Јан Мартел, (роден на 25 јуни 1963 година) е канадски автор кој го напишал романот Животот на Пи, добитник на Букеровата награда, меѓународен бестселер објавен на повеќе од 50 територии. Романот има продадено повеќе од 12 милиони примероци ширум светот и поминал повеќе од една година на листите на бестселери на Њујорк Тајмс и меѓу многу други најпродавани листи.The Globe and Mail Bestseller List 2002, The Globe and Mail, 2002. Retrieved 23 March 2016. Животот на Пи бил адаптиран за филм во режија на Анг Ли,Ang Lee wins best director Oscar for Life of Pi. The Guardian online. Retrieved 14 January 2015.Hiscock, John (19 December 2012). "Ang Lee, interview: how he filmed the unfilmable for Life of Pi". The Telegraph. Retrieved 19 January 2015. собрал четири Оскари вклучувајќи ја и најдобрата режијаBrooks, Xan (5 February 2013).Ang Lee wins best director Oscar for Life of Pi. The Guardian. Retrieved 1 April 2016. и добитник на наградата Златен глобус за најдобра оригинална музика.Mychael Danna Wins Best Soundtrack Oscar for Life of Pi. Classic fm online, 25 February 2013. Retrieved 1 April 2016.

Мартел е автор и на романите Високите планини на Португалија,Knopf Canada: The High Mountains of Portugal. Penguin Random House site. Retrieved 24 March 2016.Charles, Ron (21 January 2016).Yann Martel's 'The High Mountains of Portugal' is his best since 'Life of Pi'. The Washington Post, Book World. Retrieved 24 March 2016. Беатриче и Вергилиј,Barber, John. "Martel's post-modern Holocaust allegory fetches $3-million advance", The Globe and Mail, 6 April 2010.Woog, Adam. 'Beatrice and Virgil': Yann Martel's haunting fable of humans, animals and violence, The Seattle Times, 17 April 2010. Retrieved 21 January 2015.Wyndham, Susan. Books To Watch in 2010, The Sydney Morning Herald, 9 January 2010. Retrieved 21 January 2015. и Себе, збирката раскази Факти зад Хелсиншкиот Рокаматиос и збирка писма до премиерот на Канада 101 писмо до премиерот. Добитник е на голем број книжевни награди, вклучувајќи ја наградата Хју Мекленан за белетристика во 2001 годинаWinner of The Hugh MacLennan Prize for Fiction 2001. QWF Literary Database of Quebec English-Language Authors. Retrieved 14 January 2015.British Council, Yann Martel Biography. British Council, Literature. Retrieved 1 April 2016. и Азиската/тихоокеанската американска награда за литература во 2002 година.2001–2003 Asian Pacific American Awards for Literature . Cooperative Children's Book Centre, School of Education, University of Wisconsin-Madison. Retrieved 14 January 2015.

Мартел живее во Саскатун, Саскачеван, со писателката Алис Куиперс и нивните четири деца.Saskatoon Public Library, Collections Connections . Saskatoon Public Library site. Retrieved 30 December 2014.Black, Grant (27 May 2011). Alice Kuipers: "A Woman of Style and Substance". Chatelaine Magazine, Canada. Retrieved 21 July 2013.Life After Pi. Quill & Quire. Retrieved 25 March 2016. Неговиот мајчин јазик е францускиот, но пишува на англиски.Quoterature . Martel entry. Retrieved 14 January 2015.

Ран живот Мартел е роден во Саламанка, Шпанија, во 1963 година од француско-канаѓани Емил Мартел и Никол Перон кои студирале на Универзитетот во Саламанка. Неговата мајка била запишана на шпански студии додека неговиот татко работел на докторат на шпанскиот писател Мигел де Унамуно.Google Books, Twenty-first-century Canadian writers Семејството се преселило во Коимбра, Португалија, веднаш по неговото раѓање, потоа во Мадрид, Шпанија, потоа во Фербенкс, Алјаска и на крајот во Викторија, Британска Колумбија; неговиот татко предавал на универзитетите во Алјаска и Викторија.Émile Martel et Nicole Perron Martel . le-mot-juste-en-anglais.com. Retrieved 23 March 2016. Неговите родители се приклучиле на канадската служба за надворешни работи, и тој израснал во Сан Хозе, Костарика, Париз, Франција и Мадрид, Шпанија, со престој во Отава, Онтарио, помеѓу службите на неговите родители.L'Académie des lettres du Québec . L'Académie des lettres du Québec. Retrieved 23 March 2016.L'ÎLE, l'Infocentre littéraire des écrivains. L'ÎLE, l'Infocentre littéraire des écrivains. Retrieved 23 March 2016. Мартел ги завршил своите последни две години од средното училиште на Тринити колеџот во Порт Хоуп, Онтарио,Brown, Mick (1 June 2010). Yann Martel: in search of understanding. The Telegraph. Retrieved 14 January 2015.Notable Alumni. TCS Ontario. Retrieved 14 January 2015. и завршил додипломски студии по филозофија на Универзитетот Трент во Питерборо, Онтарио.

Кариера Делото на Мартел првпат се појави во печатена форма во 1988 година во „Малахат ривју“ со неговиот расказ „Господин Али и творецот на буриња“.The 50 Issues Project, Issue #84. The Malahat Review. Retrieved 23 March 2016. Малахат Ривју, исто така, во 1990 година го објави неговиот расказ Фактите зад хелсинките Рокаматиос, за кој ја доби Џурни наградата во 1991 година и која беше вклучена во Антологијата на наградата Пушкарт од 1991 до 1992 година."Brochure". The Malahat Review. Retrieved 23 March 2016. Во 1992 година, Малахат го објави својот расказ Времето кога го слушнав гудачкиот концерт на војникот Доналд Џ. Ранкин со една нескладна виолина, од американскиот композитор Џон Мортон, за кој освои златна награда од Националното списание.Encyclopedia.com: Yann Martel . Encyclopedia.com. Retrieved 23 March 2016. Културното списание Бордер Кросингс го објави неговиот расказ Индустриска величественост во 1993 година.Border Crossings: Issue 47. Border Crossings. Retrieved 23 March 2016. Истата година, една книжарница во Отава, каде што Мартел одржал читање, издала рачно изработено, ограничено издание на некои од неговите приказни, Седум приказни.worldcat.org: Seven Stories. WorldCat libraries. Retrieved 23 March 2016.

Мартел му припишува заслуга на Канадскиот совет за уметности што одигра клучна улога во поттикнувањето на неговата кариера, доделувајќи му грантови за пишување во 1991 и 1997 година. Во белешката на авторот за неговиот роман Животот на Пи, тој им се заблагодарил и напишал: „...Ако ние, граѓаните, не ги поддржуваме нашите уметници, тогаш ја жртвуваме нашата имагинација на олтарот на суровата реалност и завршуваме да не веруваме во ништо и да имаме безвредни соништа“.Canada Council for the Arts: Yann Martel . Canada Council for the Arts. Retrieved 23 March 2016.OK Novels: Excerpt, Life of Pi . OK Novels. Retrieved 23 March 2016.

Во 1993 година, Knopf Canada објавила збирка од четири раскази на Мартел. На првото објавување, колекцијата се појавила во Канада, ОК, Франција, Холандија, Италија и Германија.

Првиот роман на Мартел, Себе, бил објавен во 1996 година во Канада, Велика Британија, Холандија и Германија.Quill & Quire: Self, A Novel. Quill & Quire. Retrieved 23 March 2016.

Вториот роман на Мартел Животот на Пи, бил објавен на 11 септември 2001 година и бил награден со Букеровата награда во 2002 година, меѓу другите награди, и станал бестселер, поминувајќи 61 недела на листата на бестселери на Њујорк Тајмс. Мартел претходниот ден бил во Њујорк, а на 10-ти вечерта заминал во Торонто за да го објави својот роман следното утро.Rule, Matt (22 August 2013).Bozeman Daily Chronicle, Montana State University Survival Guide. Bozeman Daily Chronicle, Montana State University. Retrieved 25 January 2015. Тој делумно бил инспириран да напише приказна за споделување чамец за спасување со диво животно откако ја прочитал рецензијата за новелата Макс и мачките од бразилскиот автор Моацир Склиар во Њујорк тајмс бук ривју . Мартел добил одредени критики од бразилскиот печат бидејќи не се консултирал со Склиар. Мартел истакнал дека не можел да украде од дело што сè уште не го прочитал, и доброволно призна дека е под влијание на рецензијата на делото на Склиар од Њујорк Тајмс и му се заблагодари во белешката на авторот за Животот на Пи.Hemminger, Peter (13 March, 2106). The Poseurs Guide to Yann Martel. Calgary Herald. Retrieved 24 March 2016.Simas, Shed (12 July 2014). On Life of Pi, Plagiarism and the Media . Shed Simas. Retrieved 24 March 2016. Животот на Пи подоцна бил избран за изданието во 2003 година на натпреварот СиБиСи радио, Канада чита (анг:Canada Reads), каде што бил промовиран од авторката Ненси Ли.Life of Pi was defended by Nancy Lee on Canada Reads 2003. CBC (Canadian Broadcasting Corporation): Books. Retrieved 14 January 2015. Неговиот француски превод, Histoire de Pi, бил вклучен во дебитантската француска верзија на натпреварот Ле комбат де ливрес во 2004 година, застапен од пејачката Луиз Форестие.

Мартел бил гостин професор на Самуел Фишер на Институтот за компаративна книжевност, Слободниот универзитет во Берлин во 2002 година, каде што предавал курс насловен „Животното во литературата“.Tomas Venclova Is Latest Samuel Fischer Visiting Professor at Freie Universität Berlin. Freie Universität Berlin Presse. Retrieved 14 January 2015. Тој потоа поминал една година во Саскатун, Саскачеван, од септември 2003 година како резидентен писател на јавната библиотека Саскатун.Writers in Residence at Saskatoon Public Library, 1981–2013 . Saskatoon Public Library: Collections, Connections. Retrieved 14 January 2015. Мартел соработувал со Омар Даниел, резидентен композитор на Кралскиот конзерваториум за музика во Торонто, на парче за пијано, гудачки квартет и бас. Композицијата, You Are Where You Are, е заснована на текст напишан од Мартел, кој вклучува делови од разговори со мобилен телефон од обичен ден.ARC Premieres New Work in Europe . The Royal Conservatory, Canada, News Release, 28 October 2004. Retrieved 14 January 2015.ARC Ensemble: Recordings, Concert Excerpts. ARC Ensemble (Artists of The Royal Conservatory) Recordings. Retrieved 14 January 2015.

Од 2005 до 2007 година, Мартел беше визитинг научник на Универзитетот во Саскачеван.Yann Martel Appointed as a Visiting Scholar in English . University of Saskatchewan, College of Arts & Science, News & Events. Retrieved 1 April 2016.Will, Joanne (Summer 2008). Yann Martel: Life of Yann. Nuvo Magazine. Retrieved 1 April 2016.

Беатриче и Вергилиј, неговиот трет роман, излегол во 2010 година. Делото е алегориска слика за холокаустот, обидувајќи се да му пристапи на периодот не преку објективот на историското сведоштво, туку преку имагинативна синтеза.Multiple sources: Главните ликови во приказната се писател, таксидер и две плишани животни: црвен мајмун завивач и магаре.Malla, Pasha (9 April 2010)."Fiction, or is it?". The Globe & Mail, Canada, 9 April 2010. Retrieved 21 January 2015.

Од 2007 до 2011 година, Мартел водел книжевен клуб со тогашниот премиер на Канада, Стивен Харпер, испраќајќи му на премиерот по една книга на секои две недели во период од четири години, вкупно повеќе од сто романи, драми, збирки поезија, графички романи и книги за деца.Adams, James (9 June 2009). The Globe and Mail: Yann Martel hears from Harper('s team). The Globe and Mail. Retrieved 24 March 2016.Smith, Joanna (1 February 2011).Yann Martel shuts down Harper book club. The Star online. Retrieved 24 March 2016. Писмата биле објавени како книга во 2012 година, 101 писмо до премиерот.101 Letters to a Prime Minister: Yann Martel opens up his book club. ipolitics.com. Retrieved 24 March 2016. Полскиот магазин Хистмаг го навел како инспирација зад нивното подарување на десет книги на премиерот Доналд Туск, кои биле донирани од нивните издавачи и избрани од читателите на списанието. Туск реагирал многу позитивно.

Мартел бил поканет да биде член на Кралското друштво за литература во 2014 година.Royal Society of Literature, List Current Fellows . Royal Society of Literature, London, UK, 2016. Retrieved 24 March 2016. Тој бил член на Одборот на гувернери на Јавната библиотека Саскатун од 2010 до 2015 година.