Senna Gerhard Berger Ayrton Senna McLaren-Honda Resultados
Clasificación do Mundial de Pilotos de 1991