Sukob niskog intenziteta je izraz kojim se u zapadnoj vojnoj literaturi opisuju oružani sukobi ili situacije u kojoj neka država ili entitet koristi svoje oružane snage ili vojsku kako bi preuzela ili zadržala nadzor nad svojom teritorijom, ali se pri tome suzdržava od uporabe svih oružja, sredstava i metoda koje joj stoje na raspolaganju, a koje bi bile karakteristične za tzv. konvencionalni rat. Izraz je u obliku operacije niskog intenziteta (low intensity operations) prvi rabio britanski general Frank Kitson kako bi opisao metode kojima je ugušena komunistička pobuna u Malaji 1948-60.
Sukobi niskog intenziteta su karakteristični za situacije kada postoji značajan nesrazmjer u brojnosti i tehničkoj opremljenosti između dviju sukobljenih strana, pri čemu ona slabija nastoji rabiti metode asimetričnog ratovanja kao što su teroristički napadi i gerilska strategija. Jača strana se tome nastoji suprotstaviti tako što protivnike nastoji ne vojnički poraziti u uređenoj bitci, nego postepeno iscrpiti, najčešće kroz uklanjanje podrške koju uživa kod civilnog stanovništva - bilo propagandom, bilo kroz tjeranje u nepristupačna i udaljena područja odakle teško mogu nanositi štetu.
Neke države imaju posebno obučene vojne i paravojne formacije za vođenje sukoba niskog intenziteta, kao što je žandarmerija.
Literatura Asprey, Robert. War in the Shadows, British Army (ed.). Land Operations, Volume III, Counter Revolutionary Operations, 1969. Buffaloe, David. Conventional Forces in Low-Intensity Conflict: The 82nd Airborne at Firebase Shkin, Afghanistan , October 2004. Hammes, Thomas X. The Sling and the Stone, Zenith Press, 2004. van Creveld, Martin. The Transformation of War. The Free Press, 1991.
Kategorija:Vojna znanost Kategorija:Terorizam