miniatura|A creación de cidades é unha das características fundamentais da Civilización Unha civilización, empregando o termo nun sentido restrinxido, é unha sociedade complexa.Segundo Stuart Piggott unha civilización é "unha solución ao problema de vivir nunha comunidade permanente e relativamente grande, nun nivel de desenvolvemento tecnolóxico e social superior ao da banda de cazadores, da familia de agricultores, da aldea independente ou da tribo". O termo civilización ten unha gran variedade de significados relacionados coa sociedade humana. Na maioría dos casos faise uso deste termo para referirse ás sociedades complexas ou avanzadas: aquelas que practican a agricultura, teñen unha división do traballo significativa, e unha densidade de poboación suficientemente grande para formar cidades. Alternativamente, civilización tamén pode usarse para referirse á suma, extensión ou adianto da humanidade e os logros dos humanos en calquera orde,Civilización no Dicionario da Real Academia Galega ou na cultura dunha comunidade en particular. Finalmente, nun sentido máis amplo, a civilización pode referirse á sociedade humana mundial. Neste sentido, "civilizado" significaba ser un cidadán, unha persoa gobernada polas leis do seu pobo, cidade ou comunidade. Se se utiliza nun sentido amplo, civilización pasa a ser sinónimo de Cultura (englobando as visións do mundo ou ideoloxías, as crenzas, os valores, as costumes, as leis e institucións); que se adoita aplicar con carácter máis xeral.
Os xuízos formais e informais de como unha sociedade é civilizada, xeralmente baséanse nos métodos e o alcance da agricultura, o comercio a longa distancia, especialización ocupacional, unha clase gobernante especial, e o urbanismo. Separadamente destes elementos centrais, unha civilización a miúdo está marcada por calquera combinación dun número de elementos secundarios, incluíndo un desenvolvido sistema de transporte, escritura, estandarización das medidas, moeda, sistemas legais contractuais e baseado no agravio, arte e a arquitectura característica, matemáticas, coñecemento científico amplo, metalurxia, estruturas políticas, e unha relixión organizada.
Etimoloxía
O termo civilización provén do latín civis, "cidadán" ou "habitante dun pobo", e do seu adxectivo civilis.Larry E. Sullivan (2009),The SAGE glossary of the social and behavioral sciences, Editions SAGE, p. 73
No século VI, o emperador bizantino Xustiniano I supervisou a consolidación das leis civís romanas. A colección resultante denomínase Corpus Iuris Civilis. No século XI, os profesores da Universidade de Boloña, a primeira universidade da Europa occidental, redescubrió o Corpus Iuris Civilis, e a súa influencia comezou a facerse sentir en toda Europa. No 1704, civilización utilizouse para referirse a "unha lei que fai que un proceso penal sexa un caso civil." Civilización non se vai utilizar no seu sentido moderno por significar "en caso contrario de barbarismo" -en contraste con civilidade, é dicir, a cortesía ou a virtude civil, - ata a segunda metade do século XVIII.
De acordo con Émile Benveniste (1954Émile Benveniste, "Civilisation. Contribution à l'histoire du mot" (Civilisation. Contribution to the history of the word), 1954, published in Problèmes de linguistique générale, Editions Gallimard, 1966, pp.336–345 (translated by Mary Elizabeth Meek as Problems in general linguistics, 2 vols., 1971)), a aparición máis prematura escrita en inglés de civilización no seu sentido moderno pode atoparse en An Essay on the History of Civil Society de Adam Ferguson (Edimburgo , 1767 - p. 2): "Non só o individuo avanza desde a infancia á idade adulta, senón que a propia especie evoluciona da mala educación á civilización." Cabe sinalar que este uso incorpora o concepto da superioridade e a madurez da existencia de "civilizado", en contraste con "rudeza", que se utiliza para denotar a grosaría, como nunha falta de refinamento ou "civilidade".
Antes das investigacións de Benveniste, o New English Dictionary citou a conversación de James Boswell con Samuel Johnson sobre a inclusión Civilización no dicionario de Johnson:
Benveniste demostrou que se podían atopar aparicións anteriores, o que explica a rápida adopción da definición de Johnson. En 1775 o dicionario de Ast define civilización como "o estado de ser civilizado; o acto da civilización", e o termo foi utilizado a miúdo por Adam Smith en An Inquiry into the Nature and Causas of the Wealth of Nations (1776). Xunto a Smith e Ferguson, John Millar tamén o utiliza en 1771 nos seus Observations Concerning the distinction of ranks in society.
A historia da palabra en inglés parece estar relacionada co desenvolvemento paralelo en francés, que pode ser a fonte orixinal. A medida que a primeira aparición de civilización en francés foi atopado por Benveniste en L'Ami des hommes ou traité de la population de Marqués de Mirabeau (escrito en 1756 pero publicado en 1757), a consulta de Benveniste era se a palabra en inglés deriva do francés, ou se ambos evolucionaron de forma independente - unha cuestión que require máis investigación. Segundo el, a palabra civilización de feito, puido ser utilizada por Ferguson como moi cedo en 1759.
Ademais, Benveniste sinala que, en contraste con civilidade, un termo estático, civilización transmite unha sensación de dinamismo. Deste xeito, escribe:
A finais da década de 1700 e comezos de 1800, durante a revolución francesa, e en inglés, "civilization" refírese en singular, nunca en plural, porque se refire ao progreso da humanidade no seu conxunto. Este segue sendo o mesmo caso en francés. Máis recentemente "civilizacións" utilízase ás veces como sinónimo para o termo máis amplo de "culturas" tanto nos círculos populares como académicos."Civilization" (1974), Encyclopædia Britannica 15th ed. Vol. II, Encyclopædia Britannica, Inc., 956. Retrieved 25 August 2007. Con todo, os conceptos de civilización e cultura non sempre se consideran intercambiables. Por exemplo, unha pequena tribo nómade pode ser xulgado por non ter unha civilización, pero sen dúbida considérase que teñen unha cultura (definida como "as artes, costumes, hábitos... crenzas, valores, comportamentos e hábitos que constitúen material da forma de vida dun pobo").
A civilización non sempre é vista como unha mellora. Unha distinción de importancia histórica entre a cultura e a civilización vén dos escritos de Rousseau, e en particular do seu traballo en relación coa educación, Émile. Nesta perspectiva, civilización, é máis racional e conduta social, non é plenamente conforme coa natureza humana, e "a integridade humana só se pode conseguir a través da recuperación de aproximación ou dunha unidade natural prediscursiva ou prerracional orixinal". (Véxase bo salvaxe.) Desta noción, un novo enfoque desenvolveuse sobre todo en Alemaña , primeiro con Johann Gottfried Herder, e posteriormente por filósofos como Kierkegaard e Nietzsche. Esta voz "culturas" (plural) como organismos naturais que non se definen por "actos conscientes, racionais e deliberativos" senón máis ben unha especie de "espírito popular " pre-racional. A civilización, pola contra, en relación co progreso material, aínda que máis racional e máis exitoso, é vista como non-natural, e conduce aos "vicios da vida social" como o engano, a hipocrisía, a envexa e a avaricia . Durante a segunda guerra mundial, Leo Strauss, habendo fuxido de Alemaña, sostivo en Nova Iork que este enfoque da civilización estaba detrás do nazismo o militarismo e nihilismo alemán."On German Nihilism" (1999, originally a 1941 lecture),Interpretation 26, no. 3 edited by David Janssens and Daniel Tanguay. Tamén, anteriormente, o teórico socialista Charles Fourier utilizou a palabra civilización nun sentido negativo e como tal "o menosprezo de Fourier para os pensadores respectables e ideoloxías da súa idade era tan intenso que sempre utiliza os termos filósofo e civilización nun sentido peiorativo. No seu léxico, a civilización era unha orde depravada, un sinónimo de perfidia e de restrición... Ata no seu máis insignificante e máis miope, con todo, o ataque de Fourier sobre a civilización había calidades que non se atopaba nos escritos de calquera outro crítico social do seu tempo."Johnathan Beecher. Charles Fourier: the visionary and his world. University of California Press. 1986. Pgs. 195-196
No seu libro The Philosophy of Civilization, Albert Schweitzer esbozou a idea de que hai dúas opinións da sociedade: unha sobre a civilización puramente material e outra sobre a civilización pode ser tanto ética como material. Dixo que a actual crise mundial foi, a continuación, en 1923, por mor dunha humanidade que perdera a concepción ética da civilización. En neste mesmo traballo, el definiu a civilización dicindo que "é a suma total de todos os progresos realizados polo home en todas as esferas de acción e desde todos os puntos de vista na medida en que o progreso facía á axuda espiritual de perfeccionar aos individuos como o progreso de todo o progreso. ".
Características dunha civilización miniatura|Partenón de Atenas, da Antiga Grecia As civilizacións diferéncianse das sociedades tribais baseadas no parentesco polo predominio do modo de vida urbano (a cidade, que impón relacións sociais máis abertas) e o sedentarismo (que implica o desenvolvemento da agricultura e a partir dela o desenvolvemento económico coa división do traballo, a comercialización de excedentes e, máis tarde, a industrialización e a terciarización). Se se comprende nun sentido amplo, pasa a ser sinónimo de Cultura, englobando as visións do mundo ou ideoloxías, as crenzas, os valores, os costumes, as leis e institucións.
Deriva indirectamente do latín civis (cidadán) a través de civil e civilizar.
miniatura|As ruínas de Machu Picchu, da civilización inca. A civilización, como sociedade complexa, posúe características específicas que a distinguen dunha sociedade ou cultura simples. Historicamente, as civilizacións compartiron algunhas ou todas as características seguintes: Técnicas agrícolas para o cultivo intensivo, por exemplo o uso da man de obra, a rotación de cultivos, e a irrigación. Isto permitiu que os agricultores produzan máis alimentos que os necesarios para a súa subsistencia inmediata. División do traballo; unha porción significativa da poboación que non dedica a maior parte do seu tempo á produción de alimentos senón que dedícanse á industria, a guerra, a ciencia ou a relixión, isto é posible grazas ao superávit alimentario; Unha forma de organización social, que pode ser un caciquismo, no que un líder dunha familia ou clan nobre goberna o pobo, ou unha sociedade- estado en que a clase gobernante susténtase nunha burocracia ou forma de goberno, e no que o poder concéntrase nas cidades; O control institucionalizado dos alimentos da clase gobernante, un corpo gobernamental ou unha burocracia; O establecemento de institucións sociais complexas e formai, por exemplo unha relixión organizada e a educación, en posición ás tradicións máis formais das sociedades simples; O desenvolvemento das formas complexas do intercambio económico, o que inclúe a expansión do comercio por medio do troco ou a creación da moeda e os mercado. A acumulación de posesións materiais; O desenvolvemento das artes, sobre todo da escritura.
Evolución das civilizacións A evolución da maioría das civilizacións pódese esquematizar : Todas as civilizacións comezan co establecemento de sistemas de goberno para o mantemento das elites. As civilizacións exitosas florecen e crecen de xeito acelerado. Logran un nivel máximo ou límite que manteñen por un período de tempo. A competencia entre os estados nunha civilización pode producir un intercambio de poder ou que un grupo predomine sobre o outro. O dominio dun grupo sobre outros pode ser indirecto ou pódese formalizar coa creación de imperios multiétnicos.