L'indio l'è 'n elemènt chìmich enserìt endèla tàola periòdica dei elemèncc col sìmbol In. El g'ha nömer atòmich 49, che völ dì che 'l nùcleo de 'n àtom de indio el g'ha 49 prutù. En natüra se tróa apéna en izòtopo stàbil: 113In ma el reprezènta apéna el 4,3% del totàl del indio che se tróa, difàti el 95,7% se 'l tróa sota fùrma de 115In che formalmènt l'è mìa stàbil, ma 'l g'ha 'n perìot de decadènsa de 4.41×1014 agn, dóca quàter ùrdegn de grandèsa piö lónch de l'età stimàda de l'ünivers, e per chèsta rizù se pöl cunsiderà stàbil pò a chèl.
El sò nòm el l'ha ciapàt del fat che 'l prezènta 'na lìnea blö (ìndaco) endèl sò spétro de emisiù. L'è stat scuprìt dei chìmich todèsch Ferdinand Reich e Hieronymous Theodor Richter endel 1863.
L'è 'n metàl mulzì fés, de culùr biànch arzentàt sterlüzènt e löster.
Categoria:Element chimeghCategoria:Metai