Poluglas, poznat i kao šva, samoglasnik je koji u hrvatskome nema svoje posebno slovo. Njegov je fonetski simbol [ə].
U mnogim indoeuropskim jezicima poluglas se javlja samo kao nenaglašeni samoglasnik, ali u slovenskome, bugarskome, albanskome i afrikaansu može biti i naglašen.
Poluglas u drugim jezicima albanski []: ë primjer: është [] – je (3. lice izd. sed. glagol "biti") bugarski []: ʺ primjer: kăshta [kəʃta] – kuća rumunjski []: ă, Ă primjeri: măr [], apă [], sănătate [] Hebrejski (na dijalektima koji se govore izvan Izraela) primjer: בְּרֵאשִׁיט [] njemački (nenaglašeno e obično se izgovara kao poluglas) primjeri: Mücke [], gegangen [] engleski (u engleskome je poluglas najčešći samoglasnik) Primjeri: about [], synthesis [], harmony [], medium [], syringe [], parlour []. francuski (nenaglašeno e najčešće se izgovara kao poluglas) primjer: menace [] armenski (za poluglas poznaje slovo ը, koje se piše na početku ili na kraju riječi, ali u sredini riječi, ako nije riječ o složenici, poluglas se ne piše) primjeri: ընկեր – ënker – [] – prijatelj, անունը – anunë – [] – ime, սպիտակ – spitak – [] – bijeli.
Literatura
Toporišič, Jože (2000): Slovenska gramatika. 4., prerađeno i prošireno izd. Maribor: Obzorja, 2000. Str. 56–59, 762. Kategorija:Fonovi