Giovanni Arpino (Pula, 27. siječnja 1927. – Torino, 10. prosinca 1987.), talijanski pisac i novinar.
Život Rođen u Puli u Istri, tada dijelu Italije, kao dijete pijemontskih roditelja, Arpino se preselio u Brau u pokrajini Cuneo.
Diplomirao je 1951. s temom o ruskom pjesniku Sergeju Jesenjinu, a sljedeće godine debitirao je u književnosti sa svojim romanom Sei stato felice, Giovanni u izdanju Einaudija. Bavio se također sportskim novinarstvom, pišući za dnevnike La Stampu i Il Giornale, a zajedno s Giannijem Brerom u La Gazzetta dello Sport pridonio je novoj književnoj kvaliteti u talijanskom pisanju u sportu. Njegovo najznačajnije djelo u tom području bio je nogometni roman Azzurro tenebra iz 1977. godine. Arpino također piše drame, kratke priče, epigrame i priče za djecu.
Djela Sei stato felice, Giovanni (1952.) Gli anni del giudizio (1958.) La suora giovane (1959.) Un delitto d'onore (1960.) Una nuvola d'ira (1962.) L'ombra delle colline (1962.) Un'anima persa (1966.) La babbuina (1967.) Il buio e il miele (1969.) Randagio è l'eroe (1972.) Racconti di vent’anni (1974.) L'assalto al treno ed altre storie (1974.) Rafé e Micropiede (1974.) Domingo il favoloso (1975.) Il primo quarto di luna (1976.) Azzurro tenebra (1977.) Il fratello italiano (1980.) Le mille e una Italia (1980.) Un gran mare di gente (1981.) Bocce ferme (1982.) La sposa segreta (1983.) Il contadino Genè (1985.) Passo d'addio (1986.) La trappola amorosa (postumno, 1988.) Mondadori je 2005. objavio svezak izabranih djela koji je uredio književni kritičar Giorgio Bàrberi Squarotti.
Kategorija:Životopisi, Pula