Атлантски ѕвездобројач (Uranoscopus scaber) — морска, суптропска риба од семејството Uranoscopidae. Нејзиното тело е погодно за живот на морското дно и е една од ретките риби способни за биоелектрогенеза, односно способност да генерираат електричен полнеж.

Распространетост и живеалиште Распространета е по должината на атлантскиот брег на Европа и Африка, многу е честа во Средоземното Море и Црното Море, а се сретнува и во Бискајскиот Залив. Тоа е демерсална риба, која живее во песокливи или калливи песочни седименти по должината на континенталниот гребен, помеѓу длабочини од 14–400 метри. Не е економски важна риба, бидејќи генерално се лови како случаен улов, но е еколошки важна.

Опис Типично за неговиот род, неговото тело е донекаде дорзо-вентрално сплескано, нема пливачки меур, и е долго и до 35 сантиметри, но обично е помеѓу 20 и 30 см. Главата и вилиците му се ротирани нагоре и има многу големи очи и уста. Телото му е кафеаво по боја и може да има бројни мали светли точки, со посветол стомак. Живее до околу 5 или 6 години, а женките се поголеми по големина од мажјаците.

Биологија

Исхрана Како и другите ѕвездобројачи, тоа е предатор кој лови од заседи и лежи закопан под песок, му се гледаат само очите. Има голема уста, со кожа што штрчи од долната вилица, која може да ја движи внатре и надвор за да дејствува како мамка за плен. Кога пленот ќе се приближи, рибата се движи кон пленот користејќи специјално адаптиран 'рбет за да генерира сила со свиткување од 60°, што трае помалку од 30 милисекунди за да го проголта пленот. Се храни првенствено со ларви од риба и помали риби, како што се гобии, пикарели и мали ракови, но е познато и дека јаде мекотели, ехинодерми, анелиди, алги и растителен материјал.

Репродукција Тие можат да се мрестат помеѓу април и септември, во зависност од регионот, и да произведуваат пелагични јајца, со дијаметар од околу 2 милиметри. По изведувањето, ларвите и младите остануваат пелагични. Мажјаците се малку почести од женките, но ова може да варира во рамките на локалните популации.

Електрични органи Сите видови во родот Uranoscopus, заедно со оние во Astroscopus, еволуирале да имаат електрични органи, но немаат рецепторни органи. И двата вида независно еволуирале и се единствените два рода во редот Perciformes кои произведуваат електрични органиски празнења (EODs). Рибите од неговиот род произведуваат пулсирачки EODs додека се хранат и додека се под опасност. Рибата произведува EODs со електричниот орган, добиен од звучните мускули. Кај други риби, звучните мускули се користат за производство на звук со потресување на пливачкиот меур.

Наводи

Категорија:Незагрозени видови според МСЗП Категорија:Риби во Средоземното Море Категорија:Животински таксони опишани од Карл Линеј