230px|mini|desno|Zrno gorušice. Prispodoba o gorušičinom zrnu je jedna od kraćih Isusovih prispodoba, koja uspoređuje Kraljevstvo Božje sa zrnom gorušice.
Glasi ovako:
»Kraljevstvo je nebesko kad čovjek uze gorušično zrno i posija ga na svojoj njivi. Ono je doduše najmanje od svega sjemenja, ali kad uzraste, veće je od svega povrća. Razvije se u stablo te dolaze ptice nebeske i gnijezde mu se po granama.«
Smatra se da je biljka na koju se odnosi priča crna slačica, velika jednogodišnja biljka visoka do tri metra,I. Howard Marshall, The Gospel of Luke: A commentary on the Greek text, Eerdmans, 1978, , str. 561. koja raste iz poslovično malog sjemena (čija neznatnost se koristi kao alegorija i na drugim mjestima kod Mateja 17,20 i Luke 17,6). Prema rabinskim izvorima, Židovi nisu uzgajali ovu biljku u vrtovima, što je dosljedno Matejevom opisu o rastu u polju. Luka, naprotiv, govori da gorušica raste u vrtu, što se objašnjava prilagođavanjem priče za slušatelje izvan Palestine.
U stvarnosti, biljka gorušice teško da može služiti kao gnijezdo pticama,John Nolland, The Gospel of Matthew: A commentary on the Greek text, Eerdmans, 2005, , str. 551. pa se smatra da je Isus to namjerno prenaglasio u svojoj analogiji.Joel B. Green, The Gospel of Luke, Eerdmans, 1997, , str. 526.
Postoji i »subverzivan« element ove priče, koji se ogleda u brzom rastu biljke gorušice, što je čini »malignim korovom« s »opasnim osobinama širenja«.Richard N. Longenecker, The Challenge of Jesus' Parables, Eerdmans, 2000, , str. 141. Plinije Stariji u 1. stoljeću piše da je gorušica iznimno dobra za zdravlje te napominje: »Raste potpuno divlja, premda se poboljšava presađivanjem: ali s druge strane kada je jednom zasađena teško je moguće osloboditi je se, jer sjemenke kako padnu odmah klijaju.«Michael F. Bird, Jesus and the Origins of the Gentile Mission, Continuum, 2006, , str. 73–77.
Izvori
Kategorija:Isusove prispodobe