Дармштатиум (110 Ds) — вештачки елемент и затоа не може да се даде стандардна атомска тежина. Како и сите вештачки елементи, нема стабилни изотопи. Првиот изотоп кој бил синтетизиран бил 269Ds во 1994 година. Постојат 11 познати радиоизотопи од 267Ds до 281Ds (со многу празнини) и 2 или 3 познати изомери. Најдолговечниот изотоп е 281Ds со полураспад од 14 секунди. Сепак, непотврдените 282Ds може да имаат уште подолг полураспад од 67 секунди.

Список на изотопи

|-id=Darmstadtium-267 | 267DsНепотврден изотоп | style="text-align:right" | 110 | style="text-align:right" | 157 | 267.14373(22)# | 10(8) μs[] | α | 263Hs | 3/2+# |-id=Darmstadtium-269 | 269Ds | style="text-align:right" | 110 | style="text-align:right" | 159 | 269.14475(3) | 230(110) μs[] | α | 265Hs | |-id=Darmstadtium-270 | 270Ds | style="text-align:right" | 110 | style="text-align:right" | 160 | 270.14459(4) | | α | 266Hs | 0+ |-id=Darmstadtium-270m | rowspan=2 style="text-indent:1em" | 270mDs | rowspan=2 colspan="3" style="text-indent:2em" | 1390(60) keV | rowspan=2|[] | α (70%) | 266Hs | rowspan=2|10−# |- | ИП (30%) | 270Ds |-id=Darmstadtium-271 | rowspan=2|271Ds | rowspan=2 style="text-align:right" | 110 | rowspan=2 style="text-align:right" | 161 | rowspan=2|271.14595(10)# | rowspan=2|144(53) ms |SF (75%) |(различен) |rowspan=2| |- | α (25%) | 267Hs |-id=Darmstadtium-271m | style="text-indent:1em" | 271mDsРедоследот на основната состојба и изомерот е неизвесен. | colspan="3" style="text-indent:2em" | 68(27) keV | 1.7(4) ms[] | α | 267Hs | |-id=Darmstadtium-273 | 273Ds | style="text-align:right" | 110 | style="text-align:right" | 163 | 273.14846(15)# | 240(100) μs[] | α | 269Hs | |-id=Darmstadtium-273m | style="text-indent:1em" | 273mDs | colspan="3" style="text-indent:2em" | 198(20) keV | 120 ms | α | 269Hs | |-id=Darmstadtium-275 |275Ds | style="text-align:right" | 110 | style="text-align:right" | 165 |275.15209(37)# | |α |271Hs | 3/2# |-id=Darmstadtium-276 | rowspan=2|276Ds | rowspan=2 style="text-align:right" | 110 | rowspan=2 style="text-align:right" | 166 | rowspan=2|276.15302(59)# | rowspan=2| | SF (57%) | (различен) | rowspan=2|0+ |- | α (43%) | 272Hs |-id=Darmstadtium-277 | 277DsНе е директно синтетизиран, се јавува како распаден производ на 285Fl | style="text-align:right" | 110 | style="text-align:right" | 167 | 277.15576(42)# | [] | α | 273Hs | |-id=Darmstadtium-279 | rowspan=2|279DsНе е директно синтетизиран, се јавува како распаден производ на 283Cn | rowspan=2 style="text-align:right" | 110 | rowspan=2 style="text-align:right" | 169 | rowspan=2|279.15998(65)# | rowspan=2| | СЦ (87%) | (различен) | rowspan=2| |- | α (13%) | 275Hs |-id=Darmstadtium-280 | 280DsНе е директно синтетизиран, се јавува како распаден производ на 288Fl | style="text-align:right" | 110 | style="text-align:right" | 170 | 280.16138(80)# | | СЦ | (различен) | 0+ |-id=Darmstadtium-281 | rowspan=2|281DsНе е директно синтетизиран, се јавува како распаден производ на 289Fl | rowspan=2 style="text-align:right" | 110 | rowspan=2 style="text-align:right" | 171 | rowspan=2|281.16455(53)# | rowspan=2|14(3) s | СЦ (90%) | (различен) | rowspan=2| |- | α (10%) | 277Hs |-id=Darmstadtium-281m | style="text-indent:1em" | 281mDsНе е директно синтетизиран, се јавува како распаден производ на 293Lv, unconfirmed | colspan="3" style="text-indent:2em" | 80(240)# keV | 0.9(7) ms[] | α | 277Hs | |-id=Darmstadtium-282 | 282DsНе е директно синтетизиран, се јавува како распаден производ на 290Fl, unconfirmed |style="text-align:right" | 110 |style="text-align:right" | 172 |282.16617(32)# | 4.2(33) min[] | α | 278Hs |0+

Изотопи и јадрени својства

Нуклеосинтеза Супертешките елементи како што е дармаштатиумот се произведуваат со бомбардирање на полесни елементи во забрзувачите на честички кои предизвикуваат јадрено соединување. Со оглед на тоа што повеќето од изотопите на дармаштатиумот може да се синтетизираат директно на овој начин, некои потешки се забележани само како производи на распаѓање на елементи со поголем атомски број.

Во зависност од вклучените енергии, првите се делат на „топли“ и „ладни“. Во реакциите на топло соединување, многу лесни проектили со висока енергија се забрзуваат кон многу тешки цели (актиноиди), предизвикувајќи сложени јадра при висока енергија на возбудување (~ 40-50 MeV ) што може или да цепење или да испари неколку (3 до 5) неутрони. Во реакциите на ладно соединување, произведените споени јадра имаат релативно ниска енергија на возбудување (~ 10-20 MeV), што ја намалува веројатноста овие производи да подлежат на реакции на цепење. Како што споените јадра се ладат до основната состојба, тие бараат емисија на само еден или два неутрони, и на тој начин овозможува генерирање на повеќе производи богати со неутрони. Вториот е различен концепт од оној каде што се тврди дека јадреното соединување се постигнува во услови на собна температура.

Табелата подолу содржи различни комбинации на цели и проектили кои би можеле да се користат за да се формираат сложени јадра со Z = 110.

Ладно соединување Пред првата успешна синтеза на дармаштатиумот во 1994 година од страна на тимот на Центарот за истражување на тешки јони (ЦИТЈ), научниците од ЦИТЈ исто така направиле обид да синтетизираат дармаштатиум со бомбардирање на олово-208 со никел-64 во 1985 година. Не биле идентификувани атоми на дармаштатиум. По надградбата на нивните капацитети, тимот на ЦИТЈ успешно открил 9 атоми од 271Ds во два циклуса на нивниот експеримент за откривање во 1994 година. Оваа реакција била успешно повторена во 2000 година од ЦИТЈ (4 атоми), во 2000 и 2004 од Националната лабораторија Лоренс Беркли (НЛЛБ) (вкупно 9 атоми) и во 2002 година од РИКЕН (14 атоми). Тимот на ЦИТЈ ја проучувал аналогната реакција со никел-62 наместо со никел-64 во 1994 година како дел од нивниот експеримент за откривање. Откриени се три атоми од 269Ds. Бил измерен четвртиот синџир на распаѓање, но потоа бил повлечен.

Покрај официјалните реакции на откритието, во октомври-ноември 2000 година, тимот на Центарот за истражување на тешки јони (ЦИТЈ), исто така, ја проучувал аналогната реакција користејќи цел на олово-207 со цел да го синтетизира новиот изотоп 270Ds. Тие успеале да синтетизираат осум атоми од 270Ds, кои се однесуваат на изомер на основна состојба, 270Ds и метастабилна состојба со висок спин, 270mDs.

Во 1986 година, тим од Заедничкиот институт за јадрени истражувања (ЗИЈИИ) во Дубна, Русија, ја проучувал реакцијата:

Bi + Co → Ds + n

Тие не биле во можност да откријат никакви атоми на дармстадиум. Во 1995 година, тимот на Националната лабораторија Лоренс Беркли (НЛЛБ) објавил дека успеале да детектираат еден атом од 267Ds користејќи ја оваа реакција. Сепак, неколку распаѓања не биле измерени и потребни се дополнителни истражувања за да се потврди ова откритие.

Топло соединување Во доцните 1980-ти, тимот на Центарот за истражување на тешки јони (ЦИТЈ) се обидел да го синтетизира елементот 110 со бомбардирање на цел составена од различни изотопи на ураниум - 233U, 235U и 238U - преку забрзани јони на аргон -40. Не биле откриени атоми; бил пријавен ограничувачки пресек од 21 pb.

Во септември 1994 година, тимот во Дубна открил еден атом од 273Ds со бомбардирање на целта на плутониум-244 со забрзани јони на сулфур -34.

Експериментите биле направени во 2004 година во Флеровата Лабораторија за јадрени реакции (ФЛЈР) во Дубна, проучувајќи ги карактеристиките на цепење на соединетото јадро 280Ds, произведено во реакцијата:

Th + Ca → Ds* → цепење

Резултатот открил како сложените јадра како што е оваа цепење претежно со исфрлање на волшебен број и двојно волшебни јадра како 132Sn (Z = 50, N = 82). Не биле добиени атоми на дармштатиум. Сложеното јадро е лабава комбинација на нуклеони кои сè уште не се наредени во јадрени обвивки. Тој нема внатрешна структура и се држи заедно само со силите на судир помеѓу јадрата на целта и проектилот. Се проценува дека бара околу 10−14 s за нуклеоните да се распоредат во јадрени обвивки, во тој момент сложеното јадро станува нуклеид, а овој број се користи од Меѓународниот сојуз за чиста и применета хемија како минимален полураспад што треба да го има тврдениот изотоп за да биде препознаен како откриен.

Реакцијата 232Th+48 Ca била повторно обид за Флеровата Лабораторија за јадрени реакции (ФЛЈР) во 2022 година; било предвидено дека реакцијата индуцирана од 48Ca што води до елементот 110 ќе има помал принос од оние што водат до полесни или потешки елементи. Пријавени се седум атоми од 276Ds, со животниот век кој се движи помеѓу и ; четири распаднати со спонтано цепење и три распаднати преку двоен алфа-процес до 272Hs и спонтано расцепување 268Sg. Максималниот пријавен пресек за производство на 276Ds било околу 0,7 pb и била постигната граница на чувствителност по ред пониска. Овој пријавен пресек е помал од оној на сите реакции кои користат 48Ca како проектил, со исклучок на 249Cf + 48Ca, и дополнително го поддржува постоењето на волшебни броеви во Z = 108, N = 162 и Z = 114, N = 184. Во 2023 година, тимот на Заедничкиот институт за јадрени истражувања ја повторил оваа реакција со поголема енергија на зракот и исто така пронајдел 275Ds. Тие имаат намера дополнително да ја проучат реакцијата за пребарување на 274Ds. ФЛЈР исто така успешно синтетизирала 273Ds во реакцијата 238 U+ 40Ar.

Распаден производ +Список на изотопи на дармштатиум забележани со распаѓање Остатоци од испарување Набљудуван изотоп на дармштатиум 277 Cn 273 Ds 285 Fl, 281 Cn 277 Ds 291 Lv, 287 Fl, 283 Cn 279 Ds 288 Fl, 284 Cn 280 Ds 288 Mc, 284 Nh, 280 Rg ? 280 Ds ? 293 Lv, 289 Fl, 285 Cn 281 Ds 290 Fl, 286 Cn ? 282 Ds ? Дармштатиумот е забележан како распаден производ на копернициум. Копернициумот моментално има седум познати изотопи, од кои пет се покажаче дека имаат алфа-распад во дармаштатиум, со масовни броеви 273, 277 и 279-281. До денес, сите овие 273D се произведени единствено со распаѓање на копернициум. Родителските јадра на копернициум можат самите да бидат распадни производи на флеровиум или ливермориум. Дармштатиумот, исто така, може да е произведен во распаѓањето на електронски зафат на јадрата на ренген, кои и самите се ќерки на нихониум и московиум. На пример, во 2004 година, тимот на Дубна ( ЗИЈИ) го идентификувал дармштатиум-281 како распаден производ на ливермориумпреку алфа секвенца на распаѓање:Oganessian, Y. T.; Utyonkov, V.; Lobanov, Y.; Abdullin, F.; Polyakov, A.; Shirokovsky, I.; Tsyganov, Y.; Gulbekian, G.; Bogomolov, S.; Gikal, B.; et al. (2004).

→ + → + → +

Повлечени изотопи

280Ds

Првата синтеза на елементот 114 резултирала со два атома доделени на 288Fl, распаѓајќи на 280Ds, кои претрпеле спонтано цепење. Доделувањето подоцна било променето на 289Fl и изотопот на дармштатиумот на 281Ds. Оттука, 280Ds останале непознати до 2016 година, кога било населено со досега непознатото алфа распаѓање од 284Cn (порано, за тоа јадро било познато само дека претрпело спонтано цепење). Откривањето на 280D во овој синџир на распаѓање било потврдено во 2021 година; се подложува на спонтано цепење со полураспад од 360 μs.

277Ds

Во тврдената синтеза на 293Og во 1999 година, изотопот 277Ds бил идентификуван како распаѓање за 10,18 MeV алфа емисија со полураспад од 3,0 ms. Ова тврдење било повлечено во 2001 година. Овој изотоп конечно бил создаден во 2010 година и неговите податоци за распаѓање ја поддржале изработката на претходните податоци.

273mDs

Во синтезата на 277Cn во 1996 година од страна на Центарот за истражување на тешки јони (ЦИТЈ) (види копернициум), еден синџир на распаѓање продолжил преку 273Ds, кој се распаѓал со емисија од 9,73 MeV алфа честичка со животен век од 170 ms. Ова би било доделено на изомерно ниво. Овој податок не може да се потврди и затоа овој изотоп моментално е непознат или непотврден.

272Ds