Поточна мрена или медитеранска мрена (Barbus meridionalis) — вид слатководна зракоперкаста риба од семејството крапови, кое ги вклучува крапите и боцките. Овој вид се среќава во Франција и Шпанија.
Таксономија Поточната мрена за прв пат формално е опишана во 1827 година од францускиот зоолог Антоан Рисо, а нејзината типска локација е дадена како реката Вар кај Ница во департманот Приморски Алпи, Франција. Припаѓа на родот Barbus, кој припаѓа на потсемејството Barbinae од семејството Cyprinidae.
Етимологија Медитеранската мрена припаѓа на родот Barbus, при што ова име е латински за „брада“, а родот е именуван во 1805 година од Франсоа Мари Доден како тавтоним со видот Cyprinus barbus. Ова име може да се однесува и на четирите мрени што ги поседува обичната мрена, две на врвот на муцката и по една во секој агол од устата, а може да биде изведено и од народни имиња, како што се barbylle на средноанглиски и barbel на старофранцуски. Специфичното име, meridionalis, значи „ латински “ или „јужен“, што се однесува на јужната или медитеранската распространетост на овој вид.
Опис Мрената има 3 или 4 боцки и 7 до 9 меки зраци на грбната перка, додека аналната перка има 2 или 3 боцки и 5 или 6 меки зраци. Овој вид има помеѓу 44 и 48 лушпи по должината на страничната линија и 24 до 28 реда лушпи околу опашната петелка. Главата, грбот, страните и перките се обележани со големи, неправилни црни точки. Овој вид има максимална стандардна должина од 27 цм.
Распространетост и живеалиште Медитеранската мрена се наоѓа во југозападна Европа во реките што се влеваат во Средоземното Море во северозападна Шпанија и јужна Франција од долниот дел на Рона на југ до Љобрегат. Воведена е во Гарона и можеби е воведена и во Љобрегат. Тоа е бентосен вид што се јавува во средниот и горниот тек на реките со подлога од камења, карпи и водна вегетација.
Наводи
Категорија:Мрена Категорија:Речиси загрозени видови според МСЗП Категорија:Слатководни риби