Улрих II или Улрих Цељски (16 февруари 1406 година9 ноември 1456 година), бил последниот кнежевски гроф на Цеље. Во времето на неговата смрт, тој бил генерал-капетан и де факто регент на Унгарија, бан (гувернер) на Славонија, Хрватска и Далмација и феудал на огромни области во денешна Словенија, Хрватска, Босна, Австрија и Словачка. Бил и претендент за босанскиот трон. Бил убиен од агенти на кланот Хуњади поради непознати околности, што ја втурнила Унгарија во немири кои биле решени една година подоцна со ненадејната смрт на кралот Ладислас постхумниот и избирањето на Матијас Корвин, синот на Јанош Хуњади и зетот на Улрих, за крал. Поседите на Улрих во Светото Римско Царство ги наследил императорот Фридрих III, додека неговиот имот во Унгарија бил вратен на круната.
Биографија Улрих II бил син на грофот Фридрих II од Цеље и неговата сопруга Елизабета, потомок на хрватскиот дом на Франкопан и внука на Франческо I да Карара, господар на Падова. Малку се знае за неговата младост. На 20 април 1434 година се тој оженил со Катарина Бранковиќ, ќерка на Ѓураѓ Бранковиќ, деспот на Србија и сестрата на Мара Бранковиќ.
Неговото влијание во работите на Кралството Унгарија и Светото Римско Царство набрзо го засенило влијанието на неговиот татко, со кого бил подигнат во Принц на Империјата од страна на императорот Сигизмунд од Луксембург во 1436 година. Ова довело до расправи со австриската куќа на Хабсбург, изнервирани дека нивната контрола врз Цеље (како Штаерски господари на Цеље) завршило, но сепак сојуз со хабсбуршкиот крал Алберт II од Германија го направил Улрих свој поручник во Бохемија за кратко време. По смртта на кралот Алберт во 1439 година, Улрих се зафатил со каузата на неговата вдовица Елизабета од Луксембург и претседавал со крунисувањето на нејзиниот доенче син Ладислав Постхумниот со Светата круна на Унгарија во 1440 година.
Следувала расправија со унгарското семејство Хуњади, огорчена од неуспешниот напад на Јанош Хуњади врз силите на Отоманската Империја во Битката кај Варна во 1444 година (во која Улрих останал неактивен) и одбивањето на Хуњади да го признае барањето на Улрих за Босна по смртта на кралот Твртко II (1443). Во 1446 година, Хуњади, сега регент на Унгарија, ги презел териториите на Цеље во Хрватска - Славонија сепак неговата моќ била скршена во Битка на Косово (1448), а грофот Улрих успеал да води успешна крстоносна војна, номинално во интерес на Хабсбург, во Унгарија (1450).
Во 1452 година, тој го принудил императорот Фридрих III да го предаде момчето крал Ладислав на негово чување, со што практично го направил владетел на Унгарија. Во 1454 година неговата моќ била зголемена со неговото наследување на огромното богатство на неговиот татко и по смртта на Јанош Хуњади при опсадата на Белград во 1456 година, тој бил именуван за генерал-капетан на Унгарија од Ладислав, функција која претходно ја имал неговиот ривал.
Триумфот на Улрих не траел, на 8 ноември тој влегол во тврдината на Белград со кралот Ладислав. Следниот ден бил убиен од агентите на Ласло, синот на Јанош Хуњади, од непознати причини. Со него умрела машката лоза на грофовите од Цеље. Погребан е во малцинската црква Света Богородица во Цеље. Евлогијата ја одржал познатиот хуманист реторичар и прелат Јохан Рот.
Имотот на Улрих го барале неговата вдовица Катерина, неговиот зет Матија Корвин - помладиот брат на Ласло Хуњади - како и грофот Јован од Горица и императорот Фредерик III од Австрија, кој ги надживеал своите ривали.
Високите амбиции на Улрих биле остро критикувани од Енеј Силвиј (подоцнежниот папа Пиј II ), иако неговите дела биле политички настроени, бидејќи тој служел како личен секретар на императорот Фридрих III во екот на неговиот конфликт со Улрих.
Од страната на неговата мајка, Улрих бил најблискиот преживеан машки потомок на Франческо I да Карара, господар на Падова. Сепак, не е познато дали тој некогаш поднел барање за наследството на Карара. Поседи Во времето на неговата смрт, Улрих имал околу 12 градови, 30 пазари и 125 замоци. Имал околу 20 замоци во Корушка, Крањска и Славонија, а останатите најмногу биле во Штаерска. Тој поседувал околу една третина од сите замоци во денешна Словенија во тоа време.
Некои од неговите најважни имоти се наведени подолу.
Замоци и тврдини
Замок Бела Печ (Војводство Крањска, сега во Италија) Чаковска тврдина (Кралство Унгарија, сега во Хрватска) Замок Цеље (Округот Цеље, сега во Словенија) Стариот град Ѓурѓевац (Славонија, сега во Хрватска) Замок Хартнајдштајн (Војводство Корушка, сега во Австрија) Хоенбург (Ортенбург, сега во Австрија) Замок Костел (Војводство Карњола, сега во Словенија) Замок Кршко (Ветерски марш, сега во Словенија) Замок Ландскрон (Каринтија, сега во Австрија) Лесковец замок (Ветерски марш, сега во Словенија) Замок Лимберг (Каринтија, сега во Австрија) Лобор (жупанија Загорје, сега во Хрватска) Замок Лож (Крањска, сега во Словенија) Медведград (Славонија, сега во Хрватска) Замок Метлика (Гранија Метлика, сега во Словенија) Замок Ортенбург (Ортенбург, сега во Австрија) Замок Ојстрица (округот Цеље, сега во Словенија) Замок Ортнек (Крањска, сега во Словенија) Бург Перхтолдсдорф (Австрија) Подреда (Штаерска, сега во Словенија) Замок Полхов Градец (Крањска, сега во Словенија) Замок Праград (Каринтија, сега во Австрија) Замок Самобор (Славонија, сега во Хрватска) Замок Скрад (Хрватска) Замок Словенска Бистрица (Штаерска, сега во Словенија) Смледник (Крањска, сега во Словенија) Замок Сомерег (округот Ортенбург, сега во Австрија) Замок Тракошчан (Округот Загорје, сега во Хрватска) Трсат (Хрватска) Замок Велики Табор (жупанија Загорје, сега во Хрватска) Замок Вајсенг (Каринтија, сега во Австрија) Замок Жовнек (Округот Цеље, сега во Словенија) Жужемберк (Ветерски марш, сега во Словенија)
Градови и населени места
Бакар (Кралство Хрватска) Бардејов (Кралство Унгарија, сега во Словачка) Бужим (Славонија, Кралство Унгарија, сега во Босна ) Цеље (Округот Цеље, сега во Словенија) Чаковец (Унгарија, сега во Хрватска) Чрномељ ( Метлика, сега во Словенија) Дравоград ( Војводство Корушка, сега во Словенија) Ѓурѓевац (Славонија, сега во Хрватска) Горњи Град (Округот Цеље, сега во Словенија) Градец (Славонија, сега дел од Загреб, Хрватска) Јесенице (Крањска, сега во Словенија) Кочевје (Војводство Карњола, сега во Словенија) Копривница (Славонија, сега во Хрватска) Кошице (Унгарија, сега во Словачка) Крапина (Славонија, Загорска жупанија, сега во Хрватска) Кршко (Виндичен марш, сега во Словенија) Крупа (Кралство Хрватска, сега во Босна ) Лашко (Војводство Штаерска, сега во Словенија) Лепоглава (Загорска област, сега во Хрватска) Левоча (Горна Унгарија, сега во Словачка) Лурнфелд (округот Ортенбург, сега во Австрија) Метлика (Метлика, сега во Словенија) Милштат (округот Ортенбург, сега во Австрија) Обердраубург (Каринтија, сега во Австрија) Патернион (округот Ортенбург, сега во Австрија) Поважска Бистрица (Горна Унгарија, сега во Словачка) Радовљица (Крањска, сега во Словенија) Рибница (Крањска, сега во Словенија) Рогатец (Штаерска, сега во Словенија) Самобор (Славонија, сега во Хрватска) Словенска Бистрица (Штаерска, сега во Словенија) Спитал (Каринтија, сега во Австрија) Стеничњак (Славонија, сега во Хрватска) Шоштањ (округот Цеље, сега во Словенија) Тренчин (Горна Унгарија, сега во Словачка Вараждин (Славонија, Загорска жупанија, сега во Хрватска) Врбовец (Славонија, сега во Хрватска) Вузеница (Штаерска, сега во Словенија) Жалец (Округот Цеље, сега во Словенија)
Брак и деца На 20 април 1434 година, Улрих се оженил со принцезата Катарина Бранковиќ од Србија. Таа била ќерка на деспотот Ѓураѓ Бранковиќ од Србија. Преку овој брак, Улрих станал зет на османлискиот султан Мурат II. Улрих и Катарина имале пет деца, од кои сите починале пред нивните родители:
Герман IV од Цеље (1439 г1452) Георг ( 1445) Алберт († 1448) Катерина (14411441),близначка на Елизабета Елизабета од Цеље (14411455),близначка на Катерина, прва сопруга на Матија Корвин од Унгарија
Категорија:Банови на Хрватска Категорија:Починати во 1456 година Категорија:Родени во 1406 година Категорија:Цељски грофови