Stefan Stratimirović, srp. Стефан Стратимировић, (27. prosinca 1757. – 1836.) karlovački metropolit od 1790. do 1836. godine.
Rodom iz plemenite obitelji s imanjem u Kulpinu. Nakon završenog osnovnog obrazovanja studira filozofiju i pravo u Beču i Budimu. Bogosloviju je učio privatno kod arhimandrita Jovana Rajića, a zatim se 1784. zaredio, da bi već 1786. bio postavljen za episkopa vršačkog. Bio je budimski episkop 1786. – 1790. Za metropolita je izabran na Temišvarskom saboru sa samo 33 godine.
Uz pomoć trgovca D. Anastasijevića Sabova osnovao je: 1791. – 1792. godine Karlovačku gimnaziju, 1794. Karlovačku bogosloviju, 1797. Blagodejanije (poslije Stefaneum).
Uredio je i upotpunio Metropolijsku biblioteku, uveo je red u crkvi i disciplinu među svećenstvom. Bavio se i znanošću i književnošću. Bio je protivnik reformi jezika Dositeja Obradovića i Vuka Stefanovića Karadžića. Pomogao je ustanike Prvog srpskog ustanka. Aktivno je sudjelovao na gušenju Ticanove bune u Srijemu 1807. godine.
Ostavio je radove na latinskom, njemačkom i srpskom jeziku, među kojima ima povijesnih, književnih, crkvenih i drugih spisa.
Od 1770-ih godina je bio slobodni zidar, član Lože "Budnost" u Osijeku.
Izvori
Vanjske poveznice Rodoljubni arhijerej („Glas javnosti“, 28. listopada 2000.)
Kategorija:Pravoslavlje u Mađarskoj Kategorija:Srbi u Mađarskoj Kategorija:Hrvatski slobodni zidari (do 1940.) Kategorija:Metropoliti Srpske pravoslavne Crkve