La B o b, nom in lumbard be [be] (al dì d'incö anca italianizaa a bi) l'è la seconda letera de l'abecee latin e lumbard, e de quij derivaa da l'abecee di fenici.
In lumbard la curispond a la cunsunant plusiva bilabiala [b] (tant 'me int alfabet funetich internaziunal).
Int la so version granda la sumeja a la letera beta de l'abecee grech e a la В de l'abecee cirilich.
Storia La ‹B› l'ha principiaa cume pitugrama del söl d'una cà int i geruglifich egizian o int l'abecee Proto-Sinaitich. In vers al 1050 p.d.S., la version int l'abecee di fenici la gh'aveva una furma liniara che la serviva per fà la letera beth. Geruglifich egiziancà Abecee Proto-Cananit cà Abecee di fenici beth Abecee grech Beta Abecee etrüsch B Latin B
Categoria:Letere de l'abecee latin