Лоренцо Гиберти (1378 – 1 декември 1455), роден како Лоренцо ди Бартоло — италијански ренесансен скулптор од Фиренца, клучна фигура во раната ренесанса, најпознат како креатор на две групи бронзени врати на крстилницата во Фиренца, подоцна наречена од Микеланџело, (портите на Рајот), Обучен како златар и скулптор, основал важна работилница за скулптура во метал. Неговата книга Коментарии содржи значајни пишувања за уметноста, како и она што можеби е најраната преживеана автобиографија од кој било уметник.
Во кариерата на Гиберти доминираат две последователни нарачки за парови бронзени врати на крстилницата во Фиренца (Батистеро ди Сан Џовани). Тие се препознаваат како големо ремек-дело на раната ренесанса и биле познати и влијателни од моментот на нивното откривање.
Биографија Гиберти е роден во 1378 година во Пелаго на 20км од Фиренца. Се вели дека Лоренцо бил син на Чионе ди Сер Буонакорсо Гиберти и Фиоре Гиберти. Сепак, постои одреден сомнеж за тоа дали Чионе бил вистинскиот татко на Гиберти. Во одреден момент од нивниот брак, Фиоре отишол во Фиренца и живеел со златар по име Бартоло ди Микеле. Фиоре и Бартоло одржувале заеднички брак, па не се знае кој бил биолошкиот татко на Гиберти. Нема документација за смртта на Чионе, но се знае дека по неговата смрт Фиоре и Бартоло се венчале во 1406 година Без разлика, Бартоло бил единствениот татко што Лоренцо го познавал и тие имале блиски и љубовни односи. Бартоло бил умен и популарен златар во Фиренца и го обучувал Лоренцо во неговиот занает. Токму од ова стажирање Лоренцо ги научил првите принципи на дизајнот.
Лоренцо се интересирал за многу форми на уметноста и не се ограничувал на обработка на злато. Тој ги воодушевувал другите со моделирање копии на антички медали, а исто така и во сликарството. Лоренцо добил формална обука како сликар од Герардо Старнина, италијански уметник од Фиренца. Потоа отишол да работи во работилницата на неговиот очув, каде што работел и Антонио дел Полаиуоло.Renaissance Jewels and Jeweled Objects, Baltimore Museum of Art, 1968, p. 29: "Lorenzo Ghiberti (1378-1455) began his career under the goldsmith Bartoluccio di Michele ... Antonio del Pollaiuolo (1433-1498) was also a pupil of Bartoluccio di Michele..." Кога бубонската чума ја погодила Фиренца во 1400 година, Гиберти се преселил во Римини.
Во Римини имал среќа да работи на завршување на фреските на замокот на Карло I Малатеста, каде што помогнал во завршувањето на фреските на ѕидовите на замокот. Се верува дека тука ја стекнал својата длабока љубов кон сликарската уметност. Набргу по пристигнувањето во Римини, добил известување од неговите пријатели дека во неговиот роден град Фиренца, управителите на Крстилницата организирале натпревар на мајстори кои се вешти во работа со бронза. И покрај неговото големо ценење за сликарството, Гиберти побарал од Малатеста отсуство. Во 1401 година тој се упатил назад во Фиренца за да учествува на натпреварот што се одржувал за комисијата да направи пар бронзени врати за крстилницата на катедралата во Фиренца.
Врати на крстилницата во Фиренца Вратите на рајот од источната страна Вратите од северната страна
Гиберти првпат станал познат кога како 21-годишник победил на натпреварот во 1401 година за првиот сет на бронзени врати, со Филипо Брунелески како второпласиран. Оригиналниот план бил вратите да прикажуваат сцени од Стариот завет, но планот бил променет за да прикажува сцени од Новиот завет. Меѓутоа, пробниот дел, кој преживеа, ја прикажува жртвата на Исак.
За да ја изврши оваа нарачка, тој формирал голема работилница во која обучувал многу уметници, вклучувајќи ги Донатело, Масолино, Микелоцо, Паоло Учело и Антонио дел Полаиуоло. Кога неговиот прв сет од дваесет и осум панели биле завршени, Гиберти добил нарачка да создаде втор сет за друга врата во црквата, овој пат со сцени од Стариот завет, како што првично било наменето за неговиот прв сет. Наместо дваесет и осум сцени, тој направил десет правоаголни сцени во сосема поинаков стил. Овие биле понатуралистички, со перспектива и поголема идеализација на темата. Наречен „Парите на рајот“ од Микеланџело, овој втор сет останува главен споменик на времето на ренесансниот хуманизам.
Десетте панели од Рајските порти прикажуваат неколку епизоди од одредена приказна од Стариот завет. Списокот подолу покажува каде е поставена секоја приказна на Рајските порти. мини|209x209пкс +Панели на рајските врати (по редослед) Адам и Ева Џозеф Каин и Авел Мојсеј Ное Џошуа Авраам Дејвид Исак и Јаков Соломон
Портите на Рајот повеќе описни панели
Приказната за Адам и Ева (панел)
десно|мини Во почетокот на светот, Бог го создал Универзумот (прикажано на горниот дел од сликата) и тогаш ја создал и „ Рајската градина “. Ова е местото каде што ги создал првите луѓе Адам и Ева кои јадат јаболно од забранетото дрво. Ева била измамена од Луцифер, паднатиот Божји ангел, змијата, која и кажала дека ќе биде како Господ ако јаде од забранетото овошје (прикажано на левата средна страна) . Луцифер, најубавиот Господов ангел, станал паднат ангел и ѓавол (прикажано долу лево) .
Приказната за Каин и Авел (панел) Овде е прикажана библиската приказна за двата сина на Адам и Ева, Каин и Авел.
Каин обработувал земја додека Авел чувал овци. Кога двајцата принеле жртва на Господ тој ја прифатил жртвата на Авел. (прикажано на врвот на фотографијата).Каин на овој гест реагирал со гнев и го убил својот брат Авел. Како казна за стореното дело, Господ го прави вечен скитник. Познато е дека Авел бил мирољубив и мирно седи со стадото (прикажано на во средината на левата страна) . Каин го мами Авел да го следи и го убива (прикажано на дното) .
Приказната за Ное (панел) На Бог не му се допаднало дека светот се исполнил со насилство. Тој му рекол на Ноа дека ќе ја уништи земјата со поплава и дека треба да изгради ковчег (прикажано преку брановите на фотографијата). Му било кажано да донесе по две од секој вид животно и неговото семејство (прикажано на левата, десната и на средината). Мојсеј е прикажан до буре кое е симбол на пијаниците.
Приказната за Авраам (панел) десно|мини|132x132пкс Кај Авраам дошле тројца мажи и тој ги облекол, ги нахранил и ги напоил. Тројцата мажи биле ангели и се покажале како Божји гласници (прикажано долу лево) . Му кажале дека неговата сопруга Сара, која имала 80 години, ќе роди дете. Откако го добија детето, Бог му нареди на Авраам да го жртвува Исак, но ангел му нареди да застане (прикажано на врвот) .
Приказната за Исак (панел)Исак е син на Авраам. Тој требал да биде жртвата од раката на татко си Авраам, пред ангел да го спречи да го стори убиството. Јаков го прима благословод од Исак (прикажано на десната страна). Ребека го слуша Бог како ѝ кажува дека нејзините два сина ќе имаат конфликти (прикажано на покривот) .
Приказната за Јосиф (панел) десно|мини Таткото на Јосиф се викал Јаков и живеел во Ханаан . Џозеф бил вториот најмлад од 11-те браќа и поради тоа неговиот татко поминувал повеќе време со него. Јаков му дал на Јосиф посебна наметка, на која неговите браќа му завидувале. Јосиф им раскажал на своите браќа за двата сона. Во едниот тие го убиваат а во другиот му се поклонуваат. Тие биле бесни и планирале да го убијат, но го продале во ропство во Египет. (прикажано долу десно). Јосиф бил затворен и на луѓето им го кажувал значењето на нивните соништа. Фараонот го побарал Јосиф да го објасни својот сон. Фараонот му го раскажал својот сон на Јосиф каде неговиот град останува без ресурси на храна. Џозеф предложил секоја година да чуваат дел од храна настрана за да имаат за годините кога жетвата е помала. (прикажано со луѓе со изобилство од храна).
Приказната за Мојсеј (панел)Мојсеј бил скриен од неговата родена мајка во кошница да плови по реката Нил. Ќерката на фараонот го забележа бебето Мојсеј и го извади од кошницата (на левата страна е прикажана реката и луѓето). Мојсеј станал дете на египетскиот фараон. Тој е роден како Израелец и неговиот народ бил поробен од египетскиот народ. Десетте чуми го погодија Египет и луѓето се покажани како исплашени (прикажани од луѓето од десната страна) . Мојсеј ги води Израелците надвор од Египет преку Црвеното Море (прикажано десно, луѓе кои се радуваат) Мојсеј ги прима десетте заповеди од Бога на планината Синај (прикажано на врвот).
Приказната за Џошуа (панел)После смртта на Мојсеј Исус Навин станал водач на Израелците и морал да ги води во Ветената земја (прикажано на дното). Божјиот народ, ја преминува реката Јордан (се гледа на средината на речниот поток). Исус Навин ги носел десетте заповеди околу градот Ерихон седум пати, а потоа ѕидот се срушил. Џошуа и неговата војска потоа го презеле градот (прикажано на врвот) . Тие биле победници во преземањето на градот (прикажан на врвот) .
Приказната за Давид (панел)Саул бил крал на Израел. Бог рекол дека Саул не бил избраниот крал да го води Божјиот народ. Пророкот Самоил бил испоратен од Бог да го најде следниот крал. Давид бил вратен кај Саул како Давид и стана негов оклопоносец и му наложил да го носи својот штит. Имало војна меѓу Израел и Египет (прикажана на целата фотографија). Голијат им ветил на своите армии да прекинат доколку некој може да го убие. Давид бил вешт во одбрана на стадо овци од ѕверови и со камен го удрил Голијат и со меч го убил. (прикажано на дното на фотографијата).
Приказната за кралот Соломон (панел)Кралот Соломон се оженил со ќерката на фараонот на Египет и склучил сојуз со нив. (прикажано во средината). Бог му дал можност на Соломон да му исполни желба. Соломон побарал од Бога да стане подобар водач и Бог го наградил со мудрост. Луѓето го признаа Соломон за добар и мудар цар (прикажано со радосната толпа). Кај кралот дошле две проститутки со две бебиња. Едно од бебињата починало. Мајката на починатото бебе тврдела дека живото бебе е нејзино. И двете жени се заколнаа дека живото бебе е нивно. Кралот Соломон наредил бебето да го пресечат и секоја жена да добие половина од бебето. Вистинската мајка молела за милост за своето бебе, додека другата бесрамно се покорувала. Соломон го награди онаа што плачела и молела бидејќи веруваше дека таа е навистина мајка (прикажано на средината од левата страна, зад неговата сопруга). мини|Во Flagellation, еден од панелите на северните врати
Претходни врати од Андреа Писано По препорака на Џото, Андреа Писано ја добил нарачката да го дизајнира првиот сет на врати за крстилницата во Фиренца во 1329 година. Јужните врати првично биле поставени на источната страна свртена кон Дуомо и биле префрлени на нивната сегашна локација во 1452 година. Овие прото-ренесансни врати се состојат од 28 четворофилни панели, со дваесет горни панели кои прикажуваат сцени од животот на Свети Јован Крстител. Осумтте долни панели ги прикажуваат осумтте доблести: надеж, вера, милосрдие, понизност, цврстина, воздржаност, правда и разумност. На Писано му биле потребни шест години за да ги заврши во 1336 година. Во 1453 година, Гиберти и неговиот син Виторио добиле задача да додадат кутија од врата на постоечките панели на Писано. Гиберти умрел во 1455 година, осум години пред да биде завршена рамката, оставајќи го поголемиот дел од делото на Виторио и другите членови на неговата работилница. На врвот на вратата има латински натпис: „Andreas Ugolini Nini de Pisis me fecit AD MCCCXXX“ (Андреа Писано ме направи во 1330 година). Јужните врати биле реставрирани во септември 2016 година.
Конкурс од 1401 година