Шафи ланфи е традиционална текстилна ткаенина ткаена и везена, обично како шал, со везени мотиви со памучни конци, генерално од жени Меитеи од Манипур. Ткаенината, во минатото, им се давала како подарок за чест на војниците за нивната храброст во успешна војна и на пофалните водачи на Нагите од Манипур од страна на кралот на Манипур. Тоа е производ кој е заштитен под регистрацијата на Генералниот инспектор и сега се произведува низ целата индиска држава Манипур.

Географска ознака Ткаенината е регистрирана за заштита според договорот за географска ознака на трговските аспекти на правата од интелектуална сопственост. Регистрирана е како „Шафи ланфи“ според Законот за географски ознаки од 1999 г. на Владата на Индија, со регистрација потврдена од Генералниот контролор за патенти, дизајни и трговски марки под класа 25 Облека, со пријава број 371 од 19 декември 2011 год,"Geographical Indications Journal No. 55" (PDF). Government of India. 29 November 2013. Archived from the original (PDF) on 2 August 2014. Retrieved 8 May 2016., а исто така и за Вангеи фи (GI бр. 372) и Моиранг фи (GI бр. 373). Од Владата на Манипур се очекувало да регистрира 1.000 ткајачи во врска со производството на Шафи ланфи во рок од 6 месеци од датумот на регистрација, според одлуката на состанокот на Консултативниот комитет.

Историја Буквалното значење на ткаенината „Шафи“ е „ткаенина на животни и војна“."Geographical Indications Journal No. 55" (PDF). Government of India. 29 November 2013. Archived from the original (PDF) on 2 August 2014. Retrieved 8 May 2016. Тоа е ексклузивен производ од лозата Хоиснам. Се вели дека кралот видел човек од кланот Хоиснам како го носи ова Шафи ланфи и јава коњ. Потоа кралот го усвоил како форма на чествување на храбрите Нага поглавари од Манипур. Според ракописот насловен како Лојумба Силјен, кралот Лојумба (1074 до 1122 наша ера.) го одобрил овој производ да го ткае семејството Хоиснам. Производот бил оживеан во 20 век со напорите на Маиснам Лалини Деви, ткајачка од Вангкеи Јонглан, нејзината сестра Маиснам Анита и нивната мајка Кеинаханби, кои ја освоиле државната награда во 1992 г. за промовирање на овој производ. Налини, исто така, ја освоила наградата „Мајстор занаетчија“ во 2009 година за промовирање на овој занает.

Детали за производот Везот Шафи ланфи се изведува врз црно платно со црвена рамка. Мотивите извезени на ткаенината се состојат од неколку дизајни, а некои од вообичаените дизајни што се користат се: на животни како што се слон, коњ, рог од бивол, паун и риба; планети како што се сонце, месечина, ѕвезда; и исто така магично седиште, копје – овие дизајни се прават по утврден образец и низа на операции. Везот се прави рачно со игла и памучни предива. Има ширина од 110–132 см и должина од 225–230 см и генерално тежи 1854 г. Користената преѓа е памук 2/20S и акрил 2/34S со обвивка направена од памук 2/20S и ткаење ткаено од памук 2/20S.

Ткаенината е почитувана поради нејзиното религиозно значење со оглед на мотивите изработени на неа."Geographical Indications Journal No. 55" (PDF). Government of India. 29 November 2013. Archived from the original (PDF) on 2 August 2014. Retrieved 8 May 2016. Јадрото на ткаенината има црвена боја што го претставува сонцето, белите ленти на двата рабови го означуваат космосот на небото и ѕвездите, а симболите на месечината и сонцето се припишуваат на мајката и таткото. Некои од овие мотиви укажуваат на врската помеѓу небесните тела и кралот Меитеи; особено, магичното седиште и слонот поврзани со кралското семејство, а главите на копјата и рибите укажуваат на митологијата на кралот Наотингхонг (663–763 наша ера)

Преѓата што се користи за изработка на ткаенината е дериват на „Лашинг“(памучна топка) и „Кабранг“ (кожурец од црница).Тие исто така се вадат од кората на видот дрво локално познат како „Сантак“ .Локалното влакно потоа се претвора во нишки со предење, а потоа се бои со употреба на растенија и кора.Обоената преѓа е предмет на обликување со нанесување скроб направен од ориз, а потоа се растегнува преку неа со помош на бамбусов стап, по што следува намотување во калем."Geographical Indications Journal No. 55" (PDF). Government of India. 29 November 2013. Archived from the original (PDF) on 2 August 2014. Retrieved 8 May 2016.

Ткаењето на ткаенината се врши на „разбој со рамка и слабина“, а мотивите се изработуваат со игла без рамка, користејќи манипурски памук или повремено свилени конци.

За да се изврши контрола на квалитетот на производот направен од ткајачи, по регистрацијата на ткаенината според ГО, основана е агенција за инспекција со девет члена составени од владини оддели, друштва и мајстори занаетчии.

Наводи

Категорија:Индиски ракотворби