Хуан Мануел Пуиг Деледоне (28 декември 1932 година - 22 јули 1990 година), попознат како „Мануел Пуиг“, бил аргентински автор . Меѓу неговите најпознати романи се „Предавството на Рита Хејворт (Предаден од Рита Хејворт, 1968), „Бокитас Пинтурас (Танго со скршено срце, 1969) и „Бакнеж на жената пајак“ (Бакнеж на жената пајак, 1976) кој беше адаптиран во филмот , во режија на аргентинско-бразилскиот режисер Хектор Бабенко; и мјузикл на Бродвеј во 1993 година.Manuel-Puig

Ран живот, образование и рана кариера Пуиг е роден во Генерал Вилегас, покраина Буенос Аирес. Бидејќи во Генерал Вилегас немало средно училиште, неговите родители го испратиле во Буенос Аирес во 1946 година. Пуиг посетувал колеџ во Вила Сармиенто (округ Морон). Тогаш почнал систематски да чита, почнувајќи со збирка текстови од добитници на Нобелова награда. Еден соученик по име Хорасио, во чиј дом Пуиг изнајмил стан кога првпат се преселил во Градот Буенос Аирес го запознал со дела од психоанализата. Првиот роман што го прочитав беше „Пасторалната симфонија“ од Андре Жид; Тој ги читал и Херман Хесе, Олдос Хаксли, Жан-Пол Сартр и Томас Ман.

Орасио го запознал и Пуиг со европското кино. Откако го гледал „Кеј на Орфеврите“ (1947), тој решил дека сака да биде филмски режисер.За да се подготви за својата избрана кариера, научил италијански, француски и германски, кои се сметале за „ јазици на новиот филмски бран“. Во 1950 година, се запишал на Универзитетот во Буенос Аирес Факултетот за архитектура, но посетувал часови само шест месеци. Во 1951 година, Пуиг се префрлил на Факултет за филозофија. Кога дипломирал, веќе работел во филмот како архивар и уредник во Буенос Аирес, а подоцна и во Италија, откако добил стипендија од Италијанскиот институт во Буенос Аирес. Сепак, светот на филмот и ѕвездите што го плениле во детството сега го разочарале; исклучоци биле Мерилин Монро и Глорија Свансон.

Писателскарска кариера Во 1960-тите, Мануел Пуиг се вратил во Буенос Аирес, каде што го напишал својот прв голем роман, „Предаден од Рита Хејворт“. Бидејќи имал левичарски политички тенденции, Пуиг се преселил во Мексико во 1973 година, каде што ги напишал своите подоцнежни дела (вклучувајќи го и „Бакнежот на жената пајак“).

Голем дел од делото на Пуиг може да се смета за поп-арт. Можеби поради неговата работа во филмот и телевизијата, Пуиг успеал да создаде стил на пишување кој вклучувал елементи од овие медиуми, како што се монтажа и употребата на повеќе гледни точки. Тој, исто така, многу ја користел популарната култура (на пример, сапуница) во своите дела. Во латиноамериканските литературни истории, тој е претставен како писател кој припаѓа на школите Постбум и Постмодернизам.

Починал од акутен миокарден инфаркт (срцев удар) во Мексико.

Творештво Критичари го поделиле делото на Пуиг во две групи: неговите рани романи, кои „привлекоа огромна публика“ втемелени врз на масовната култура“; и неговите подоцнежни дела, кои „ја изгубил својата популарна привлечност“ бидејќи сведочат за „депресивна, дури и непријатна, визија за животот, ббез елементите на масовните медиуми “.Manuel-Puig

Список на дела

Романи 1968: Предавството на Рита Хејворт Предадена од Рита Хејворт, Преведувач Сузан Џил Левин, Dalkey Archive Press, 2009, 1969: Насликани усти; Сеикс Барал, 2004, Танго со скршено срце 1973: Аферата во Буенос Аирес (Аферата во Буенос Аирес) 1976: Бакнеж на жената пајак; Хозе Амикола, Хорхе Панеси, уредници, Фонд за економија на културата, 2002, Бакнеж на жената пајак, препечатено од Random House, Inc., 1991, 1979: Пубис Ангеликал Сеикс Барал, 1979, 1980: Вечно проклетство врз читателот на овие страници1982: Крв на возвратена љубов Љубов]]) 1988: Паѓа тропска ноќ (Паѓа тропска ноќ)

Драми и сценарија

Под плашт од ѕвезди: Претстава во два чина, Lumen Books, 1985, 1983: Бакнеж на жената пајак (Бакнеж на жената пајак) 1985: Лицето на негативецот 1985: Спомени на Тихуана 1991: Вивалди: Сценарио (во Преглед на современа фикција бр. 3) 1997: Мистеријата на букетот од рози (1987) (Мистеријата на букетот од рози) 1997: Парчето; Гардел, мемоари“

Наводи

Надворешни врски

A Conversation with Manuel Puig (Interview took place during a weekend in September 1979, after Puig was part of a Congress of Hispanic-American Writers in Medellin, Colombia.)Manuel Puig: Una aproximación biográfica''. Eine Multimedia-Biographie auf CD-ROM. Buenos Aires 2008. Manuel Puig Corral recorded at the Library of Congress for the Hispanic Division’s audio literary archive on March 25, 1977 Vivancos Pérez, Ricardo F. "Una lectura queer de Manuel Puig: Blood and Sand en La traición de Rita Hayworth". Revista Iberoamericana. Vol. LXXII, Nos. 215-6 (2006): 633–50.

Категорија:Мексикански писатели од 20 век Категорија:Аргентински романописци од 20 век Категорија:Драматичари и драматурзи од 20 век Категорија:Аргентински романописци Категорија:Аргентински драматурзи и драматурзи