A cidade de Potosí, coñecida como a Villa Imperial de Potosí no período colonial, é unha cidade no sur da República de Bolivia, capital do departamento de Potosí, e da provincia de Tomás Frías. Esténdese ao pé dun monte lendario chamado Cerro Rico (en quechua: 'Sumaj Orcko'), no que estivo situada a maior mina de prata do mundo desde mediados do século XVI ata mediados do século XVII. A Diego Huallpa, un prospector indíxena, atribúeselle tradicionalmente o descubrimento do Cerro Rico en 1545,<ref> que levou á fundación e ao rápido crecemento de Potosí debido á súa extraordinaria riqueza en prata.
Durante séculos, foi a localización da a fábrica de prata colonial española. Unha cantidade considerable da arquitectura colonial da cidade conservouse no centro histórico da cidade, que, xunto co Cerro Rico de Potosí, de importancia mundial, forma parte do Patrimonio da Humanidade da UNESCO.
Potosí atópase ao pé do Cerro de PotosíNon confundir co Cerro Potosí, México—ás veces chamado o Cerro Rico ("montaña rica")—unha montaña popularmente concibida como "feita de" mineral de prata que domina a cidade. O Cerro Rico é a razón da importancia histórica de Potosí, xa que foi a principal subministración de prata para o Imperio Español ata que Guanajuato en México a superou no século XVIII. A finais dos séculos XVI e XVII, era a segunda cidade máis grande do mundo, despois de Londres.Hermann, Werner, Manfred, dtv-Atlas Weltgeschichte: von den Anfängen bis zur Gegenwart, pp. 276
A prata era levada en llamas e tren de mulas ata a costa do Pacífico, enviada ao norte ata a Cidade de Panamá e transportada en tren de mulas a través do istmo de Panamá ata Nombre de Dios ou Portobelo, de onde era levada a España nas frotas do tesouro españolas. Parte da prata tamén chegou cara ao leste, até Bos Aires, a través do Río da Prata, ou a Acapulco, México, onde se enviaba a través dos Galeóns de Manila para mercar produtos asiáticos.Schurz, William Lytle. O galeón de Manila, 1939. P 193. O pico do Cerro de Potosí está a 4824 m sobre o nivel do mar.
Hoxe en día, Potosí segue a ser un importante centro mineiro e é o centro urbano máis grande do departamento de Potosí. Potosí, unha cidade en crecemento, é famosa pola súa arquitectura colonial ben conservada e pola súa inusual localización xeográfica, sendo unha das cidades máis altas do mundo. Presenta un clima frío e pouco común nas terras altas e caracterízase polo seu longo período seco e a súa curta pero forte estación húmida. Aínda que famosa polo seu dominio como centro mineiro nos inicios da historia colonial española, Potosí aínda se atopa nun dos maiores sistemas de depósitos de prata do mundo.
Segundo os últimos datos do censo oficial de 2024 do Instituto Nacional de Estadística de Bolivia INE, o Departamento de Potosí ten 861.292 habitantes (433.507 homes e 427.785 mulleres) mentres que na cidade (capital) a súa poboación chega a 218.702652 habitantes A súa altitude media é de 4.067 msnm, polo que é, entre as cidades de máis de 100.000 habitantes, a segunda máis alta do mundo detrás de El Alto, aínda que esta última intégrase no aglomerado de A Paz, de menor altitude que Potosí.
A poboación indíxena representa aproximadamente o 65% da poboación (entre quechuas e aimarás) segundo unha enquisa racial de Bolivia no 2009, logo mestizos que representan o 30% e brancos (principalmente crioulos) un 5% aproximadamente.
Etimoloxía
thumb|upright|Unha moeda colonial española de dous reais ("dous bits") da Casa da Moeda de Potosí
Non existe unha etimoloxía autorizada para a palabra "Potosí". Segundo a lenda, arredor de 1462, Huayna Capac, o undécimo Sapa Inca do que daquela era coñecido como o Imperio Inca, "partiu cara a Ccolque Porco e Andaccaua, a localización das súas minas das que se extraeron innumerables arrobas de prata" (unha arroba é unha unidade de peso española equivalente a aproximadamente 11´34 kg). Antes de marchar de alí, viu Potosí e, admirando a súa beleza e grandeza, dixo (falando aos da súa Corte):
Crese que "Potosí" é unha palabra quechua. Non obstante, en quechua a raíz "p'otoj" non se refire a un ruído atronador, mentres que si o fai en aimará. Polo tanto, se "Potosí" abrangue a idea dun ruído atronador, a localización tería unha raíz aimará en lugar de quechua.
A estrutura precisa do termo é contraria á natureza tanto do aimará como do quechua. Outra explicación, dada por varios falantes de quechua, é que potoq é unha palabra onomatopeica que reproduce o son do martelo contra o mineral, e a tradición oral di que a cidade derivou o seu nome desta palabra.
Historia Fundada en 1546. En 1611, xa era o maior produtor mundial de prata e contaba con arredor de 150.000 habitantes. Alcanzou o seu auxe durante o século XVII, converténdose na segunda cidade máis poboada (despois de París) e na máis rica do mundo, debido á explotación da prata enviada a España.
Non obstante, en 1825, a maior parte da prata xa se esgotara e a súa poboación caera a 8.000 habitantes.
A principios do século XX, a explotación do estaño aumentou debido á demanda global e, como consecuencia, Potosí volveu experimentar un crecemento significativo.
Xeografía
Galería
Notas
Véxase tamén
Outros artigos Patrimonio da Humanidade en Bolivia Bolivia Casa da Moeda de Potosí Real de a 8
Ligazóns externas Información sobre Potosí.
El pasado de Potosí (I) e O pasado de Potosí (II) Guía de arquitectura de Potosí, e plano guía da cidade. «Creación de la Villa Imperial de Potosí: la capitulación de 1561», Libro do historiador José A. Fuertes. «Carlos Medinaceli Lizarazu, ¿un patriota olvidado?», artigo no sitio web Bolivia.com. «Carlos Medinaceli después de los hechos de Tumusla» , artigo do historiador José A. Fuertes.
Categoría:Cidades de Bolivia Categoría:Departamento de Potosí Categoría:Patrimonio da Humanidade en Bolivia Categoría:Cidades Patrimonio da Humanidade Categoría:Patrimonio da Humanidade en perigo