мини|Поглед на паркот Бруклин Бриџ од Менхетен Бриџ мини|Божиќни светла во Меделин, Колумбија, во 2023 година мини|Пешаци на крајбрежна патека во Мајкл, островот Ман Синиот простор (или сината инфраструктура) во урбанистичкото планирање и дизајн, опфаќа области со површински водни тела или водни текови. Во комбинација со зелениот простор (паркови, градини итн.), може да помогне во намалувањето на ризиците од болести поврзани со топлината од високите урбани температури (урбан топлински остров). Значителни урбани водни тела природно постојат како составен дел од географијата на многу градови, на пример реката Темза во Лондон.

Пристапните сини простори можат да помогнат на населбите и да промовираат зголемена социјална поврзаност, како што се гледа во проектите за подобрување на брегот како што се брегот Чатануга, Сити Дек во Грин Беј, Висконсин или паркот Бруклин Бриџ во Њујорк, дополнително збогатени со фестивали на брегот како што се божиќните светла во Меделин, Колумбија. Упатствата за дизајн кои промовираат здрави згради - како што се ВЕЛ, или Фитвел - развиени и управувани од Центарот за активен дизајн, даваат препораки за вклучување на водни елементи како стратегија за подобрување на здравјето кај жителите на зградата, а „9-те темели на здрава зграда“ - развиени на Харвард Т.Х. Чан школата за јавно здравје -, исто така препорачуваат пристап во затворен простор до погледи на природата или елементи инспирирани од природата.

Бидејќи населбите со пристап до природни карактеристики се подложни на гентрификација, социјалните придобивки поврзани со водните тела можат да бидат нееднакво распределени, при што посиромашните области немаат пристап до квалитетни сини простори.

Здравствени придобивки Близината до водните тела може да донесе одредени ризици за луѓето, како што се болести што се пренесуваат преку вода во водата за пиење, ризици од поплави, или давење. Но, научните докази покажуваат дека изложеноста на сини простори е поврзана и со различни здравствени придобивки за оние што се во близина на водни тела. Ова го опишува морскиот биолог Волас Џ. Николс во својата книга „Син ум“. Друг механизам со кој може да се објасни овој феномен е хипотезата за биофилија развиена од Едвард О. Вилсон. Оваа теорија наведува дека луѓето развиле силна врска со природата во текот на нивната еволуција, што води до потсвесно барање природни средини, вклучувајќи зелени и сини простори. Неодамнешните истражувања идентификуваа три главни патишта што можат дополнително да објаснат зошто близината до зелените и сините простори може да биде корисна за здравјето.

Ублажувањето се однесува на овие здравствени придобивки во однос на физичките подобрувања што природните средини ги носат во изградената средина, како што се намалување на урбаниот топлотен остров, загадувањето на воздухот од сообраќајот или бучавата од сообраќајот. Инсторацијата се фокусира на промоција на физичката активност и други позитивни резултати поврзани со зголемена физичка активност и социјална поврзаност промовирани од природните простори. Реставрацијата објаснува како незаканувачките карактеристики на природните средини можат да ги намалат негативните чувства и да ја зголемат когнитивната реставрација.

Наводи

Категорија:Езера Категорија:Крајбрежни и океански земјишни облици Категорија:Водни површини Категорија:Реки Категорија:Здравство Категорија:Градско уредување