Анадолците биле индоевропски народи кои живееле во Анадолија во денешна Турција, и кои зборувале анадолски јазици. Овие народи биле меѓу најстарите индоевропски етнолингвистички групи и едни од најархаичните, бидејќи Анадолците биле меѓу првите индоевропски племиња кои се одделиле од индоевропската прататковина, од каде потекнуваат индоевропските народи. Историја Потекло

Заедно со пра-тохарските племиња, кои мигрирале источно, Анадолските племиња се меѓу првите бранови на миграција на Индоевропејци од Евроазиската Степа. Тие пристигнале во Анадолија од север, или преку Балканот или преку Кавказ, во 3 милениум п.н.е., или директно од Кавказот, каде што претходно живееле, што е помалку веројатно. Оваа миграција не е документирана археолошки, и иако е познато дека користеле запрежни коли, миграцијата веројатно се случила пред Индоевропејците да ја користат кочијата за војна. Споредбата на хетитските земјоделски термини со оние на другите индоевропски подгрупи укажува на тоа дека Анадолците се отцепиле од другите Индоевропејци пред воспоставувањето на заедничка земјоделска номенклатура, што укажува на тоа дека тие влегле во Анадолија како кохезивна група преку заедничка рута.

Анадолските народи биле „натрапници“ во област во која локалното население веќе основало градови, воспоставило писмени бирократии и воспоставило кралства и култови кон палатата. Откако влегле во регионот, културата на локалното население, особено на Хатите, имала значително влијание врз нив, како јазично, политичко и религиозно. Според Кристофер И. Беквит, Анадолците пристигнале во Анадолија откако претходно биле најмени од Хатите да се борат против другите индоевропски групи кои вршеле инвазии.

Бронзено време

Најстарата јазична и историска атестација на Анадолските народи се споменува во асирските трговски текстови во 19 век п.н.е. во Канеш. Канеш во тоа време бил главен центар на мрежата на асирските трговци каде поминувала трговијата помеѓу Асирија и завојуваните анадолски кралства. Тоа секако ја зголемило моќта на анадолските народи кои го населувале градот.

Хетитите се најпознати од анадолските народи. Првично се нарекувале Нешити, по нивото седиште Канеш, кој во одреден момент го зазеле од Хатите, а потоа го зазеле и нивниот главен град Хатуша. Хетитскиот јазик постепено го заменил хатитскиот како доминантен јазик во Анадолија. Откако обединиле повеќе Хатитски кралства во Анадолија, Хетитите започале да основаат царство во 17 век п.н.е. Тие го ограбиле Вавилон, заземале асирски градови и се бореле со Египетското кралство. Нивното царство исчезнало со колапсот на доцното бронзено време во 12 век п.н.е. Бидејќи хетитскиот јазик бил јазикот на елитата, тој изумрел со пропаста на царството.

Друга анадолска група биле Лувијците, кои мигрирале во југозападна Анадолија во раното бронзено време. За разлика од Хетитите, лувискиот јазик нема заемки од хатитскиот, што укажува на тоа дека иницијално бил зборуван во западна Анадолија. Лувијците населувале голема област и нивниот јазик бил зборуван по колапсот на Хетитското Царство.

Најмалку позната анадолска група се палајските народи, кои го населувале регионот на Пала во северна Анадолија. Оваа област најверојатно претходно била населувана од Хати. Веројатно е дека палајските народи исчезнале со инвазијата на Каскијците во 15 век п.н.е.

Наводи Наводи

Извори

Категорија:Индоевропски народи