300px|miniatura|Interior do Teatro de Ópera e Ballet de Odesa (Ucraína). O renacemento da presenza da ópera no mundo da música, decote grazas ás gravacións, supuxo un considerable incremento do repertorio. Antes, os teatros ofrecían sempre os mesmos títulos, limitando a cincuenta ou como moito a cen as obras que ofrecían regularmente. Porén, actualmente non para de medrar o número de óperas redescubertas que se foron incorporando aos circuítos operísticos.
Esta lista de óperas máis importantes segue o criterio dos expertos que se mostran no apartado de bibliografía consultada e pretende mostrar todas aquelas óperas que se interpretan con frecuencia, tiveron un éxito considerable na súa estrea, ou ben pasaron á historia por algún motivo que as fixo notables. As óperas da lista cobren tódolos xéneros importantes, e inclúen tódalas óperas interpretadas regularmente, a partir do século XVII as obras de Monteverdi, Cavalli, e Purcell, ata finais do século XX as óperas de Messiaen, Berio, Glass, Adams, Birtwistle, e Weir. Os comentarios que acompañan a cada ópera ofrecen unha breve explicación de por que se considerou importante. As óperas da lista aparecen por orde cronolóxica segundo o ano da súa primeira representación, ou no caso de que se estrearan moito despois da morte do compositor, a data aproximada da composición.
1600 – 1699 Data Título Autor Comentariominiatura|100px|Claudio Monteverdi aguantando a máscara da traxedia en 1640. miniatura|100px|Francesco Cavalli. miniatura|100px|Henry Purcell. miniatura|100px|Jean-Baptiste Lully. 1600EuridiceJacopo PeriÉ a primeira ópera conservada dentro das escritas no chamado stile rappresentativo, no que, contra as praxes da época, cantábase nunha soa voz e cun breve acompañamento orquestral.1607L'OrfeoClaudio MonteverdiConsiderada por moitos como a primeira óperaJohn Whenham, escrito no The New Grove Dictionary of Opera.. Monteverdi tiña a consciencia de que se atopaba ante un novo xénero musical e que, polo tanto, non podía rexerse polas normas de espectáculos anteriores, incluídos os de Peri.1639Le nozze di Teti e di PeleoFrancesco CavalliÉ a primeira ópera de Cavalli e é considera a primeira ópera veneciana da cal se conservou a música.1640Il ritorno d'Ulisse in patriaClaudio MonteverdiA primeira ópera de Monteverdi para Venecia, baseada na Odisea de Homero, exhibe o dominio do compositor no retrato de individuos xenuínos en oposición a estereotipados.Ellen Rosand, en grovemusic.com É a penúltima ópera do compositor e, aínda que hai notables diferenzas respecto das anteriores, non hai dúbidas da súa autoría.1642L'incoronazione di PoppeaClaudio MonteverdiA derradeira ópera de Monteverdi, composta para a audiencia veneciana, aínda se adoita interpretar na actualidade. O seu contexto veneciano axuda a explicar a ausencia completa do ton moralizante decotío asociado á ópera desa época.1644L'OrmindoFrancesco CavalliUnha das primeiras óperas de Cavalli en ser representadas no século XX. A ambigüidade dalgúns personaxes, favorecida pola aparición dos castrati, só se entende tendo en conta que era da época previtoriana.1649Il GiasoneFrancesco CavalliComo tódalas óperas venecianas deste período, as escenas alusivas ao drama clásico son acompañadas por escenas cómicas con longos recitativos a cargo de nutrices, criados e outros personaxes de tipo humorístico.1649L'OronteaAntonio CestiO que a fai especialmente notable é o seu Prólogo, no que o Amor e a Filosofía discuten de xeito agudo e divertido. Foi a primeira ópera italiana representada na corte austríaca.1651La CalistoFrancesco CavalliA novena das once óperas que Cavalli escribiu con Faustini é notable pola súa sátira das divindades da mitoloxía clásica.Martha Novak Clinkscale, en grovemusic.com1662Ercole amanteFrancesco CavalliEscollida para a voda de Lois XIV co fin de divulgar a ópera italiana en París.1674AlcesteJean-Baptiste LullyCon esta ópera ábrese unha ampla tradición operística francesa considerablemente distinta da italiana pola súa inferioridade vocal.1676Acis et GalatéeJean-Baptiste LullyEsta ópera chea de escenas fortes: de solos e fragmentos vocais corais ata a súa marabillosa música orquestral. De xeito infrecuente en Lully, os amantes morren traxicamente.1683Dido and AeneasHenry PurcellDecotío considerada a primeira ópera en lingua inglesa. Foi estreada na corte de Carlos II en 1683.Curtis Price, en grovemusic.com1692The Fairy-QueenHenry PurcellConsiderada máis como unha semiópera que como unha ópera xenuína. É considerada con frecuencia como a mellor obra dramática de Purcell.1693MédéeMarc-Antoine CharpentierCharpentier escandalizou os conservadores introducindo un número para solista e coro concibido ao xeito italiano e cantado nesta lingua.
1700 – 1749 Data Título Autor Comentariominiatura|100px|Antonio Caldara. miniatura|100px|Georg Friedrich Händel en 1733. miniatura|100px|Giovanni Battista Pergolesi. miniatura|100px|Antonio Vivaldi. miniatura|100px|Jean-Philippe Rameau. 1708Il più bel nomeAntonio CaldaraFoi a primeira representación operística na Península Ibérica.1710AgrippinaGeorg Friedrich HändelÉ a derradeira ópera que Händel compuxo en Italia, sendo un grande éxitoThe Viking Opera Guide, 1993. ISBN 0-670-81292-7Segundo John Mainwaring, o primeiro biógrafo de Händel, O teatro en case tódalas pausas resoaba con berros de "Viva il caro Sassone". Estaban atónitos polo sublime do seu estilo: ata aquela non coñeceran tan de cerca tódolos poderes que poden despregar a harmonía e a modulación combinadas., que lle proporcionou unha gran reputación.Anthony Hicks, en grovemusic.com1711RinaldoGeorg Friedrich HändelA primeira ópera de Händel para o escenario de Londres era tamén a primeira ópera completamente italiana interpretada nesa cidade. Os papeis masculinos que han de ser interpretados por voces femininas ou contratenores, con supresións e trocos posteriores á escena, son as dificultades para representar esta ópera actualmente. Moi notable é a aria Lascia ch'io pianga.1718Il trionfo dell'onoreAlessandro ScarlattiPrimeira ópera buffa napolitana da época do nacemento do xénero que chegou completa ata os nosos días.1724Giulio CesareGeorg Friedrich HändelÉ considera unha das mellores óperas de Händel e de todo o repertorio clásico, que destaca polas súas partes vocais, de gran profundidade. Foi a ópera máis difundida do compositor alemán no século XX.1724TamerlanoGeorg Friedrich HändelContén unha brillante escena da morte de Bajazeto, que ten a particularidade de que foi escrita para tenor -papel nada frecuente nas súas óperas-, é considerada un dos mellores momentos da obra de Händel.1725RodelindaGeorg Friedrich HändelTivo grande éxito no seu tempo e contén o papel de tenor máis complexo da súa produción.1725PimpinoneGeorg Philipp TelemannAdoitábase cantar cos diálogos en alemán e as arias e duetos en italiano. Non se volveu representar ata os anos 60, cando comezou realmente a circular por Europa.1727Orlando FuriosoAntonio VivaldiA versión orixinal duraba seis horas. Actualmente interprétase cunha drástica redución.1728The Beggar's OperaJohann Christoph PepuschUnha sátira da opera seria italiana baseada nunha obra teatral de John Gay, o formato de ballad opera de The Beggar's Opera mostrou ser popular mesmo ata a actualidade.Robert D. Hume, en grovemusic.com1731Acis and GalateaGeorg Friedrich HändelEsta é a única obra de Händel para teatro que está composta sobre un libreto en inglés.1732Lo frate 'nnamoratoGiovanni Battista PergolesiExcelente mostra do tipo de ópera buffa (comedias recargadas con multitude de personaxes) que naceu en Nápoles a principios do século XVIII.1733OrlandoGeorg Friedrich HändelÉ descrita por Anthony Hicks como "salientable" e por Orrey como unha das "mellores obras" de Händel.1733La serva padronaGiovanni Battista PergolesiConverteuse nun modelo para moitas das óperas buffas que a seguiron, incluíndo as de Mozart.1733Hippolyte et AricieJean-Philippe RameauA primeira ópera de Rameau provocou gran controversia no momento da súa estrea.Graham Sadler, en grovemusic.com1735AriodanteGeorg Friedrich HändelXunto con Alcina goza dunha gran reputación da crítica. Aínda así, no seu tempo non acabou de gustar, a pesar do importante esforzo na orquestración e que ofrecía formas de danza coñecidas por agradar ao público londiniense.1735AlcinaGeorg Friedrich HändelCon Ariodante forman parte da primeira tempada do Covent Garden.1735Les Indes galantesJean-Philippe RameauNesta ópera Rameau engade profundidade emocional e potencia á forma tradicionalmente máis lixeira da ópera-ballet iniciada por Lully.1737Castor et PolluxJean-Philippe RameauInicialmente só tivo un éxito moderado, mais cando se volveu interpretar en 1754 foi considerada como o mellor logro de Rameau.1738SerseGeorg Friedrich HändelÉ unha desviación do modelo habitual de ópera seriosa, xa que contén algúns elementos da ópera buffa, moi estraño en Händel. Inclúe a aria Ombra mai fu, quizais a máis coñecida do autor.1743La MéropeDomènec TerradellesA ópera máis coñecida de Terradelles sobre todo despois da recuperación que levou a cabo Robert Gerhard en 1936. A música é brillante, variada e dunha extrema elegancia na escritura vocal, orientada xa cara ao estilo galante.1744SemeleGeorg Friedrich HändelOrixinalmente realizada como un masque, nome dado ás óperas autóctonas compostas en Inglaterra, as cualidades dramáticas de Semele levárona aos escenarios de ópera en tempos modernos.Stanley Sadie, en grovemusic.com1745PlatéeJean-Philippe RameauA ópera cómica máis famosa de Rameau. Orixinalmente unha diversión de corte, a reestrea en 1754 foi extremadamente popular entre as audiencias francesas.
1750 – 1799 {| class="wikitable sortable plainlinks" style="margin:auto;" ! Data ! Título ! Autor ! Comentario
miniatura|100px|Christoph Willibald Gluck en 1775. miniatura|100px|Joseph Haydn. miniatura|100px|Giovanni Paisiello en 1791. miniatura|100px|Vicent Martín i Soler. miniatura|100px|Wolfgang Amadeus Mozart. miniatura|100px|Domenico Cimarosa. miniatura|100px|André Ernest Modeste Grétry. miniatura|100px|Luigi Cherubini. miniatura|100px|Antonio Salieri. miniatura|100px|Valentino Fioravanti. ||1752||Le devin du village||Jean-Jacques Rousseau||Representada no castelo de Fontainebleau, tivo un éxito inmenso e representouse con frecuencia durante máis de sesenta anos. |- ||1754||Il filosofo di campagna||Baldassare Galuppi||Ópera con libreto de Carlo Goldoni que tivo moito éxito no seu tempo. |- ||1760||La buona figliuola||Niccolò Piccinni||Esta obra de Piccinni foi inicialmente moi popular en toda Europa. En 1790 realizáronse máis de 70 producións da mesma representadas en tódalas cidades europeas importantes.Mary Hunter, en grovemusic.com |- ||1761||Il café di campagna||Baldassare Galuppi||Ópera de ambiente rural que presenta unha imaxe pintoresca da xente do campo ambiciosa de prosperar economicamente. |- ||1762||Orfeo ed Euridice||Christoph Willibald Gluck||A ópera máis popular de Gluck. O primeiro traballo no que o compositor tentaba reformar os excesos da ópera seria italiana. É a ópera máis antiga representada asiduamente. Á parte da súa música exquisita, tamén contribuíron os poucos medios que se precisan para a súa representación. |- ||1762||Artaxerxes||Thomas Arne||En inglés e baseada nun texto de Metastasio, é a obra mestra de Arne. A orquestración é máis que notable e crea o ambiente axeitado nas escenas máis importantes. |- ||1767||Il Bellerofonte||Josef Mysliveček||Foi un grande éxito cando se estreou en Nápoles. Mysliveček foi o primeiro compositor checo en converterse nun compositor de ópera de renome internacional. |- ||1767||Alceste||Christoph Willibald Gluck||A segunda ópera de "reforma" de Gluck, actualmente represéntase na revisión francesa de 1776. |- ||1768||Bastien und Bastienne||Wolfgang Amadeus Mozart||Singspiel nun acto baseado nunha parodia da novela de Rousseau Le devin du villageJulian Rushton, en grovemusic.com. Foi a primeira ópera estreada de Mozart. |-