A National Hockey League ou Ligue nationale de hockey en francés (en galego Liga Nacional de Hóckey), comunmente abreviado como NHL en inglés ou LNH en francés é unha organización deportiva composta de equipos de hóckey sobre xeo do Canadá e os Estados Unidos. É a liga de hockey sobre xeo profesional máis importante do mundo, e unha das grandes ligas deportivas dos Estados Unidos e o Canadá. A liga está formada por 32 equipos: 25 nos Estados Unidos e 7 no Canadá.
Historia
Antecedentes
Creación da NHL A National Hockey League foi fundada no ano 1917 en Montreal, no Canadá, tras unha serie de disputas na Asociación Canadense de Hockey (NHA) entre Edward J. Livingstone, propietario dos Toronto Blueshirts, e os demais donos do resto de equipos. Os propietarios reuníronse no Hotel Windsor de Montreal para falar acerca do futuro da NHA. Livingston non acudiu á devandita reunión con motivo dunha enfermidade e impresionouse ao coñecer que os demais propietarios decidiran expulsar da NHA a el e aos Toronto Blueshirts. As discusións derivaron na creación dunha nova competición, a National Hockey League, que incluía aos Montreal Canadiens, Montreal Wanderers, Ottawa Senators, Quebec Bulldogs e os renomeados Toronto Areas como equipos fundadores.
Primeiras tempadas A NHL tivo unha accidentada primeira tempada, co retiro ao comezo dos Bulldogs. O 2 de xaneiro de 1918, o Westmount Area de Montreal, fogar dos Montreal Wanderers e dos Montreal Canadiens, quedou destruído por un incendio. Os Montreal Wanderers tamén crebaron con motivo do incendio, desaparecendo así unha das franquías máis históricas dos primeiros anos do hockey canadense profesional. Así pois, cos Bulldogs e os Wanderers fóra, a NHL continuou a tempada con só 3 equipos até o final do seu ano inaugural, e tamén durante o segundo.
Aínda que a liga loitou por permanecer durante a súa primeira década por negocios, os equipos da NHL resultaron moi exitosos na cancha. Os equipos da NHL gañaron a Stanley Cup sete do primeiras nove veces. A competición foi cancelada nun futuro próximo por culpa da gripe española que arrasou Seattle. Por 1926, por mor de que os salarios dos xogadores incrementáronse a un nivel que non podía ser igualado por ningún equipo das ligas canadenses, a NHL quedou soa na competición da Stanley Cup. A liga tamén se expandiu cara aos veciños Estados Unidos cos Boston Bruins na tempada 1924-25, os New York Americans e os Pittsburgh Pirates na 1925-26 e os New York Rangers, Detroit Cougars (actualmente coñecidos como Detroit Red Wings), e os Chicago Blackhawks na tempada 1926-27. Máis equipos canadenses tamén se tentaron agregar como os Montreal Maroons e os Hamilton Tigers. A finais da tempada 1930-31, a NHL tiña un total de 10 equipos. De todos os xeitos, a Gran Depresión chegou tamén á liga: os Pittsburgh Pirates, os New York Americans e os Ottawa Senators crebaron por problemas financeiros. Con estes acontecementos e o comezo da segunda guerra mundial, a NHL foi reducida a seis equipos durante a súa vixésimo quinta tempada. Este seis equipos (Montreal Canadiens, Toronto Maple Leafs, Detroit Red Wings, Chicago Blackhawks, Boston Bruins, e New York Rangers) son hoxe en día coñecidos como os Original Six, e durante o seguinte cuarto de século, a liga só comporase destas 6 escuadras.
O Original Six
esquerda|300px|miniatura|Cadro dos Montreal Canadiens de 1942.
Expansión: de 1967 en diante O auxe da liga menor Western Hockey League, que moita xente planeou converter nunha liga maioritaria e competidora pola Stanley Cup, espoliou á NHL na tempada 1967-68 para acometer a súa primeira expansión desde a década de 1920. Seis novos equipos engadíronse ao panorama da NHL e colocados nunha nova división propia. Estes equipos foron Philadelphia Flyers, St. Louis Blues, Minnesota North Stars, Los Angeles Kings, Oakland Seals, e Pittsburgh Penguins. Tres anos despois, a NHL engadiu aos Vancouver Canucks e os Buffalo Sabres como franquías.
Na tempada 1972-73 formouse a World Hockey Association (WHA). Aínda que nunca competiu por Stanley Cup, o seu status como posible rival da NHL era incuestionable. En resposta, a NHL decidiu acelerar os seus plans de expansión engadindo aos New York Islanders e aos Atlanta Flames ese mesmo ano, xunto con Kansas City Scouts e Washington Capitals dous anos máis tarde. A disgregación dos distintos talentos entre todos os equipos provocou que a calidade do xogo en xeral resentísese. Ambas as ligas pelexaron polos servizos dos xogadores e os fans ata que a WHA caeu en quebra na tempada 1978-79. Catro do seis equipos da WHA incorporáronse á NHL: Hartford Whalers, Québec Nordiques, Edmonton Oilers, e Winnipeg Jets. En 1997, os Oilers quedaron como última franquía da extinta WHL que continúa xogando na cidade na que comezaron a súa andaina na NHL, isto porque os Quebec Nordiques fóronse a Denver como os Colorado Avalanche a mediados da tempada 1995-1996 onde mesmo gañaron a Stanley Cup ese mesmo ano ante os Florida Panthers, os Winnipeg Jets por problemas monetarios e salariais tiveron que irse a Phoenix como os Phoenix Coyotes o mesmo ano, onde ademais os seareiros dos Jets fixeron titánicas labores para salvar ao seu equipo recollendo sinaturas e xuntando diñeiro de calquera forma. A pesar que os Jets xogaron a súa última tempada todos as súas fanáticos despedíronse agradecidos por todas as alegrías que lle deu ese equipo que no seu último ano, chegou á postemporada onde cae no seu último partido en casa ante os Detroit Red Wings. Os Hartford Whalers xogaron a súa última tempada no 1996-1997 para pasar a ser os Carolina Hurricanes.
A comezos dos 90, a NHL expandiuse aínda máis con cinco novas franquías. Os San Jose Sharks debutaron en 1991; unha tempada máis tarde fixérono os novos Ottawa Senators xunto con Tampa Bay Lightning. En 1993, a liga agregou a Anaheim Ducks e Florida Panthers. Próxima ao novo milenio, a NHL engadiu outro catro equipos: Nashville Predators (1998), Atlanta Thrashers (1999), Minnesota Wild e Columbus Blue Jackets (ambos en 2000), chegando a un total de 30 equipos.
Asuntos laborais Houbo tres paros na historia da NHL, todos acontecidos entre 1992 e 2005. O primeiro foi unha folga convocada pola Asociación de Xogadores da NHL (NHLPA as súas siglas en inglés) en abril de 1992, que durou dez días, ao non ser sólida e todos os partidos afectados foron recolocados no calendario. Unha folga ao comezo da tempada 1994-95 forzou á liga a reducir o calendario de 84 partidos a só 48, xogando os equipos unicamente os compromisos con equipos do seu mesma conferencia. O resultado deste conflito foi o Acordo Colectivo Económico que foi renegociado en 1998 e prorrogado até o 15 de setembro de 2004.
As negociacións para renovar o acordo romperon en 2004 provocaron unha das negociacións de acordos colectivos máis intensas e polémicas da historia do deporte profesional. A liga prometeu instalar o chamado "tope de seguridade" para os seus equipos, pero a Asociación de Xogadores da NHL considerou que o movemento era máis que un eufemismo para un tope salarial similar aos da NBA, rexeitándoo nun primeiro momento. Ao non existir acordo algún, o contrato expirou o 15 de setembro de 2004. O comisionado da NHL Gary Bettman anunciou que a totalidade dos xogadores apoiaban a folga e que as operacións quedaban resoltas por parte da oficina central da NHL, provocando que a liga non se disputase esa tempada. Un novo acordo económico colectivo foi asinado en 2005 cunha duración de seis anos, cunha opción de prórroga dun ano adicional ao final da duración do pacto, permitindo á NHL iniciar a tempada 2005-06.
Tras a folga O 5 de outubro de 2005, a primeira tempada "post-folga" inicicouse con quince partidos. Dese quince partidos, once foron cheos absolutos nas bancadas dos terreos de xogo correspondentes. A NHL, en lugar de ser prexudicada coas críticas en prensa durante a folga, tivo éxito na captación de afeccionados aos primeiros partidos da tempada e estendeu a súa base de seguidores tamén en rexións tradicionalmente non afeccionadas como os estados de Tennessee, Xeorxia ou as Carolinas.
Equipos miniatura|Pavel Datsyuk (Detroit Red Wings) coa Staley Cup. A National Hockey League actualmente consta de 32 equipos divididos en dúas conferencias. Cada conferencia ten dúas divisións, e cada división ten oito equipos. Esta organización da liga comezou a ser utilizada na tempada 2013-14. Ao longo da historia producíronse moitas combinacións de equipos nas divisións.
A pesar de que 25 dos 32 equipos teñen base en Estados Unidos, a NHL está dominada polos canadenses. Máis da metade dos xogadores da liga na tempada 2005-06 eran oriúndos do Canadá.
División Equipo Cidade Cancha Fundación Unido Adestrador Conferencia Leste Atlantic Boston Bruins Boston, MA TD Garden 1924 Claude Julien Buffalo Sabres Buffalo, NY KeyBank Center 1970 Ron Rolston Detroit Red Wings Detroit, MI Little Caesars Arena 1926 Mike Babcock Florida Panthers Sunrise, FL FLA Live Arena 1993 Kevin Dineen Montreal Canadiens Montreal, QC Bell Centre 1909 1917 Michel Therrien Ottawa Senators Ottawa, ON Canadian Tire Centre 1992 Paul MacLean Toronto Maple Leafs Toronto, ON Air Canada Centre 1917 Randy Carlyle Tampa Bay Lightning Tampa, FL Amalie Arena 1992 Jon Cooper Metropolitan Carolina Hurricanes Raleigh, NC PNC Arena 1972 1979* Kirk Muller Columbus Blue Jackets Columbus, OH Nationwide Arena 2000 Todd Richards New Jersey Devils Newark, NJ Prudential Center 1974* Peter DeBoer New York Islanders Elmont, NY UBS Arena 1972 Jack Capuano New York Rangers Nova York, NY Madison Square Garden 1926 John Tortorella Philadelphia Flyers Filadelfia, PA Wells Fargo Center 1967 Peter Laviolette Pittsburgh Penguins Pittsburgh, PA PPG Paints Arena 1967 Dan Bylsma Washington Capitals Washington, D.C. Capital One Arena 1974 Adam Oates Conferencia Oeste Central Arizona Coyotes Tempe, AZ Mullett Arena 1972 1979* Dave Tippett Chicago Blackhawks Chicago, IL United Center 1926 Joel Quenneville Colorado Avalanche Denver, CO Ball Arena 1972 1979* Joe Sacco Dallas Stars Dallas, TX American Airlines Center 1967* Glen Gulutzan Minnesota Wild St. Paul, MN Xcel Energy Center 2000 Mike Yeo Nashville Predators Nashville, TN Bridgestone Arena 1998 Barry Trotz St. Louis Blues St. Louis, MO Scottrade Center 1967 Ken Hitchcock Winnipeg Jets Winnipeg, MB MTS Centre 1999* Claude Noel Pacific Anaheim Ducks Anaheim, CA Honda Center 1993 Bruce Boudreau Calgary Flames Calgary, AB Scotiabank Saddledome 1972* Bob Hartley Edmonton Oilers Edmonton, AB Rexall Place 1972 1979 Ralph Krueger Los Angeles Kings Os Ánxeles, CA Crypto.com Arena 1967 Darryl Sutter San Jose Sharks San Jose, CA SAP Center at San Jose 1991 Todd McLellan Seattle Kraken Seattle, WA Climate Pledge Arena 2021 Dave Hakstol Vancouver Canucks Vancouver, BC Rogers Arena 1970 Alain Vigneault Vegas Golden Knights Las Vegas, NV T-Mobile Arena 2017 Gerard Gallant
Notas Un asterisco (*) indica un troco de sede. Véxase o artigo respectivo para máis información. ''Os Edmonton Oilers, Hartford Whalers, Quebec Nordiques, e Winnipeg Jets adheríronse á NHL como parte da fusión entre a NHL e a WHA.
Expansións Dende 1967, a NHL aumentou o número de franquías participantes de seis equipos a 31 en 2017. Os plans de expansión son medidas especiais da liga que permiten a novos equipos a súa adhesión á liga xunto ás outras franquías xa existentes.
1967: uníronse os St. Louis Blues, os Philadelphia Flyers, Los Angeles Kings, os Minnesota North Stars, os Pittsburgh Penguins e os California Golden Seals. 1970: uníronse os Buffalo Sabres e os Vancouver Canucks. 1972: uníronse os New York Islanders e os Atlanta Flames. 1974: uníronse os Kansas City Scouts e os Washington Capitals. 1979: uníronse antigos equipos da World Hockey Association (WHA), os Edmonton Oilers, os Winnipeg Jets, os Nordiques de Québec e os Hartford Whalers. 1991: uníronse os San Jose Sharks.