мини| Aquilegia vulgaris - MHNT, музеј во Тулуз, ФранцијаAquilegia vulgaris ( kandilica ) е растение од фамилијата Љутиќ, а неговото природно живеалиште е Европа. Ова цветно растение е тревно, повеќегодишно растение кое може да порасне до 1,2 m во висина и има разгранети, тенки и влакнести стебла. неговите листови се трикомпонентни. Цветовите можат да бидат виолетови, сини, розови и бели, може да бидат висечки или хоризонтални со хеклани шилци од нектар и се појавуваат на почетокот на летото.
Латинскиот епитет vulgaris значи „вообичаено“.
Име
Латинското име е aquilegia vulgaris. На македонското јазично подрачје познато е како кандилица, кандилка или кандил-чичеј (Дојран) Билтен на одборот за изработување на македонската терминологија, МАНУ, Скопје, 1974, стр. 26
Одгледување Овој вид и неговите многубројни хибриди се популарни градинарски цвеќиња, достапни како еднобојни или двобојни, со едноставни или двојни цветови. Иако е повеќегодишно растение, сортите можат да бидат многу краткотрајни и има смисла да се сметаат за двегодишни. Пренадуваните цветови треба да се отстранат, за да се спречи растението да премине во животен век каде што дава семиња и повеќе не цвета. Семињата понекогаш се продаваат како мешавина. Сортата „Нивеа“, која цвета со бели цветови, ја доби наградата на Кралското хортикултурно друштво во Велика Британија. мини|сорта наречена „Нора Барлоу“
Болести и штетници Растителни вошки и ларви од лисна оса го напаѓаат ова растение.
Фолклор Во традиционалниот хербализам, се верувало дека Кандилица е свето растение поврзано со Венера; дека има еден куп кандилки и со него наводно ја разбудил наклонетоста на избраните. Николас Калпепер препорачал семките да се пијат со вино, за да се забрза породувањето. Во современата хербална медицина се користи како адстрингентно и диуретик.
Токсичност Растението припаѓа на фамилијата Љутиќ, кои се отровни, а сите делови од ова растение, вклучувајќи ги и семките, се отровни и не смеат да се јадат. Можно е вдишувањето на здробената прашина од семето, или апсорпцијата на масло од нив на кој било друг начин, може да предизвика труење или барем да покаже симптоми на труење.
Тестирањето на акутна токсичност кај глувци покажа дека алкохолниот екстракт и главната флавоноидна компонента на изоцитозозид од листовите и стеблото на Aquilegia vulgaris може да се класифицираат како нетоксични бидејќи дозата од 3000 не предизвика смртност кај глувците.
Галерија
Наводи
Категорија:Статии со микроформати за вид Категорија:Флора на Европа Категорија:Отровни растенија Категорија:Растителни таксони опишани од Карл Линеј Категорија:Aquilegia Категорија:Растенија опишани во 1753 година