Кростата е италијански печен тарт или пита, исто така познат како копи во Неапол и сфоглиата во Ломбардија. Најраната позната употреба на кростата во нејзината модерна смисла може да се проследи до книгите за готвење „Книга за уметноста на готвењето“ од Мартино да Комо, објавена околу 1465 година, и „Неаполски готвач“, објавен кон крајот на 15 век.
Кростата е „рустикална верзија на отворен овошен тарт“ што може да се пече и во чинија за пита.
Историски гледано, се однесувал и на „сендвич“ поради неговиот изглед со кора, или чевет, еден вид пита со месо.
Опис Традиционално, кростатата се состои од основа, обично три слојна, или ронливо тесто „со вкус на прочистен маст и путер“. Денес наместо тоа се користи пециво со кратка кора. Се разликува од тортата по нејзиното полнење: кростатата има неконзистентен густ фил, додека тортата има конзистентен фил направен од измешани состојки. Постојат „бескрајни варијации“ од слатки и солени кростати, слатките обично се служат како десерт.
Кростатата може да се прво да се пече, а потоа да се наполни со крем прелиен со парчиња свежо овошје; ова се нарекува кростата ди фрута. Во готвач од 1570 Бартоломео Скапи вклучил рецепт за кростата од сливи и вишни, и други за дуња и круши. Модерна верзија е кростата ала нутела, која има Нутела како фил.
Состојките за солена кростата може да вклучуваат месо, риба или зеленчук, кои се претходно варени. O
Популарна слатка варијанта, особено во централна Италија, е кростата ди рикота, направена со рикота измешана со шеќер и кора од лимон и која дополнително може да вклучува какао или суво грозје.
Поврзано
Линцер торта, австриска верзија
Наводи
Белешки
Accademia della Crusca and Scuola Normale Superiore di Pisa
Надворешни врски
Категорија:Десерти Категорија:Неапол Категорија:Италијанска кујна