мини| Замокот Козјак 1689 година Замокот Козјак е руиниран замок од 13 век на карпест рид над селото Долење Селце во близина на градот Добрнич, дел од општината Требње во Долењска, Словенија .

Историја Изграден по 1250 година, самата тврдина првпат била спомната дури во 1332 година (на латински) како каструм Козјак, иако историчарот Јохан Вајхард фон Валвасор забележува дека витезот Улрик од Косиец веќе бил сопственик на тврдината во 1274 година. Првично, подрачјето било дел од господарството на Шумберк; по изградбата на тврдината од страна на Грофовите од Гориција, таа станала дом на витезите од Косиец и околу неа било формирано одделно господарство Козјак. По смртта на Улрик од Косиец во 1317 година, Ортолф од Косиец станал сопственик на тврдината до 1329 година. Последниот домашен господар на Козјак бил - според Валвасор - Луис од Косиец, кој бил заробен од Турците во 1475 година. Иако неговото семејство го откупило по една година за сума од 2000 гулдени, тој починал кратко по враќањето, наводно отруен од неговите заробувачи.

По изумирањето на семејството, замокот бил наследен од роднините на Косиец, семејството Саур. Првиот познат сопственик на ова семејство бил Панкратус Саур, сопственик помеѓу 1540 и 1550 година, а потоа неговиот син Георг Саур помеѓу 1555 и 1556 година, Јост Саур во 1576 година, Јост и Георг Саур во 1588 година и Јохан Луис Саур помеѓу 1594 и 1599 година. По управувањето на последниот Саур, Франц, замокот во 1611 година го купил неговиот зет Јохан Фредерик, благородникот Рајбер, кој во 1619 година му го предал на својот брат Јохан Луис. Околу 1689 година, замокот бил купен од принцот Франц Фердинанд Ауерсперг, кој го споил неговиот посед со Шумберк. Замокот бил делумно напуштен на крајот на 17-тиот век, при што ненаселените делови се распаѓале; веројатно е дека остатокот не бил целосно напуштен до почетокот на 19-тиот век. По Втората светска војна, Иван Комељ го опишал само како „целосно обраснато купче камења“.

Денес, само неколку надворешни ѕидови и централна зграда опстојуваат прилично непроменети, иако основниот план на подот, вклучувајќи ги остатоците од просториите и темелите на кулите, останува јасно видлив.

Архитектура Првиот познат приказ на замокот е офорт во „Славата на Војводството Крањска“ од Валвасор од 1689 година, кој го прикажува како двокатна зграда со правоаголен распоред и со значителна екстензија на јужната страна. На источната страна има истакната платформа на подигнати купови. Замокот бил опкружен со надворешни ѕидини утврдени со три кули.

Во литературата Замокот Козјак е главен амбиент на книгата Јуриј Козјак од словенечкиот писател Јосип Јурчич, која вклучува описи на животот во средновековниот замок и неговата околина за време на ерата на османлиските упади.

Литература

Johann Weikhard von Valvasor, Die Ehre deß Hertzogthums Crain, кн. 11, стр. 315. Мајда Смоле, Грашчине на некдањем Крањскем, стр. 237 Иван Стопар, Грајске ставбе в осредни Словенија, кн. 2: Долењска, 3 дел. : Порече Теменице во Мирне - Вихарник, Љубљана, 2002 г.

Категорија:Општина Требње