Genoveška škola (tal. Scuola genovese)Umberto Bindi nell’Enciclopedia TreccaniFabrizio De Andre in “Enciclopedia Italiana - VI Appendice” – TreccaniLa scuola genovese ha il suo dizionario - la Repubblica.itMilano, è morto Bruno Lauzi Fondò la scuola dei cantautori genovesi - Spettacoli & Cultura - Repubblica.it bio je kulturni i umjetnički pokret koji se razvio 1960-ih u Genovi te je prvenstveno povezan s kantautorskim izričajem."Genova per noi", un libro per carpire i segreti della città più musicale d'Italia - Musica - Spettacoli - Repubblica.it'Lui, Tenco e gli altri cantautori quei geni in un chilometro quadrato' - la Repubblica.it Teme pjesama su nerijetko osobne ispovijesti ili društveno angažirane teme, opisujući likove s rubova društva. Zapaženi oblik izraza genoveške škole je balada bliska šansoni. Izričaj genoveške škole ostavio je dubok trag na hrvatsku glazbu kroz utjecaj na stvaralaštvo i govor kantautora Arsena Dedića (1938. – 2015.), koji je s mnogim pripadnicima škole surađivao i prijateljevao.

Povijest

Pokret je označio "radikalan prekid s talijanskom tradicionalnom glazbom", prvenstveno koristeći drukčija stilska sredstva, istančanija i eklektičnija, kao i u korištenju drukčijeg jezika, realističnijeg, baveći se raznolikim temama, od osjećaja, egzistencijalnih iskustava, do politikā, ideolôgijā, rata i tema marginalizacije, s jakom individualističkom crtom i često se povezujući s francuskim egzistencijalističkim tonovima.

U najznačajnije predstavnike genoveške škole ubrajaju se Umberto Bindi, Fabrizio De André, Sergio Endrigo (rođen u Puli), Bruno Lauzi, Gino Paoli i Luigi Tenco.Giangilberto Monti, Veronica di Pietro, Dizionario dei cantautori, Garzanti, Dok se većina predstavnika stila glazbeno formirala u Genovi, dvojica su tamo i rođeni i odrasli (De André e Bindi), dok su se ostali kasnije doselili.A questo proposito, Lauzi disse ironicamente in un'intervista: «tutti voi che scrivete della scuola genovese, magari prima informatevi: io sono nato ad Asmara, Gino è di Monfalcone, Luigi è di Alessandria. Solo Bindi e De André sono nati a Genova: Umberto, che era del ’32, e Fabrizio del ’40, erano i nostri antipodi e in mezzo c’eravamo noi, Gino del ’34, Luigi del ’38 e io del ’37» (Intervista ) Mjesto rođenja igralo je ulogu u izgradnji jezgre pokreta i u slučaju Gianfranca i Gian Piera Reverberija, genoveških glazbenika i aranžera koji su producirali mnoge umjetnike u Milanu.

Kulturni utjecaj na genovešku školu imali su brojni čimbenici, od tradicionalne talijanske i ligurske lirike (Camillo Sbarbaro, Cesare Pavese, Giorgio Caproni, Riccardo Mannerini), preko francuske i angloameričke književnosti 20. stoljeća, (Jean-Paul Sartre, Raymond Queneau, a na Andréa je snažno utjecala zbirka poezije Spoon River Anthology Edgara Leeja Mastersa iz 1915.), do anarhističkih ideja i filozofije (posebno Tenco, De André e PaoliCinzia Comandé e Roberta Bellantuono, Genova per noi, Arcana, 2014, Gino Paoli, a Sanremo con Danilo Rea - Speciale Sanremo - ANSA.it), frankofoni autori kao što su Charles Aznavour, Jacques Brel, George Brassens te Leonard Cohen, kao i američki folk Boba Dylana.Ombre tristi e delicate. La scuola genovese

Bruno Lauzi i Fabrizio De André često su se bavili motivima i naracijom rodnoga grada, koristeći u svojim pjesmama i značajke ligurskog govora."75 estati e 16 inverni: Fabrizio De André", Kunst & Liebe Frequency Machine, 13/02/2015

Utjecaj Genoveška škola utjecala je na novi naraštaj talijanskih glazbenika, poput Lucia Dalle, Zucchera i drugih. U ulici Via del Campo, opjevanoj od De Andréa u jednoj od najpoznatijih pjesama genoveške škole, 2012. otvoren je muzej "Via del Campo 29 rosso" (tal.) posvećen kantautorima ove skupine. Hrvatska

Pojava genoveške škole te kantautorskog izričaja presudno je djelovala na oblikovanje stila Arsena Dedića sredinom šezdesetih godina 20. stoljeća, a posredno time, djelomično i zagrebačke škole šansone. Godine 1961., čuvši Gina Paolija, pronalazi se u novom izrazu te se otad okreće solističkoj karijeri te potrazi za vlastitim kantautorskim govorom. Osim što je bio blizak prijatelj s PaolijemBatinović, Ante: "Dobrotvorov dom, antologija", Cantus, br. 159/160, prosinac 2009., str.18. (koji mu je bio i kum na vjenčanju s Gabi Novak 1973.) i Sergiom Endrigom, Dedić je obrađivao brojne pjesme genoveške škole (pogotovo na dvostrukom albumu Kantautor 1983.) te je s potonjom dvojicom često nastupao i surađivao na albumima (Rimska ploča):Kik, Luka: "Arsen Dedić, una grande amiciza con Sergio Endrigo e Gino Paoli" , La voce del popolo, 18.8.2015.

La prima compagnia (Endrigo) - Prva ljubav Via del Campo (De André) - U toj ulici Sappore di sale (Paoli) - Okus soli La canzone di Marinella (De André) - Priča o Marinelli Ofelia (Endrigo) - Ofelija Vedrai, vedrai (Tenco) Adesso si (Endrigo) Io so perche l'amore (Paoli) - Moja ljubav ima La ballata dell eroe (De André) - Balada o heroju La colomba (Endrigo) - Golubica Mani bucate (Endrigo) - Rasipne ruke Il tuo viso di sole (Paoli) - Sunčano lice 1947 (Endrigo)

S druge strane, Dedićeve pjesme Odlazak i Kud plovi ovaj brod pjevao je na hrvatskom Sergio Endrigo. S potonjom pjesmom je i sudjelovao na splitskom festivalu 1970. godine. Endrigo je u nekoliko navrata nastupao u hrvatskom televizijskom programu s Dedićem, pri čemu su izvodili svoje pjesme, kao i na koncertima u rodnoj Puli (1990.).William Molducci: "Mari di poesia - Sergio Endrigo", chronace maceratesi.it, 5.2.2014. Nosač zvuka s mnogim Endrigovim skladbama u izvedbi hrvatskih i slovenskih umjetnika "1947- hommage a Sergio Endrigo" objavljen je u Puli 2012.Jergović, Miljenko: "Sergio Endrigo: 1947.", 15. 12. 2012.

Fabrizio De André utjecao je i na hrvatski sastav Voland Le Mat, predvođen istarskim kantautorom Momirom Oljačom.Aleksandar Dragaš: "Ovo su vođe hrvatskog glazbenog ustanka", Jutarnji list, Objavljeno: 14.03.2009

Literatura Cinzia Comandé e Roberta Bellantuono, Genova per noi, Arcana, 2014, Sebastiano Ferrari, La prima generazione dei cantautori "scuola genovese", Bastogi, 2008, Giangilberto Monti e Veronica di Pietro, Dizionario dei cantautori, Garzanti, 2004,

Izvori

Vanjske poveznice Cristiano D'Anna, Ombre tristi e delicate, la scuola genovese, LostHighways, 2009

Kategorija:Talijanska književnost Kategorija:Talijanska glazba Kategorija:Genova