La piev de Brivi l'è stada ona piev religiosa e ministrativa del Milanes, che la gh'eva 'me capopiev el comun brianzoeu de Brivi. I sò patron eren San Martin e San Lissander. L'è stada citada per la prima voeulta in del 966. In del 1786 la comprendeva i comun de Brivi, Calch, Imbersagh, Irun, Izur, Meraa, Mondonegh, Novaa, Olgiaa, Paderno, Robiaa, Sabionscell, Sartirana, Verdee de Sora, Verdee de Sotta, Bagaggera. Cont el passà di secoi, i sò confin s'hinn spostaa: per esempi, in del 1787 l'ha perduu i territori de Cavrin, Sant Antoni, San Paol, Torr di Bus e Villa d'Adda, passaa a la Diocesi de Bergom; in del 1854 Meraa l'è deventada la sede de ona piev noeuva, ma inscambi Brivi l'ha guadagnaa i parocchi de Rovagnaa e Peregh.
B Categoria:Storia de la Brianza Brivi