Дама Џејн Елизабет Френсис, (родена во октомври 1956 година) е директорка на Британското Антарктичко истражување. Таа претходно работела како професор по палеоклиматологија на Универзитетот во Лидс каде што беше и декан на Факултетот за животна средина. Во 2002 година таа била четвртата жена што го добила Поларниот медал за исклучителен придонес во британските поларни истражувања. Таа моментално е канцеларка на Универзитетот во Лидс.
Образование Френсис се школувала во Средното училиштето за за девојки на Сајмон Лангтон во Кентербери, а дипломирала по геологија и докторирала на Универзитетот во Саутхемптон.
Кариера Френсис била студентка за истражување на Советот за истражување на природната средина по геологија/биологија на Универзитетот Саутхемптон од 1979 до 1982 година. Таа продолжила да работи како постдокторски соработник на Советот на колеџот Бедфорд, Лондон, до 1984 година. Френсис била назначена на позиција како палеоботаничар во Британското Антарктичко истражување (БАС), од 1984 до 1986 година.
Френсис била постдокторски истражувачки соработник со Лари Фрејкс на Универзитетот во Аделаида пет години. Во 1991 година ја прифатила позицијата како предавач на Катедрата за науки за Земјата на Универзитетот во Лидс, а унапредена била во виш предавач во 1996 година. Во 2002 година, била наградена со Поларен медал, со што станала четвртата жена во историјата што ја добила наградата.
Френсис била унапредена во професор по палеоклиматологија на Факултетот за Земја и животна средина и била директорка на Центарот за поларни науки на Универзитетот во Лидс, пред да стане деканка на Факултетот за животна средина во 2008 година. Таа била почесен професор на Универзитетот во Лидс. На 1 октомври 2013 година, Френсис ја презела функцијата директорка на Британското Антарктичко истражување, станувајќи првата жена директор на институцијата.
Главните интереси на Френсис биле палеоклиматологијата и палеоботаниката. Таа е специјализирана за проучување на фосилни растенија и нивна употреба како алатки за интерпретација на климата и информации за биолошката разновидност во минатото на пример, разбирање на минати климатски промени за време на периоди на стаклена градина и мраз. Нејзиното истражување го нагласува „Антарктичкиот парадокс“, дека иако Антарктикот е во голема мера негостопримлив сега, неговите изобилни растителни фосили укажуваат на драстично потопла клима во минатото. Френсис учествувала во повеќе од 16 експедиции на Арктикот и Антарктикот.
Френсис била опишана од страна на Геолошкото друштво на Лондон за време на доделувањето на нејзиниот медал дека игра „главна улога во обликувањето и насочувањето на науката за Земјата спроведена во поларните региони, преку нејзината широка служба во неверојатно широк опсег на национални и меѓународни политички комитети . Таа е, исто така, првата жена која претседавала со Оперативната работна група на Консултативни состаноци на Антарктичкиот договор, меѓународниот форум на нации кои се занимаваат со правни и оперативни прашања на Антарктикот.
Френсис имала голем број членства во национални и меѓународни научни тела. Таа е член на Извршниот одбор на Советот за истражување на природната средина на Обединетото Кралство (анг:NERC); член на Научната советодавна група на шведскиот секретаријат за поларни истражувања; Член на Извршниот комитет на Европскиот поларен одбор; и Делегат на ОК во меѓународниот научен комитет за истражување на Антарктикот.
Награди Придонесите на Френсис се признати со бројни награди. Најзначајно, таа била наградена со Поларен медал во 2002 година за исклучителен придонес во британското поларно истражување, претставен од Елизабета II, и била четвртата жена што некогаш ја добила наградата.
Таа добила почесен докторат на науки од Универзитетот во Лидс во 2014 година, како и почесен докторат на науки за животна средина од Универзитетот во Плимут, исто така во 2014 година. Истата година таа била прогласена за „Истражувач на науки“ меѓу 100 водечки научници од ОК од Научниот совет. Наградена е и со Медал од Геолошкото друштво на Лондон (2014); Претседателска награда на Палеонтолошкото друштво; Медал за служба на Антарктикот од Националната научна фондација на САД; и наградата за достигнување на работното место од списанието „eve“ на БиБиСи, спонзорирана од Нивеа.
Во новогодишните почести за 2017 година, Френсис била назначена за Дама командант на Редот на Свети Михаил и Свети Ѓорѓи (DCMG) за услуги за поларната наука и дипломатијата.
Во 2017 година, Френсис станала седмиот канцелар на Универзитетот во Лидс, наследувајќи го Мелвин Брег. Во декември 2020 година, Британското Антарктичко истражување именувало врв на островот Аделаида, Френсис Пик, по неа. Таа била избрана за член на Кралското друштво во 2021 година.
Наводи
Надворешни врски
Страница „луѓе“ од Британското Антарктичко истражување
Категорија:Членови на Кралското друштво Категорија:Родени во 1956 година Категорија:Живи луѓе Категорија:Истражувачи на Арктикот Категорија:Истражувачи на Антарктикот Категорија:Британско антарктичко истражување