Ќамил Сијариќ е роден на 13 септември 1913 година во село Шиповице. Основно училиште завршил во Годијево кај Бијело Поље, а потоа од 1927 г до 1935 година изучувал медресата кај кралот Александар Велики во Скопје, од која бил протеран поради политички активности. Образованието го продолжил во Врање и таму завршил гимназија во 1936 година, по што се префрлил на правни студии во Белград. Дипломирал во 1940 година а за време на Втората светска војна служел во Сараево, Мостар, Босанска Градишка и Бања Лука. Бил избран за секретар на Судот на националната чест во Бања Лука во 1945 година, потоа бил новинар во весникот „Глас“ и драматург на Народниот театар во Бања Лука. Се преселил во Сараево во 1947 година и работел во редакцијата на весникот „Преглед“. Потоа бил во главниот комитет на Народниот фронт и во редакцијата на „Задругар“. Во книжевната секција на Радио Сараево се вработил во 1951 година и останал таму до неговото пензионирање во 1983 година.
Починал на 6 декември 1989 година.
Библиографија
„Рам буља“, 1953 година . раскази, „Нашата снаа и ние момчињата“, раскази, „Бихорци“, роман, Сараево, 1956 г. „Куќа се прави куќа од ластовици“, 1962 година, раскази, „Сабја“, 1969 година раскази, „Патници на пат“, 1969 година, раскази, „Кога девојката спие“, 1972 година, раскази, „Француски памук“, 1980 година, (добитник на наградата Андриќ ) „Приказни покрај водата“, 1982 година , „Римскиот прстен“, 1985 година , Рашка земја Расција, роман, „Мирисот на лисјата од орев“, 1991 година , „Конак“, роман, „Битката кај Мојковац“, роман, „Царската армија“, роман, „Зелениот прстен на водата“, раскази, „Рекорд на градови“... Лирика, поезија, Белград, БИГЗ, 1988 година , Категорија:Добитници на Андриќевата награда Категорија:Црногорски писатели Категорија:Југословенски писатели Категорија:Црногорци по занимање Категорија:Црногорци