200px|desno|thumb|Kalotni model adenina Adenin je jedna od dvije purinske nukleobaze koje se pojavljuju u formiranju nukleotida nukleinskih kiselina DNA i RNA.
U deoksiribonukleinskoj kiselini adenin (A) se veže za timin (T) pomoću dvije vodikove veze čime stabilizira strukturu nukleinske kiseline. U ribonukleinskoj kiselini adenin se veže za uracil (U).
Adenin tvori:
nukleozid adenozin kada se pričvrsti za ribozu deoksinukleozid deoksiadenozin kada se pričvrsti za deoksiribozu nukleotid adenozin-monofosfat (ATP) kada se deoksiadenozinu doda jedna fosfatna grupa nukleotid adenozin-difosfat (ATP) kada se deoksiadenozinu dodaju dvije fosfatne grupe nukleotid adenozin-trifosfat (ATP) kada se deoksiadenozinu dodaju tri fosfatne grupe
Adenozin-trifosfat je iznimno značajan jer se u staničnom metabolizmu primjenjuje kao osnovna metoda prijenosa energije između kemijskih reakcija.
Ponegdje u starijoj literaturi, prije nego li se znalo da je ljudsko tijelo sposobno sintetizirati adenin, zvao bi se imenom vitamin B4.
Komplementarnost U molekulama nukleinskih kiselina adenin se veže dvostrukom vodikovom vezom s pirimidinskim bazama: timin u nasuprotnom polinukleotidnom lancu DNA uracil u polinukleotidnom lancu RNA
Ta se osobina naziva komplementarnost i osnova je sekundarne strukture nukleinskih kiselina.
Par adenin-timin koji održava dvije vodikove veze ima oblik sličan paru gvanin-citozin koji održava najmanje dvije vodikove veze. Od svih dušičnih baza mogu se načiniti parovi, ali samo su A-T i G-C nazvani komplementarnim zato što samo ta dva para baza imaju dovoljno sličan prostorni oblik da se mogu složiti u dvostruku spiralu dovoljno sterički stabilne strukture.
Kategorija:Genetika Kategorija:Biomolekule