Национален парк Јаначага-Хемилен — заштитено подрачје кое се наоѓа во регионот Паско, Перу. Зачувува дел од дождовните шуми и Планински екваторски шуми во централно Перу.
Паркот е засолниште за дивиот свет од плеистоценот, време кога имало сериозни климатски промени, што е потврдено од разновидноста на флората и фауната што се наоѓаат таму.
Национален парк Јаначага-Хемилен се протега над планинскиот венец Јаначага. Доминантниот пејзаж се состои од планини покриени со шума, испресечени со длабоки кањони. Генерално, неговиот терен е многу суров, со карпести падини покриени со шуми со стрмни падини и на источната и на западната страна од реката Палказу. Неговата надморска височина варира од 460 до 3.643 метри надморска височина.
Оваа географска карактеристика, во комбинација со разновидната клима, создава голема разновидност на еколошки формации во релативно мала географска област, што резултира со значителна биолошка разновидност.
Од перспектива на културната разновидност, населението кое е населено во тампон-зоната на националниот парк може да се подели на три главни човечки групи: домородниот народ Јанеша, доселеници со европско потекло (особено германски) и андски имигранти од централните висорамнини на земјата. Народот Јанеша се наоѓа на источната страна од планинскиот масив Јаначага, во сливот Палказу, додека другите две групи се главно лоцирани на западната страна од истиот планински масив, во долината Оксапампа - Позузо.
Цел Целта на паркот е да се зачуваат горните делови од сливовите на притоките на реките Палказу, Уанкабамба и Позузо, како и природните области што ги користеле предците на домородните заедници Јанеша или Амуеша населени во регионот.
Екологија Разновидноста на фауната на Националниот парк Јаначага-Хемилен е одредена од неговото разновидно андско-патагонско, пунско и амазонско потекло, почнувајќи од низински до планински дождовни шуми. Областа зачувува значајни популации на автохтона фауна, особено мали и средни животни. Паркот претставува широк спектар на видови птици, со пријавено постоење на 527 различни видови.
Плеистоценско засолниште Областа што ја зафаќа Национален парк Јаначага-Хемилен се смета за „плеистоценско засолниште“ (слично на глацијално засолниште), што значи дека содржи реликтни шуми како резултат на географска изолација. Во релативно неодамнешниот геолошки период кој траел неколку стотици илјади години, повеќето од областите што сега се покриени со амазонски шуми биле окупирани од тревни екосистеми поради сериозни климатски промени. Теоријата за плеистоценски засолништа објаснува зошто некои амазонски шуми покажуваат многу висока биолошка разновидност, бидејќи овие засолништа овозможиле опстанок и развој на бројни видови.
Флора Шумите ја зафаќаат речиси целата област, освен високопланинските тревни површини. Растителни видови кои се наоѓаат во областа вклучуваат: Retrophyllum rospigliosii, Oenocarpus bataua, Podocarpus oleifolius, Euterpe precatoria, Мирислива цедрела, Juglans neotropica, Clarisia racemosa, Phytelephas macrocarpa, Weinmanniap, Calycophyllum spruceanum, Gynerium sagittatum итн.
Фауна Цицачи што се среќаваат во паркот вклучуваат: капибара, јагуар, пума, белоопашест елен, очилна мечка, јагуарунди, оцелот, низинска пака, северно пуду, обичен волнест мајмун итн. Авифауната ја сочинува групата со најголем број пријавени видови, со 527 вида. Од нив се издвојуваат туканот (Ramphastos ambiguus), карпестиот петел или тунки (Rupicola peruviana) и планинските гуани.
Репрезентативни влекачи, кувијеов џуџест кајман, очилен кајман и водоземци како жабата Ctenophryne barbatula, се познати само од Националниот парк Јаначага-Хемилен.
Наводи
Надворешни врски
Профил на protectedplanet.net Категорија:Координати на Википодатоците Категорија:МСЗП-Категорија II Категорија:Национални паркови во Перу