Иван Вурник (роден на во – починал на во ) — словенечки архитект кој помогна во основањето на Љубљанската школа за архитектура. Неговиот ране стил во 1920-те е поврзан со барањето на словенечки „Национален стил“, инспириран од словенечкото народно уметничко творештво и архитектурата на Виенската сеција (тип на арт нуво). По прифаќањето на функционалистичкиот пристап во 1930-те години, Вурник се натпреварувал со посконзервативниот пристап на Плечник. Кооперативната деловна банка, дизајнирана од Вурник и неговата сопруга Хелена Котлер Вурник која ја дизајнирала декоративната фасада во боите на словенечката триколора, била наречена најубавата зграда во Љубљана. Вурник исто така изработил бројни урбани планови, меѓу кои плановите за Блед (1930), Крањ (1933–1937) и Љубљана (1935).
Живот Тој е роден во занаетчиско семејство во градот Радовљица, Горењска, Австроунгарската империја, денешна Словенија. Татко му бил прилично богат каменичар и Иван бил испратен на училиште прво во Крањ, а потоа во Љубљана .
Вурник дипломирал со највисоки почести (summa cum laude) во 1912 година на Виенскиот технички универзитет. Запишал студии во 1907 година и студирал под менторство на архитектот Карл Мајредер. Во Виена бил под влијание на австрискиот стил на Арт Нуво, посебно од работата на словенечкиот архитект Макс Фабиани, со кого бил во пријателски односи цел живот. Вурник добил стипендија и патувал во Италија за да ја изучува италијанската архитектура. Во 1913 година се оженил за виенската уметница Хелена Вурник, родена Котлер.
Работа Во октомври 1912 година, Вурник бил вработен кај Лудвиг Бауман . Тој ја обновил внатрешноста на парохиската црква во Блед во истата година и во 1913-1915 година, епископската капела во Трст.
Пребарувањето на Вурник за словенечкиот "Национален стил" започна по Првата светска војна, кога се врати во својата родна земја заедно со неговата жена. Стилот најдобро се прикажува со зградата на Кооперативната бизнис банка од 1921 година. Зградата, која се смета за најубава зграда во Љубљана, е дизајнирана од Вурник, додека украсната фасада, која ги користи "националните бои" на словенечкото трибојно знаме, всушност е создадена од Хелена Вурник.
Во крајот на 1920-тите години се посветил на чисто функционалистичката архитектура и го дизајнирал седиштето на словенечкото движење Сокол, познато како Сокол Хала или Табор Хала, поради неговата локација во квартот Табор во Љубљана, како и две многу слични структури, една во Голник и друга, уништена за време на Втората светска војна, во Крањ. Тој ја отфрлил потрагата по "национален стил".
Во 1919 година, Вурник успеал да основана катедра за архитектура при Техничкиот факултет на Универзитетот во Љубљана. По неговото поканување, големиот словенечки архитект Јоже Плечник станал еден од основачите на факултетот.
Сепак, се развила ривалска врска помеѓу двата. Вурник сметал дека влијанието на Плечник во конзервативните кругови на локалната словенечка политика било тоа што го спречило да ги реализира своите пофункционалистички проекти. Другата причина за антагонизмот помеѓу двата архитекти можеби потекнува од нивната различна политичка идеологија, бидејќи Плечник бил конзервативен и горлив римокатолик, додека Вурник (иако исто така религиозен) припаѓал на словенечката прогресивна и национално-либерална традиција.
По 1925 година, своето време најмногу го посветил на наставата. Тој продолжил да црта архитектонски и урбанистички проекти до неговата смрт, но речиси сите останале на хартија. Меѓу малкуте реализирани проекти од овој втор период, најпознати се можеби летниот базен во Радовљица и единствениот хотел на Радовљица, Грајски двор. Помалку познато, но сепак значајно дело од овој период е збир на семејни куќи за индустриски работници во Марибор, кои целосно ја прикажуваат новата визија на Вурник за едноставен, аскетски и чисто утилитарен стил.
Во 1965 година, Вурник го реновирал словенечкото национално католичко светилиште во Брежје, со што накратко се вратил на „националниот стил“ што го напуштил претходно во својата кариера. Награди
Во 1961 година, на Вурник му била доделена наградата Пехтл во Виена Во 1966 година, на Вурник му била доделена наградата Прешерен во Љубљана
Во медиумите Во 2013 година, словенечката национална телевизија емитувала филм, во режија на Алма Лапајне, за животната приказна на брачниот пар Вурник. Наводи
Категорија:Добитници на Прешерновата награда Категорија:Починати во 1971 година Категорија:Родени во 1884 година Категорија:Словенечки архитекти